Column: Strijkijzer

Column: Strijkijzer

Mijn vrouw had een leuk idee. Ze zei: ’Laten we een dagje naar Rotterdam gaan. Daar is nu een tentoonstelling met schilderijen van Dalí’.

Dus gingen we een dagje naar Rotterdam. In museum Boijmans van Beuningen was het werk van deze Spaanse kunstenaar onderdeel van een tentoonstelling die een prachtig beeld geeft van de kunststroming die we het ’surrealisme’ noemen.

Interessant, maar haar boeiden vooral de wonderlijke, maar betoverende geschilderde beelden uit de fantasie van Dalí. Terwijl ik in alle rust de denkwerelden van Dalí en collega’s als Miró en Magritte poogde te doorgronden, ging zij meer pragmatisch te werk.

In zaal 2 bekeek ik net het strijkijzer van Man Ray, toen ze zich meldde via de telefoon: ’Dalí gezien, ik ga de stad onveilig maken’.

Ik luisterde verder naar actrice Loes Luca die mij via de audiotour vertelde dat Man Ray op een avond in Parijs werd meegenomen naar een café door een man die eruit zag alsof hij dagelijks op een kantoor zat: de componist Eric Satie.

Blijkbaar een aardige kerel, want Man Ray maakte na afloop voor hem een cadeau: op de strijkzijde van een strijkijzer plakte hij een rij spijkers: surrealisme. Ik zag het voor me en hoorde Satie. Heerlijk verhaal.

Later die dag vond ik mijn vrouw terug in een warenhuis, ze zocht een strijkijzer.

Meer nieuws uit Nieuws