Bewoners woonwagenkamp in Stevenshof leven in grote onzekerheid

Bewoners woonwagenkamp in Stevenshof leven in grote onzekerheid
Sandra Schucchard en Marco Boot (rechts) willen antwoorden. Ingrid Boon en haar zoon Nikky verhuisden naar het kamp in Roomburg.
© Foto Hielco Kuipers
Leiden

De bewoners van het woonwagenkampje aan de Trien Semlerstraat in de Leidse Stevenshof maken zich ernstig zorgen over hun toekomst. Vooruitlopend op een herindeling en/of renovatie zijn onlangs twee wagens verwijderd. Twee andere staan op het punt geruimd te worden, maar op vragen aan de gemeente omtrent de nieuwe situatie krijgen ze geen antwoord. ,,Ik ben bang dat dit allemaal nog heel lang gaat duren’’, zegt bewoonster Sandra Schuchhard.

De vier wagens van de in totaal veertien kwamen twee jaar geleden leeg te staan toen een aantal bewoners overstapte naar het kamp in Roomburg. Hoewel er vraag was van jongere woonwagenbewoners naar de lege wagens, weigerde de gemeente ze aan hen te verhuren.

Ingrid Boon verhuisde twee jaar geleden uit frustratie naar Roomburg. Zij zegt dat de gemeente als eigenaar faalt in het onderhouden van de wagens. ,,Ik heb hier 26 jaar gewoond, was de allereerste en heb iedereen zien komen en gaan. Maar ik stookte door de muren heen en het dak was zo lek als een mandje. Ik heb gevraagd of ik de wagen kon kopen, maar dat mocht niet. Later kwam de wagen door de keuring bij de gemeente, maar toen ik verhuisd was werd hij ineens afgekeurd. Hij zou ineens brandgevaarlijk zijn.’’

Hoewel er gevaar voor brandoverslag heerste, mede door illegale maar gedoogde aanbouw aan de wagens voor douche en toilet, bleven de vier wagens wel twee jaar lang staan. Reden genoeg voor de bewoners om te gaan twijfelen aan de intenties van de gemeente.

De houdbaarheidsdatum van de wagens loopt ten einde. Ze gaan maximaal dertig jaar mee. ,,Ik wil nieuwe gordijnen, maar weet niet of het zin heeft’’, zegt Sandra Schucchard. ,,Straks heb ik een een hoop centen voor niets geïnvesteerd.’’

Schucchard heeft inmiddels een bewonerscommissie opgericht om sterker te staan richting de gemeente. Wat ze ook probeert, ze krijgt geen antwoord; hooguit vage toezeggingen. ,,Ik snap best dat het een lang proces is, maar ik wil weten waar ik aan toe ben. Als ik vraag om een toezegging zwart op wit te zetten, krijg ik een keihard ’nee’.’’

Donderdag schiep de gemeente enige duidelijk in de situatie. ,,Leiden heeft er als eigenaar en verhuurder belang bij dat de brandveiligheid op de locatie verbetert. Ook is het doel te komen tot een hoog niveau renovatie, die zorgt voor toekomstbestendige woonwagenstandplaatsen en woonwagens van goede, duurzame kwaliteit tegen betaalbare huurprijzen met acceptabele bouwkosten’’, laat een woordvoerder weten.

Of het aantal plaatsen gehandhaafd blijft, is onduidelijk. ,,Het uitgangspunt is, mits blijkt dat het binnen de (bouw)regelgeving te realiseren is, dat het huidige aantal standplaatsen op de locatie behouden blijft. De vier vrijgekomen standplaatsen worden vooralsnog niet opnieuw verhuurd om bij de renovatie ‘schuifruimte’ te hebben.’’

Een tijdsplan blijft nog altijd achterwege. Gezien het traject dat doorlopen moet worden, gaat het nog wel even duren voor er met de renovatie dan wel nieuwbouw begonnen wordt. Nadat de projectopdracht ter vaststelling aan het college is voorgelegd, moet eerst de ruimtelijke en financiële haalbaarheid onderzocht worden. Daarna pas besluit de gemeenteraad wat er gaat gebeuren.

Mochten er na de herinrichting vier plekken minder overblijven, dan verhoogt dat de woningnood onder de jeugdige kampbewoners. Boon: ,,Mijn dochter wacht al negen jaar op een plek en mijn zoon staat ook ingeschreven als zoekende naar een standplaats en woonwagen. Wij zijn gewend om als familie bij elkaar te wonen. Dat hoort bij onze cultuur en staat zelfs op de immateriële erfgoedlijst. Daar mogen ze niet aan tornen.’’

Meer nieuws uit Leiden