Laten we Leiden gek maken, Jacob

Jaap Visser

Ineens stond daar de Frysk Hynder op tafel. De? Ja, de whisky Frysk Hynder, geen paard. De chef-kok zelf vulde de kelkjes die mijn disgenoten, anders dan ik geen whisky-liefhebbers, met enige argwaan aan de lippen zetten. Na het eerste teugje ontspanden hun gezichten: lekker. Ik vond ’m zelfs heerlijk en opmerkelijk zacht voor een single malt. Een vorstelijk drankje na een heerlijk diner, zeg maar een uitroepteken achter een volzin van lekkernijen.

Verleid door de krant, die het restaurant als ’Een topper aan de Papengracht’ aanmerkte, hadden we voor Jacob gekozen. De vette negen waarmee het Leidsch Dagblad uitpakte in de culinaire rubriek Over de Tong bleek geenszins overdreven.

De zalm die ik vrijdagavond als voorgerecht bij Jacob kreeg, fijn gegrild en een beetje van de wijs gebracht met vleugjes mosterd, was nou echt wat je noemt een smaaksensatie.

Toen we de kaart voor het nagerecht kregen, viel de Frysk Hynder (Friesch paard) mij gelijk op. ’Bestaat niet’, zei ik tegen de allervriendelijkste bediening. ’Ik ben van Fries bloed, kom m’n hele leven al in de Zuidwesthoek, weet van Berenburg en al die andere kruidenbitters, maar van Friese whisky heb ik nog nooit gehoord.’ De bediening ging het bewijs halen en keerde terug met de baas die een fiere, uitdagende fles op tafel zette: Frysk Hynder.

Jacob van der Schaaf mag graag mooie producten van zijn geboortegrond naar Leiden halen. Whisky dus, van de distilleerderij Us Heit uit Bolsward, maar net zo goed de Friese dúmkes, de hazelnootkoekjes met anijssmaak waarvan hij al eens een nagerecht bouwde.

Ooit schreef ik hier over de lekkerste koek op aarde, de witte vanillecake uit Molkwerum, bij Stavoren. Wanneer de ’Ald Molkwar’ in de steenoven van het bakkersfabriekje midden in het dorp goudgeel lag te worden, kwamen de mensen uit hun huizen. Om op straat die aparte, zoete lucht op te snuiven.

In mijn jeugd heb ik zomervakanties geleefd op wat bij ons thuis Friese koek heet, de Molkwarder lekkernij waar ook mijn vrouw en kinderen niet van af kunnen blijven. Ik heb deze delicatesse nog bij Us Bertus, de Friese bakkerij aan de Groenhazengracht, in de schappen proberen te krijgen.

Een vergeefse poging omdat de vanillekoek slechts beperkt houdbaar is en invriezen vanwege de vanillestructuren een hopeloze troep geeft. Om die reden heeft de Bakkerij Molkwar BV de lekkerste koek op aarde onlangs uit zijn assortiment gegooid. Omdat die, vergeleken met de evenmin te versmaden bruine koek, de plaatkoek en de dúmkes, als een te bewerkelijke klant werd aangemerkt.

Dit opent een perspectief, Jacob. Als ik nou eens voorzichtig naar het recept van de ’Ald Molkwar’ ga informeren en jij vraagt ondertussen bij Us Bertus of we wat ruimte in zijn oven kunnen krijgen. Maken we vervolgens heel Leiden gek.

Meer nieuws uit Leiden

Net Binnen

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.