Zilker reist op de motor van hier tot Tokio: ’Ik wil altijd weer weg’

Zilker reist op de motor van hier tot Tokio: ’Ik wil altijd weer weg’
Paul van Hooff in een koud en besneeuwd Jerevan, de hoofdstad van Armenië en een van de oudste steden ter wereld. Deze foto siert ook de cover van zijn boek.
© Foto’s Paul van Hooff
De Zilk

Eens een reiziger, altijd een reiziger. Acht jaar na zijn tocht van Alaska naar Argentinië stapte Paul van Hooff opnieuw op zijn stokoude Moto Guzzi en tufte van Amsterdam naar Tokio. Hij schreef er weer een boek over.

Paul van Hooff groeide op in De Zilk. Hij deed vakantiebaantjes in de bollen, speelde met zijn vriendjes in het duin, bezocht de mavo in Hillegom en voetbalde bij Van Nispen.

Eenmaal groot werd hij freelance journalist in Amsterdam. Tv-gidsen en motorbladen waren zijn voornaamste afnemers. Maar toen hij, inmiddels dik in de veertig, het gevoel kreeg een ’stukjeskakker’ te worden, nam hij een resoluut besluit.

„Ik vroeg me af: wil ik dit over tien jaar nog doen? Het antwoord was: nee. De volgende vraag was: waar word ik blij van? Reizen en motorrijden. En wat kan ik? Schrijven en fotograferen. Op die dag besloot ik te gaan doen waar andere mensen alleen maar van dromen: de reis van mijn leven maken. Van het noorden van Noord-Amerika naar het zuidelijkste puntje van Argentinië.”

Tweeling

De reis zette zijn leven op zijn kop. Met dank aan ’een condoom van Boliviaanse kwaliteit’, zoals hij dat zelf zegt. Die maakte namelijk dat de vluchtig bedoelde romance met de Boliviaanse schone Roxanna - ’ik wist haar achternaam niet eens’ - een relatie voor het leven werd. Van Hooff verwekte bij haar een tweeling: Santiago en Sebastian.

Zilker reist op de motor van hier tot Tokio: ’Ik wil altijd weer weg’
De inmiddels 10-jarige tweeling Santiago (links) en Sebastian.

„De mooiste kinderen uit de geschiedenis van de mensheid. Mijn mannetjes. Voor hen heb ik deze tweede reis gemaakt. Omdat ik constant het gevoel had dat ik steeds dichter bij ze kwam. Dat ik naar ze toe reed.”

Na zijn reis - van 2005 tot 2008 - over het Amerikaanse continent probeerde Van Hooff in Bolivia met Roxanna en de twee zonen een gezin te vormen. „Alleen voor die ventjes ben ik zeven jaar gebleven, daarna ging het echt niet meer. Zij en ik zijn twee onverenigbare karakters. Nadat we zeven jaar elkaar de tent uitvochten, besloten we definitief uit elkaar te gaan. Sindsdien gaat het goed. We gaan normaal met elkaar om, gelukkig.”

’Fernweh’

Van Hooff betrok een kamer in de buurt van ’zijn mannetjes’ maar een bestaan opbouwen in het Zuid-Amerikaanse land bleek niet mee te vallen. „Bolivia is het meest kansloze land in Zuid-Amerika en in dat land is Sucre dan weer de meest kansloze stad. En daar zat ik dus.”

Zilker reist op de motor van hier tot Tokio: ’Ik wil altijd weer weg’
Nog maar net onderweg in de Zwitserse Alpen.

Omdat bovendien zijn ’fernweh’ - „Het tegenovergestelde van heimwee: ik wil altijd weg’’ - weer begon op te spelen, besloot hij de reis te maken die hij al jaren in gedachten had: van Amsterdam naar Tokio. ,,Met de bedoeling er weer een boek over te schrijven en zo wat centen te verdienen. Voor mijn jongens.’’

Van zijn goed ontvangen eerste roadnovel ’Man in het zadel’ verkocht Van Hooff er zo’n tienduizend. Maar het geld dat hij ermee verdiende, besteedde hij aan het levensonderhoud en de school voor zijn zoons. Voor de tweede reis schatte Van Hooff in 12.000 euro nodig te hebben.

Zilker reist op de motor van hier tot Tokio: ’Ik wil altijd weer weg’
Met lokalo’s en een tijdelijke reisgenoot rond een kampvuurtje in een verlaten gebouw Tjasjir, Armenië.

,,Ik ben een crowdfunding gestart op het internet. Ik maakte filmpjes met de boodschap: draag bij aan m’n reis en dan zit je bij me achterop en ga je met me mee. Ik beloofde me een GoPro-camera op mijn borst te zullen reizen, ik beloofde over mijn avonturen te schrijven op mijn website (guzzigalore.nl) en op Facebook en ik beloofde een nieuw boek. Tot mijn stomme verbazing had ik in minder dan drie weken die twaalf mille bij elkaar.’’

Zilker reist op de motor van hier tot Tokio: ’Ik wil altijd weer weg’
Van Hooffs trouwe makker ’Guus’, een 43 jaar oude Moto Guzzi V7.

Winter

In november 2016 vertrok hij. Opnieuw op ’Guus’ zijn inmiddels 43 jaar oude Moto Guzzi V7. ,,Mijn vriend. Hij heeft me weer 25.000 kilometer ver gebracht en geen klap verkeerd gegeven. Ik kocht hem ooit voor 2000 gulden. De kilometerteller is al jaren kapot, maar ik vermoed dat er nu zo’n kwart miljoen op zou staan.’’

Zilker reist op de motor van hier tot Tokio: ’Ik wil altijd weer weg’
Onderweg naar de grensovergang Norduz in Iran.

Paul van Hooff begon bewust aan het begin van de winter aan zijn reis. ,,Omdat ik eigenlijk nog nooit in de winter had gereisd en vermoedde dat dát het verhaal zou zijn. Eigenlijk had ik nul komma nul plan, behalve dat ik in Tokio zou eindigen. Met alle winden mee, zeg maar, en met het noodlot al leidmotief.’’

Zo belandde Van Hooff in Iran omdat een Spanjaard die hij in de Georgische stad Tbilisi ontmoette ook die kant opging. ,,In Armenië en Iran heb ik bij min twintig buiten bij een kampvuurtje geslapen terwijl er een sneeuwstorm was en ik de wolven in de verte hoorde huilen. Daar besefte ik: echter dan dit gaat het niet worden. Alles voor het avontuur.’’

Echte narigheid, zoals ongelukken, ziekte en berovingen, is Van Hooff onderweg niet overkomen. ,,Mensen zijn overal op de wereld aardiger dan iedereen denkt. Als ik met mijn oude Guus een dorp of stadje kwam binnen tuffen, werd ik overal omarmd. Zet je motor ergens neer en je weet dat je een slaapplek hebt. Op alle uitnodigingen ben ik ingegaan.’’

In Rusland liep dat een keer maar net goed af. ,,Omdat ik aan de thuis gestookte wodka ging en een alcoholvergiftiging opliep. Ik werd wakker in een ziekenhuisbed, op de intensive care, waar ik moest vertellen dat ik niet verzekerd was. ’We fiksen het wel’, was het antwoord. Een politieman heeft met behulp van de ambulancegegevens mijn motor opgespoord, want ik wist echt niet meer waar ik was geweest. Later kreeg ik een e-mail van hem dat hij was getrouwd met de verpleegster die hij aan mijn ziekenhuisbed ontmoette. Mooi, toch? Tussen de Russen en mij klikte het gewoon.’’

Terug

Elf maanden duurde Paul van Hooffs reis. Daarna zette hij Guus op de boot naar Europa en vloog zelf naar zijn jongens in Bolivia, waar hij in negen maanden tijd zijn boek ’Van hier tot Tokio’ schreef. ,,Daar was het me om te doen, dat boek maken vlak bij mijn jongens. Daarom had ik tijdens de reis steeds het machtige gevoel dat in naar ze toe reed.’’

Van Hooff hoopt dat de verkoop van zijn boek hem financieel weer wat armslag geeft. ,,Ik wil het liefst in Sucre een klein huisje kopen waar ik met Santiago en Sebastian kan wonen. Verder wil ik nog één reis maken, door Afrika. Daar komt dan ook een boek van en dan heb ik een trilogie van mijn eigen leven. Fantastisch toch?! Daarna ga ik in Bolivia romans schrijven.’’

Boek

’Van hier tot Tokio’ (gebonden, 320 pagina’s) kost 20 euro en is te koop in de boekhandel en bij bol.com. Auteur Paul van Hooff en zijn Moto Guzzi ’Guus’ zijn zaterdag 17 november te gast bij boekhandel De Vries aan de Gedempte Oude Gracht 27 in Haarlem. Van 11.00 tot 17.00 uur is hij in de winkel om over zijn avonturen te vertellen en te signeren.

Meer nieuws uit Duin- en Bollenstreek