Pulsvissers zien het somber in

1/2
Noordzee

,,De vrijheid’’, verzucht schipper Kees Akershoek terwijl hij vanaf de brug van de OD-17 over de Noordzee uitkijkt. Hij zit inmiddels 43 jaar op zee, de laatste vijf jaar als schipper van deze pulskotter en hij heeft er nog steeds veel plezier in.

Maar de toekomst ziet er niet al te best uit voor de OD-17, 83 andere Nederlandse pulskotters en tussen de tien en twintig ’Nederlandse’ schepen die onder Duitse of Engelse vlag varen. Binnenkort valt in de EU het finale oordeel over deze Nederlandse visserij-innovatie waarbij met behulp van pulsen - stroomstootjes - platvissen zoals tong van de zeebodem het net in worden gejaagd.

Na acties van onder andere de Franse milieuorganisatie Bloom en de Franse vissers, die stellen dat de vissen met dit vistuig geëlektrocuteerd worden en dat de Hollanders de zee leegvissen, stemde het Europees parlement begin dit jaar voor een totaalverbod op pulsvisserij. Het Europarlement heeft er echter niet als enige iets over te zeggen. De Raad van Ministers wil pulstuig toestaan op maximaal vijf procent van de vloot per lidstaat (in Nederland is bijna dertig procent van de kotters omgebouwd voor deze visserij). En de Europese Commissie is voor toelating van pulstuig, onder voorbehoud van positieve onderzoeksresultaten. Parlement, commissie en raad moeten nu in triloog tot een definitief besluit komen.

De Nederlandse Vissersbond en VisNed, de spreekbuis voor Nederlandse viskotters, hadden gisteren een groep journalisten uitgenodigd voor een korte middagtrip met de OD-17, die ’s ochtends vroeg na een week vissen op zee de haven van Scheveningen was binnengelopen. De belangenorganisaties willen nog maar eens laten zien dat de pulsvisserij in hun ogen een goed verhaal is.

Maar eerlijk gezegd is Durk van Tuinen van de Nederlandse Visserbond somber gestemd. ,,We maken ons grote zorgen. De Fransen zullen op een totaalverbod blijven hameren.’’

Een rekensommetje maakt duidelijk waarom Nederlandse kottervissers zo’n vijf jaar geleden - toen de brandstof duurder dan ooit was - massaal overstapten op pulsvisserij, een experiment met onzekere toekomst. De bomkortuigen waarmee ze vroeger visten, wogen een veelvoud van het lichtere pulstuig. De overstap kon zomaar tienduizend euro stookkosten per week schelen. ,,De pulsvisserij is de redding geweest voor veel schepen’’, zegt Van Tuinen. ,,En op dat moment stonden ook alle seinen op groen, niemand zei dat pulsvisserij niet kon.’’

Loonbriefje

Schipper Akershoek kan het beamen. ,,Als we op deze kotter met boomkor vissen, verstook ik 25 tot 30 ton gasolie per week. Met dit tuig is het 10 tot 15 ton’’, zegt hij. ,,Ik weet nog dat ik in die tijd eens een loonbriefje kreeg van 175 euro bruto, voor een week hard werken. Slechter kan echt niet, dacht ik toen. De week daarna was het 150 euro.’’

Dirk Kraak uit Den Helder van de onder Duitse vlag varende kotter BRA-7 - ook aan boord - was in 2011 een van de eerste vissers die overstapten op de pulsvisserij. ,,Vissen met zware kettingen was voor ons niet lucratief meer. En ook maatschappelijk gezien was er veel weerstand’’, zegt hij. ,,We werden een keer gevraagd voor een testreisje op een pulskotter en we waren meteen verkocht. Lagere brandstofkosten, minder bodemberoering maar ook vijftig procent minder bijvangst. De kleine visjes zijn minder gevoelig voor die pulsprikkel en zwemmen het net niet in.’’

Hij investeerde zeshonderdduizend euro en liet de de BRA-7 en de BRA-5 ombouwen. ,,Maar als er straks een verbod komt, of nog maar een enkeling mag vissen met pulstuig, moeten we weer terug naar die zware kettingen. Dan moet ik mijn schepen weer aanpassen. Ik denk dat tachtig procent van de pulskotters dat niet kan.’’

Zijn collega Pieter Sperling van de OD-6: ,,Met pulstuig heb ik de toekomst. Met dat ouderwetse tuig zit ik aan het plafond. In het begin hadden we het idee: het gaat goed komen. Maar nu lig je er wakker van.’’

Meer nieuws uit Nieuws

Keuze van de redactie