Bondscoach Toon van Helfteren: ’Natuurlijk is dit nog leuk’

Toon van Helfteren: ,,Wij halen onze lol uit zo’n verrassende zege op Oekraïne.’’

Toon van Helfteren: ,,Wij halen onze lol uit zo’n verrassende zege op Oekraïne.’’© Foto: SCS/Sander Chamid

Mart Smeets

Toon van Helfteren (66) herinnert zich een belangrijk moment in zijn loopbaan, nu vijf jaar geleden. Een paar spelers van de nationale basketbalploeg belden hem. Of hij wat orde wilde scheppen in wat de resten van het Nederlands team heetten te zijn.

Bondscoach Van Helfteren is nu vijf jaar verder, is inmiddels gepensioneerd, coacht geen clubteam meer nadat hij bij Leiden drie jaar geleden bedankt werd en hij vindt iedere zomer weer zin en tijd om de mannenploeg langs schier onneembare tegenstanders te leiden.

Afgelopen weekeinde gebeurde dat in Noord-Italië. Komend weekeinde speelt hij in Wenen tegen Oostenrijk, daarna komt Albanië naar Amsterdam.

Een overbodige vraag: is dit nog steeds leuk?

Van Helfteren: ,,Natuurlijk is dit leuk. Vijf jaar al proberen we met een kleine selectie tegen alle stromen in te varen die er bestaan. We begonnen ooit met zes spelers te trainen, er is bijna structureel te weinig geld, ieder jaar weer moet er geschoven en aangepast worden, spelen we in de gekste plaatsen ergens in Europa en niemand kijkt naar ons om.

We zijn eraan gewend geraakt. We hebben nu in Bulgarije gespeeld, in Macedonië getraind en hebben in Italië van Oekraïne gewonnen. Dat laatste geeft ons allen enorme voldoening.”

Je bent nu op weg naar?

Van Helfteren: ,,Naar de voorronde-wedstrijden voor kwalificatie van de WK in 2019. Het klinkt ingewikkeld en is het ook. De nationale basketbalploeg bevindt zich in een soort niemandsland tussen de eerste 24 teams van Europa en alles wat daaronder zit. We zijn blij als we ergens op een goed toernooi kunnen spelen. Ik heb mijn spelers zondagavond gezegd tevreden te moeten zijn met hun bestaan. Ze spelen voor een volle zaal, ’live’ op de Italiaanse televisie, tegen topploeg Italië. Neem die ervaring mee in je basketballeven, geniet ervan en probeer beter te worden. Meer kan ik niet doen.”

Is het zo aanpoten?

Van Helfteren: ,,We zijn een paar weken bij elkaar, trainen, reizen en spelen; dit is nu de vijfde zomer op rij. Ja, we worden beter, ja we halen resultaten, maar er kijkt geen mens in eigen land om naar de mannenploeg. De NBB heeft een aantal jaren geleden voorgesteld om maar met die selectie te stoppen. Kan je nagaan, als bondsmensen zulke voorstellen doen, hoe diep je gezonken bent, onbegrijpelijk toch?”

Heb je de beste spelers van het land bij je?

Van Helfteren: ,,Neen, dat is ook ieder jaar een opgave. We missen nu drie waardevolle spelers met blessures en een man met gedoe om een nieuw contract in Frankrijk. Jammer, maar waar. Voor een kern van acht tot tien man is het Nederlands team een zomerbezigheid. We zijn aan elkaar gewend geraakt, we snappen waarom we trainen en spelen en we proberen beter te worden. En dat dus allemaal in een land waar geen enkele vorm van sportcultuur bestaat.”

Hoe bedoel je?

Van Helfteren: ,,We waren in Bulgarije en Macedonië en trainden en speelden in prachtige basketbalzalen. We sliepen in goede hotels en werden prima ontvangen. Als wij thuis spelen is het armoe troef, het is niet anders. We speelden verleden week in de oudste sporthal van Den Helder tegen Zweden en de volgende dag in Weert. Bij de laatste wedstrijd was er geen scouting, dat had men gewoon vergeten of niemand wilde dat doen. Die Zweden keken ons aan met iets van: wat is dit?”

En toch ga je maar door?

Van Helfteren: ,,Ja, natuurlijk. Ik ben nu vanaf 1975 met het Nederlands team bezig, eerst als speler en later als coach. Ik heb heel veel meegemaakt en moet ervaren dat we in ons land er maar niet in slagen om deze leuke sport goed van de grond te krijgen. Neen, ik geef niet af op mensen of organisaties. Ik constateer dat het gewoon niet lukt. Het is steeds maar aanpassen, steeds meer inleveren. Maar deze selectiegroep gaat door, net als ik. Dan maar een kleine onkostenvergoeding, dan maar geen grote thuistoernooien. Wij halen onze lol uit zo’n verrassende zege op Oekraïne. Ik had zaterdagavond een fantastisch gevoel. Het kon dus wel. Geweldig. Na afloop ben ik alleen op de tribune gaan zitten en heb mezelf de vraag gesteld waarom ik dit nog steeds doe. Nou, voor zo’n wedstrijd dus. Heel simpel.”

Meer nieuws uit Sport Regionaal

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.