Column Merijn Tinga: Hallo Jumbo!

Merijn Tinga.© Fotografie Hielco Kuipers

Merijn Tinga

„Voor jou is het makkelijk” zegt de directeur van Jumbo terwijl hij mij aankijkt, „jij hebt maar een doel.” We stonden in de supermarkt tussen de bonte schappen met opgestapelde flesjes en blikjes. Om ons heen een groepje mensen, onder wie een deurwaarder, twee communicatieadviseurs van Jumbo, een verslaggever en cameraman. Het camerastatief en onze discussie blokkeren het pad. Sommige klanten duwen lomp hun karretjes tussen ons door.

Op weg naar deze supermarkt heb ik mijn tekst geoefend. Het moet kort en bondig, je krijgt maar één kans terwijl die camera op je hoofd wordt gericht. Het is niet de eerste keer dat ik op stap ben met de deurwaarder en zonder aarzeling dreun ik even later mijn stukje op.

Alsof het een mini-toneelstukje is met z’n drieën. „Met het overhandigen van dit exploot is Jumbo en haar bestuurders formeel bewust”, declameer ik „en kunt u nooit meer zeggen dat u niet wist wat de gevolgen zijn van uw plastic verpakkingen in het milieu.”

Daarna roep ik op tot maatregelen zoals statiegeld. (Daar heeft u me al vaker over gehoord. Het is nu heel spannend omdat 15 maart de beslissing valt in de Tweede Kamer.) De vorige vier keer dat ik deze bezwerende formulering uitsprak antwoordde de directeur van de supermarkt of frisdrankmaatschappij dan dat ze ’uiteraard bewust zijn’, maar dat ze geloven in een brede zwerfafvalaanpak - lees: zonder statiegeld. Dat hadden ze onderling afgesproken.

Maar deze keer verrast de directeur van Jumbo mij, zijn antwoord is anders. Hij zegt ja. Ja! Ja, we zullen gaan uitbreiden, maar we moeten het goed regelen. Niet alleen de supermarkten, ook de tankstations en de kanalen waar veel van de kleine drankverpakkingen worden verkocht, moeten hun verantwoordelijkheid nemen.

We hebben nu het momentum en we moeten het nu goed regelen. Echt een opmerkelijk antwoord. De eerste keer dat een supermarkt zich zo uitdrukkelijk uitspreekt. Tot nu toe verscholen de supermarkten zich achter elkaar. Maar Jumbo is anders. Jumbo is een familiebedrijf. Daar spelen andere waarden, daar zijn het niet de aandeelhouders - die snelle winst verwachten - die bepalen, maar de echte eigenaren.

Heel mooi natuurlijk. Zeker na twaalf jaar strijd over statiegeld. Maar is het echt moeilijker voor de directeur dan voor mij om dit te willen? Als directeur heb je te maken met een complex aan belangen. Tijd en geld zijn eindig. Je zult keuzes moeten maken. Niet gemakkelijk. Maar uiteindelijk is het de maatschappelijke druk, die ervoor heeft gezorgd dat Jumbo zwicht.

Hoe moeilijk is het geweest dat voor elkaar te krijgen? Hoeveel moeite heeft het gekost om als burger op gelijkwaardig niveau iemand te kunnen spreken die echt invloed heeft? Een vol jaar, twee surfexpedities, een motie in de Tweede kamer en een deurwaarder waren er in mijn geval voor nodig. Nu de bal na veel obstakels voor het doel ligt, is het inderdaad makkelijk. Zo hard mogelijk trappen in het doel. Te zien: NPO EenVandaag, 10 maart.

Tinga

Leidenaar Merijn Tinga is bioloog, kunstenaar en avonturier. Tel dat bij elkaar op en je hebt zijn alter ego, de Plastic Soup Surfer. Op deze plek schrijft Tinga elke week over wat hem bezighoudt.

Meer nieuws uit Leiden

Net Binnen

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.