Zwart-wit: Persvrijheid

Zwart-wit: Persvrijheid

Dit bericht is op 3 mei 2017 geschreven in volledige vrijheid. Het onderwerp kwam aanwaaien. Geen hoofdredacteur, directeur of bestuurder die iets aanstuurde.

Voor dit artikel, op deze plek, golden de regels als op alle dagen. Een greep daaruit: schrijf begrijpelijk, houd je aan de spellingregels, geef duidelijke argumenten en respecteer de wet. Oproepen de Koning af te zetten, de islam te verbieden, emancipatie naar de keuken te verbannen of kinderarbeid weer in te voeren; het had hier allemaal gemogen. Net als een persoonlijke oproep aan de wereld toch vooral vaker op de fiets te stappen, met of zonder elektronisch gestuurde traphulp. Fietsen is immers groen, gezond én soms zelfs therapeutisch. Maar dat laatste is beargumenteerd hobbyisme en daarin moet je als journalist nou juist wel je grenzen kennen.

3 mei was de Dag van Persvrijheid. In Nederland werd die dag gebruikt om over de landsgrens te kijken. Wereldwijd zitten immers 260 journalisten in de gevangenis. Het gros vanwege het verkondigen van een voor de machthebbers onwelgevallige mening. In Nederland word je als journalist met een mening niet meteen opgesloten, wel - en dat is ook verderfelijk - steeds vaker bedreigd. Dat past niet bij een land dat persvrijheid als bouwsteen van de democratie ziet. Schande!

Meer nieuws uit Nieuws