Leidse traditie: onverstaanbare Lenferink

Sebastiaan van der Lubben
Leiden

Zo goed als het in Leiden ging in 2016, zo onverstaanbaar was de nieuwjaarsspeech van burgemeester Henri Lenferink in de Pieterskerk.

Hij was trots op de stad die zich heeft onttrokken aan de rampspoed die andere steden in de wereld vorig jaar deel was. Geen aanslagen - ,,even afkloppen” - geen noemenswaardige economische malaise en burgers die klaar stonden voor de opvang van vluchtelingen. Alleen Oegstgeest en Leiden stemden in meerderheid voor het associatieverdrag met de Oekraïne.

Leiden heeft veel weg van dat Gallische dorpje dat moedig weerstand bood tegen de Romeinse overheersing. Wat in de wereld gebeurt, gaat nog wel eens voorbij aan de Sleutelstad.

Bomvol

Maar wat heb je eraan, op het schild geheven voor een bomvolle kerk, als je je successen niet luid en duidelijk kan claimen? Ook belangrijk in het tijdperk van (politieke) beeldvorming en een verkiezingsjaar. De vooruitblik op 2017, waarin de vele bouwprojecten aanvangen (Lakenhal) of worden opgeleverd (ondergrondse parkeergarages), ging verloren in het ongeduldige geroezemoes van de honderden gasten. De speech is traditie, de Pieterskerk een prachtige omgeving, Leiden een mooie stad; maar niemand die het hoorde.

Receptie

Logisch: de speech is een hoogtepunt, maar tegelijkertijd bijzaak tijdens een receptie. Leiden ontmoet er Leiden. Er worden handen geschud, op schouders geslagen, soms wat onwillig en onhandig gezoend maar bovenal geproost, dwars over politieke tegenstellingen en maatschappelijke kloven heen. Dat het goed gaat met Leiden, dat wist iedereen al. Een gelukkig 2017. Nu mocht het nog. Een keer.

Meer nieuws uit Leiden

Net Binnen

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.