Een vanzelfsprekend groot verschil voor ZZ Leiden

Mohamed Kherrazi vermaakt tijdens de wedstrijd tegen het povere Aris Leeuwarden het publiek met een dunk. Foto Taco van der Eb

Mohamed Kherrazi vermaakt tijdens de wedstrijd tegen het povere Aris Leeuwarden het publiek met een dunk. Foto Taco van der Eb

Hielke Biemond
Leiden

Zelfs de meest uitbundige Zorg en Zekerheid Leiden-supporter, Jochem Myjer, kreeg via het videoscherm geen enthousiasme in de Vijf Meihal. Het voelde zo vanzelfsprekend dat de voorsprong tegen Aris Leeuwarden opliep tot dertig punten (84-54), dat het thuispubliek er bijna onbewogen onder bleef.

Dat de eredivisie uiteengevallen is in een sterke en een zwakke helft, vindt de ervaren Leidse speler Mohamed Kherrazi deels de verdienste van de topclubs. ,,Als ik om me heen kijk, zie ik veel spelers van Nederlands topniveau met jarenlange ervaring in deze competitie. Zij weten precies hoe het moet. Dat is prettig.’’

Onvoorstelbaar is het nu dat ZZ Leiden twee jaar geleden, in het laatste seizoen van Toon van Helfteren als coach, maandenlang geparkeerd stond op de zesde plaats. Eén van de spelers uit dat team, de tussentijds weggestuurde Jason Conrad, was donderdagavond even terug als toeschouwer. Leiden mag hem dan al lang weer zijn vergeten, andersom geldt dat niet, getuige zijn trui met de opdruk ’Leiden Basketball’.

Concentratieverlies

Puntverlies tegen lager genoteerde teams uit de eredivisie was tijdens zijn korte verblijf in de Vijf Meihal nog vrij gebruikelijk. De tegenstand was nog dusdanig dat concentratieverlies bij een topclub tot een nederlaag kon leiden.

Tegenwoordig komt Leiden overal mee weg in de wedstrijden tegen de berooide helft van de eredivisie. Knoeifases leveren hooguit een deuk in de voorsprong of een overzichtelijke achterstand op. Een kwestie van even aanzetten en weer weglopen. Vier competitienederlagen heeft de ploeg van Eddy Casteels tot dusver geleden, vier keer tegen een team uit de topvier.

Stellig kondigde de Leidse club donderdag via het eigen twitteraccount hoge scores aan. Vermaak dus, bij het vrijwel zekere gebrek aan spanning. Geen wedstrijd maar een show. Het team, zonder de zieke Rogier Jansen en de aan zijn schouder geblesseerde Floris Versteeg, had daar minder behoefte aan. Nauwelijks uitgedaagd door Aris bleef het spel voor rust plichtmatig. Kherrazi: ,,Als de tegenstander niet echt, met alle respect, wat energie kan brengen, gaan wij vanzelf ook op dat niveau spelen.’’

Dat gold zeker niet voor Jan Driessen en Kasper Averink. Hun gedrevenheid was onderscheidend. Driessen maakte er van afstand 25-14 van, Averink verzorgde de 33-16.

Topscorerslijst

En het wat moeizame integratieproces van de nieuwe Amerikaanse spelers? Cashmere Wright en Marquise Simmons behoorden tot het startende vijftal. In tegenstelling tot zaterdag in Rotterdam voelde coach Eddy Casteels nu niet de behoefte om ze uit veiligheidsoverwegingen lang op de bank te laten zitten. En waarom zou hij ook? De twee voerden voor het eerst sinds hun komst de topscorerslijst aan.

In het derde kwart, toen ZZ los kwam, bracht Wright met een driepunter de beslissing (49-32) - voor zover er nog onduidelijkheid bestond over de winnaar. De thuisploeg had geen aanmoedigingen nodig om hard te blijven werken.

Is er dan helemaal geen spanning meer in de eredivisie? Zeker wel. Heerlijk discussiëren is het voor basketballiefhebbers welk team de voornaamste titelkandidaat is: Leiden, Groningen, Den Bosch of toch Zwolle? Niemand heeft het antwoord. Dat volgt pas als de lange voorbereiding, genaamd het reguliere seizoen, ten einde is.

Meer nieuws uit Sport

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.