Elektrische auto

Wilfred Simons

Collega Annelies, die net als ik in Alphen woont, is apetrots op haar Toyota Prius. Regelmatig vraagt ze me of ik ’met de auto’ ben en zo niet, dan nodigt ze me steevast uit voor de terugrit naar huis. Elke keer als ik plaatsneem op de bijrijdersstoel, verbaas ik mij over het grote aantal volt- en ampèremetertjes in het dashboard. Dat is geen cabine meer, denk ik dan, maar een cockpit.

Steeds gaan mijn gedachten dan terug naar 26 november 2013, toen ik een reportage maakte over één van de eerste elektrische tankstations in Nederland, van Fastned. Eigenaar Bart Lubbers nodigde me uit om een stukje over de A1 te rijden in een elektrische BMW X5. Ik had nog nooit elektrisch gereden en vond het een geweldige ervaring. Doodstille motor. Krachtig. Enorme acceleratie. Lag als een dijk op de weg. Alleen... waar dienden al die metertjes en lampjes op het dashboard voor? ,,Niet naar kijken’’, zei Lubbers. ,,Gewoon rijden.’’

Als Annelies optrekt, zie ik voortdurend cijfers en symbolen op het dashboard veranderen. Zelfs zij weet niet waar alle schermpjes en metertjes in de Prius toe dienen. Ze houdt zich aan de goede raad van Bart Lubbers: gewoon rijden! Die Prius, denk ik, is eigenlijk een rijdende computer. Wat zij doet, als ze over de N11 zoeft, mag geen autorijden meer heten. Annelies codeert zich een weg naar Alphen.

Meer nieuws uit Leiden

Net Binnen

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.