De moordenaar draagt Prada

Vinkeveen

Jesse Remmers, meervoudig moordenaar met smetvrees, spreekt altijd met twee woorden. Dat zal hij deze weken ook weer doen tegen de rechters in hoger beroep. Als zijn erecode hem tenminste toestaat iets te zeggen.

Bij zijn omgeving wekt hij meestal een betere indruk dan die van een gewetenloze hitman. ,,Jesse krijgt te veel toegeschoven, daar durf ik m’n klauw voor in het vuur te steken’’, zegt de Hilversumse crimineel George van Dijk. Hij lag samen met Remmers in het ziekenhuis toen die na een overval elf politiekogels in zijn lijf had gekregen.

,,Jesse heeft moeten vechten om te overleven en ik heb er heel wat traantjes over vergoten met Greg, zijn vader. Kijk, ik zal niet zeggen dat Jesse helemaal onschuldig is. Maar ik denk toch niet dat hij al die mensen koelbloedig heeft doodgeschoten. Ik denk dat hij een straf à la dertig jaar verdient. Niet levenslang.’’

Geen tatoeage

Jesse Remmers is een vreemde eend in de criminele bijt. Geen tatoeages, vechthonden of een plat accent. Nee, differentiaalvergelijkingen, filosofieboeken en Pradaschoenen. Als puber kon hij binnen een halve minuut alle kleurvlakken van Rubiks kubus goed draaien.

Journalisten Enzo van Steenbergen en Bram Endedijk probeerden zijn levensverhaal te construeren. Wat niet makkelijk was, omdat het onderwerp in de gevangenis zat en niets zei, oude vrienden te bang waren om hun mond open te doen, en collega-boeven dreigden de hersens van de twee biografen uit hun hoofd te schieten als die nog meer lastige vragen zouden stellen over Jesse.

Bronnen zijn dus beperkt voorradig. Beeldmateriaal ook. Behalve de roemruchte foto met de Ferrari circuleert er een filmpje van Jesse op de veerboot naar Marokko. Hij paradeert over het dek, haalt zijn handen door het lange zwarte haar, zwaait met zijn chique zwarte jas en slooft zich uit als een personage uit ’The Godfather’.

Netjes

Eigenlijk was hij dat ook. Zijn vader Greg Remmers stond als de Nederlandse Peetvader te boek. Greg was groot geworden met de hasjhandel en was een begrip in Vinkeveen en ver daarbuiten. Hij droeg Italiaanse maatpakken, reed in een luxe wagen en smeet met geld. Soms hoorden de buurtbewoners schoten van de galerijflat waar de familie Remmers woonde. De kilo’s hasj lagen thuis gewoon op de keukentafel. ,,Geen wonder dat je zo wordt met zo’n vader’’, verzuchtte een officier van justitie.

George van Dijk kent vader Greg al sinds de jaren ’80. ,,Hij was mijn tweede vader, een ingetogen man, een eerlijk zakenman die dingen netjes probeert op te lossen. Helemaal geen voorstander van liquideren en zo.’’

Met Gregs zoons stond Van Dijk op goede voet. Dus ook met Jesse. ,,Hij is een heel stille, nette, teruggetrokken jongen.’’ Hij kan zich niet voorstellen dat Jesse al die misdaden pleegde zonder hem er iets over te vertellen. Dat geldt ook voor andere mensen rond Jesse. Zijn vriendin Pauline, die twee kinderen met hem heeft, vertelt in het boek ’De Dodenlijst’ dat Jesse ervan droomde samen met zijn gezin een weeshuis op te zetten in India.

Beleefd

Ook als hij wordt verhoord, is hij altijd beleefd. ,,De constitutionele toestand van mijn algehele lichamelijk welzijn is momenteel van dien aard dat het mijns inziens op dit moment nog even beter is gebruik te maken van mijn recht te mogen zwijgen’’, zegt hij dan zacht.

Jesse werkt met een erecode. Een liquidatie moet worden afgeblazen als het risico dreigt dat er onschuldige slachtoffers vallen. Hij houdt van vechten, maar kiest liever voor afweren. Dat doet hij bijvoorbeeld als hij in 2011 op de luchtplaats van de EBI in Vught wordt aangevallen door Mohammed Bouyeri, de moordenaar van Theo van Gogh. ’Stoppen!’, roept Jesse.

Wereldvrede

Eerder heeft hij een keer gezegd: ,,Ik ben tegen criminaliteit. Ik wil me inzetten voor de wereldvrede. Die kan ik bereiken door criminaliteit te bestrijden. Maar dat gaat niet als ik vastzit.’’ Dat in de Utrechtse gevangenis, in de tijd dat hij was gegrepen door het sciencefictionachtige Scientology-geloof. Zijn in 2007 geboren eerste kind noemde hij Xian Terra, ’redder van de wereld’. Hij vond dat hij best een paar mensen mocht doden om miljoenen te verdienen waarmee, via de hulpprogramma’s van Scientology, duizend anderen konden worden geholpen.

Samen met Peter La Serpe en Hilversummer Fred Ros vormde hij jarenlang een ’moordkantoor’ dat in opdracht werkt. Bijvoorbeeld voor de aanslag op Atilla Önder uit Aerdenhout of Thomas van der Bijl uit Zwanenburg. Het werk levert veel geld op. Jesse laat het breed hangen, wat past bij zijn imago van top dog: cocaïne, bordelen, viprooms in clubs, snelle auto’s, bontjassen.

Aan de andere kant: ,,Jesse heeft chronisch geldgebrek’’, verklaart Fred Ros in zijn nieuwste verklaringen als kroongetuige. ,,Als Jesse en La Serpe geld op zak hebben doen ze niks meer en als het op is dan hebben ze haast. Jesse had altijd schuld. Hij nam daarom alles aan, hij zei tegen iedereen ja.’’ Ze golden als de ’stofzuigers van de onderwereld’.

’Moordgasten’, door Bram Endedijk en Enzo van Steenbergen. Just Publishers,16,95 euro.

Meer nieuws uit Regio

Ombudsman

Ombudsmannen Durk Geertsma & Ed Brouwer springen in de bres voor de consument.