Hoe VVSB ongemerkt een volwassen topamateurclub wordt

Wilfred van Leeuwen: ,,Ik ben nu al blij als het veld wordt gemaaid en gesproeid.’’ Foto Orange Pictures/Wim Wobbes

Wilfred van Leeuwen: ,,Ik ben nu al blij als het veld wordt gemaaid en gesproeid.’’ Foto Orange Pictures/Wim Wobbes

Hielke Biemond
Noordwijkerhout

Wonderen geschieden geen tweemaal achter elkaar. Het succes van VVSB is dan ook geen incident, is de stellige overtuiging in Noordwijkerhout.

Tegen de achtergrond van financiële zorgen is de dorpsvereniging met twee keer een derde plaats in de zondagse topklasse een gevestigde naam geworden in het topamateurvoetbal. Hoe kan dat? En is dit vol te houden?

Veel voetbalvolgers zullen VVSB blindelings invullen op lijstjes met de grootste kanshebbers om dit seizoen promotie naar de nieuwe tweede divisie af te dwingen. ,,Maar twee keer derde worden geeft geen garantie dat we nu bij de eerste zeven eindigen’’, benadrukt trainer Wilfred van Leeuwen. ,,Veel clubs hebben zich versterkt. Het zal een zwaar en lang seizoen worden.’’

Het bestuur rekent zich al voorzichtig rijk: sinds de invoering van de topklasse is de Noordwijkerhoutse club verstoken gebleven van derby’s. Competitiegenoot worden van grote zaterdagclubs uit de Duin- en Bollenstreek is een aantrekkelijk idee. ,,Als wij hier op zaterdagmiddag thuis tegen Rijnsburgse Boys spelen, trekken we 2500 toeschouwers’’, zegt voorzitter Arjan Broekhof. ,,Dat zou mooi zijn.’’

Voorstanders

Vanaf het eerste moment behoort VVSB dan ook tot de voorstanders van de plannen voor de invoering van een competitie tussen de eerste divisie en de twee topklassen. Zeker nadat de KNVB op aandringen van de clubs de licentie-eisen versoepelde: de acht verplichte contractspelers hoeven niet het volledige minimumloon te verdienen, maar een gedeelte daarvan.

,,Dat heeft als voordeel dat iedereen zich aan die regels moet houden en er geen gesjoemel meer is’’, zegt Broekhof. ,,Dat hebben wij nog nooit gedaan, maar ik ben ervan overtuigd dat het nog steeds gebeurt. Ik heb altijd het idee dat wij het netste jongetje van de klas zijn. En laat duidelijk zijn: dat willen we ook. Maar als de KNVB strikt gaat handhaven, wordt het een eerlijkere competitie. En voor ons makkelijker om goede spelers te halen.’’

Financieel is promotie naar de tweede divisie haalbaar, verzekert de voorzitter. ,,Maar we gaan niet meer geld uitgeven dan er binnenkomt en geen gekke dingen doen om er te komen.’’ De ambitieuze Van Leeuwen benadrukt achter die visie te staan. ,,Gekke dingen doen is ook helemaal niet nodig. De selectie is goed genoeg om bij de eerste zeven te eindigen.’’

Zelfvertrouwen

Met de goede resultaten is ook het zelfvertrouwen terug op De Boekhorst. ,,Boven je stand leven kan je één keer doen, niet twee jaar achter elkaar’’, zegt bestuurslid voetbalzaken Theo Nulkes. ,,Maar we kunnen komend seizoen ook gewoon achtste worden. Recente voorbeelden van zo’n terugval zijn AFC en HBS. We praten er heel makkelijk over, maar we moeten er eerst zien te komen. Komend seizoen wordt de makkelijkste manier. Daarna promoveert alleen de kampioen.’’

Bij zijn aantreden als voorzitter sprak Broekhof twee jaar geleden van ‘a hell of a job’, doelend op de problematische financiële situatie. Door een combinatie van bezuinigingen en sportief succes, waardoor VVSB meer aantrekkingskracht heeft op sponsors en supporters, schrijft de club nu weer zwarte cijfers. Voor dit boekjaar verwacht Broekhof zelfs een ‘grote plus’.

Ook in sportief opzicht is onder zijn leiding afgerekend met verliezen. VVSB is veranderd van een topklassefigurant in een toonaangevende ploeg. Hoewel Wilfred van Leeuwen bescheiden benadrukt dat succes nooit is toe te schrijven aan één persoon, zijn alle betrokkenen het er over eens dat hij het verschil maakt.

Duidelijkheid

Dat zal de Sassenheimer overigens niet ontkennen. ,,Mijn werkwijze zal altijd dezelfde zijn’’, zegt hij. ,,Bij Westlandia, bij Quick Boys: overal hebben we meegedaan om de bovenste plaatsen. Spelers hebben behoefte aan duidelijkheid. Dat wil niet zeggen dat er allerlei dingen worden opgelegd. Ik laat ze dat vooral onderling doen.’’

Het boetereglement aan de kleedkamerdeur, waarin de geldboetes voor vergrijpen als scheten zijn vastgesteld, is dan ook door spelers zelf opgehangen. ,,Wilfred laat veel over aan de groep’’, merkt Nulkes. ,,Wat ze willen, waar ze het beste gevoel bij hebben. Tegenwoordig is dat heel belangrijk. Als je een speelwijze ontwikkelt en niemand staat er achter, red je het niet als trainer.’’

Budgettair gezien kan VVSB volgens Nulkes niet wedijveren met ‘de grote jongens’. De scouting richt zich dan ook vooral op de reservebanken van topamateurclubs en de beloftenteams van profclubs. Voetballers die in zichzelf willen investeren, in plaats van elders iets meer te verdienen. Dankzij de twee succesvolle seizoenen merkt Broekhof dat het makkelijker is geworden om zulke talenten naar Noordwijkerhout te halen.

Verleiding

De verleiding was groot om deze zomer één of twee topamateurvoetballers aan te trekken, maar de clubleiding koos er voor om het spelersbudget vrijwel volledig te gebruiken voor het bijeenhouden van het succesvolle team. ,,Dat is ons eerste doel’’, zegt Nulkes. ,,Tot nu toe gaat het goed. Dat zegt veel over de staf en de sfeer in de kleedkamer.’’

Bankzitters vertrekken wel regelmatig. Soms boos, meestal begripvol. Waarom zou Van Leeuwen een winnend team wijzigen? Ook echte Noordwijkerhouters keren hun vereniging de rug toe. Nu het steeds moeilijker wordt om als jeugdspeler van VVSB de hoofdmacht te bereiken, heeft de club moeite een tweede elftal op de been te krijgen.

,,Het probleem is dat jonge jongens heel weinig geduld hebben’’, vertelt Nulkes. ,,Zij hebben er geen zin meer in om zich te bewijzen in het tweede elftal. Toen ik op zaterdag in de A1 voetbalde, vond ik het een eer om op zondag bij het eerste op de bank te zitten. Dat is niet meer. Het is gewoon een straf voor ze.’’

Dorpssfeer

Wie op een wedstrijddag bij VVSB rondloopt, waant zich niet bij een ambitieuze topklasser. Sinds de opmars vanuit de kelder van het amateurvoetbal is er veel veranderd, maar het sportpark niet. Dat heeft voordelen: de gemoedelijke dorpssfeer is volledig intact gebleven. Van Leeuwen wil zijn spelers folklore als het carnaval dan ook zeker niet ontzeggen. Sterker nog: hij is zelf ook van de partij.

Tegelijkertijd hebben de natuurlijke beperkingen van De Boekhorst een remmende werking. Van Leeuwen maakt een weids armgebaar. ,,Om mee te doen in het topamateurvoetbal, is dit te klein. Nu ben ik al blij als voor een wedstrijd het veld wordt gemaaid en gesproeid. Straks is een klein krachthonk nodig, en nog meer begeleiding op fysiologisch gebied. Dan kunnen we de laatste stap zetten. Nu zit de rek nog steeds in het voetbal.’’ Broekhof knikt instemmend. ,,De gemeente is er druk mee bezig. Positief vind ik dat het niet meer de vraag is óf er een nieuw sportpark komt, maar hoe het eruit komt te zien.’’

Meer nieuws uit Sport

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.