Tekenen van herstel bij FC Lisse

Hielke Biemond
Genemuiden

Sinds de invoering van de topklasse gebeurt het Mo Messaoud eens per seizoen dat hij niet naar de beelden en de ranglijst kijkt: het moment waarop FC Lisse in degradatienood komt.

De depressie was dit jaar vroeger en heviger dan anders, maar lijkt ook nu van voorbijgaande aard. De rechtsbuiten hield optimisme over aan de dag dat zijn team virtueel enige tijd hekkensluiter was. ,,Spelers die er lang uit zijn geweest, waaronder ikzelf, worden fitter’’, stelde hij. ,,Het gaat weer lopen. De automatismen komen terug.’’

De goede resultaten nog niet. Een week na de onfortuinlijke thuisnederlaag tegen degradatiekandidaat Sparta Nijkerk (1-2) leverde een bezoek aan hekkensluiter SC Genemuiden slechts één punt op (2-2). ,,In deze lastige fase ben ik daar dik tevreden mee’’, sprak trainer Misha Salden. Dankzij een late, rake kopbal van vleugelverdediger en clubman Roel de Goede staat FC Lisse niet meer in de degradatiezone en is de voorsprong van drie punten op Genemuiden intact gebleven.

Het voornaamste teken van herstel vindt Messaoud dat parallel aan het vertrouwen de hoeveelheid gecreëerde kansen toeneemt. Deels heeft dat met de tegenstander te maken: het labiele Genemuiden gaf vooral op het middenveld veel ruimte weg en leverde de bal nogal eens in.

Toch was die verklaring de meest dreigende aanvaller van Lisse te gemakkelijk. Messaoud betrok het op zichzelf: raakte hij een paar weken geleden geen bal goed, nu voelt hij zich sterker worden. Mede door de vormdip van linksbuiten Koen Fokkema verliepen zaterdag veel aanvallen over zijn rechterkant. Zonder woorden eiste Messaoud de bal op. ,,Ik word liever vaak aangespeeld dan vaak overgeslagen’’, grijnsde hij. ,,Mijn teamgenoten merken dat ik meer vertrouwen krijg en spelen mij vaker aan. Als je slecht speelt, slaan ze je onbewust vaker over.’’

Messaoud heeft een uitgesproken mening over de invulling van zijn specialisme. ,,Een buitenspeler moet iets creëren. Af en toe een voorzet geven, af en toe de laatste man uit willen spelen. Nóóit op safe spelen. Altijd risico nemen. Anders kan ik beter rechtsachter gaan staan.’’

Hij had voor de wedstrijd aan spits Guido Pauw beloofd de bal panklaar op zijn hoofd te leggen. En zo geschiedde. Met een boogje kreeg de jonge spits de bal achter SC Genemuiden-doelman Albert Flier (1-1).

FC Lisse stond jarenlang bekend als een ploeg met de degelijkheid van een Volkswagen. Dat daar dit seizoen op nogal radicale wijze verandering in kwam, bracht ook het structurele spitsenprobleem pijnlijk aan het licht. Voor een goed resultaat zijn nu beduidend meer doelpunten nodig en die zijn schaars. Ook nu met Pauw een scorende spits lijkt te zijn gevonden, heeft Lisse veel kansen nodig. Het helpt dat de defensieve kwetsbaarheid allengs minder wordt, hoewel de achterste linie nog altijd geen bijster solide indruk maakt.

In een vermakelijke degradatiewedstrijd, waarin aan beide kanten meer fout dan goed ging, kwam Lisse twee keer op achterstand. Eerst liet de ploeg zich verrassen bij een hoekschop en kopte Herman van Dijk raak (1-0). Na rust gleed Niels Buijs uit, waardoor Tjeerd Korf vrije doortocht had en fraai afrondde (2-1).

Lisse was voetbaltechnisch iets beter en kon bovendien grote gedeelten van de wedstrijd mee in de strijdlust van Genemuiden. Dat leverde vrij laat de verdiende gelijkmaker op.

Na de wedstrijd zat Messaoud op een bankje voor de kantine. Hij durfde weer te kijken. De twaalfde plaats. Dat viel zeker niet tegen.

FC Lisse: De Vries, Buijs, Zoontjes, Valk, De Goede, Van Heulen (86. Rauws), Winter (46. Broekhuizen), Vermeulen, Fokkema (79. Hardenberg), Pauw, Messaoud.

Meer nieuws uit Sport

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.