Premium

Debutantenbal in Noordwijk beleeft zijn 51e editie: ’Niet die hand daar!’

Debutantenbal in Noordwijk beleeft zijn 51e editie: ’Niet die hand daar!’
„Dansen is goed voor de opvoeding”, vindt Jan. „Al word ik duizelig van de wals.”
© Foto Serge Ligtenberg
Noordwijk

Zaterdag is het 51e Wiener Ball in Grand Hotel Huis ter Duin in Noordwijk. Het debutantenbal wordt keer op keer nieuw leven ingeblazen en is daardoor een traditie van vallen en opstaan geworden. Een blik achter de schermen tijdens de generale repetitie.

Dansmeester Heinz Heidenreich geeft een frisgeschoren jongeling in keurig jasje - de vleesgeworden schoonmoederdroom - een niet mis te verstane schrobbering. „Róde sokken?! Rode sokken wil ik zaterdag niet zien, dan vlieg je eruit. Zwart, zwárt is het en niet anders.”

Op de repetitie voor het Wiener Ball zien de debutanten er al uit om door een ringetje te halen. Nog niet in billentikker en witte baljapon, maar de meisjes in een jurk en op hakjes en de jongens in pak, een enkeling zelfs op spiegelende lakschoenen.

Enige dissonant: Heinz Heidenreich-zelf in zijn slobberende T-shirt. Maar niet één die het waagt de meester terecht te wijzen, de 64 debutanten zijn na vijf stijldanslessen en vier avonden formatiedansen wel wijzer.

Bloemen

Heidenreich, voor het zevende jaar op rij ingevlogen uit bal-bakermat Oostenrijk, spreekt Engels met een amusant prins Bernhard-accent. „Bloemen links!”

Debutantenbal in Noordwijk beleeft zijn 51e editie: ’Niet die hand daar!’
De handkus blijft in het luchtledige zweven.
© Foto Serge Ligtenberg

Fluks verhuizen wat kantinelepels - het oefenboeket - van de ene hand naar de andere. „Niet die hand daar!”, corrigeert hij een danser. Niet dat die hand naar de billen is afgedwaald, in tegendeel, hij ligt te hoog op haar rug.

Straussklanken klinken door de schoolaula, de oefenvloer. Frau Heidenreich, die de muziek bedient, is helaas ’Wiener Blut’ vergeten. De meester produceert dan maar zelf de melodie. „Padadááá, padadá, tierieda, tierie…”, klinkt het door de microfoon.

Niets ontgaat zijn haviksblik. Concentratie verstrakt de gezichten van zijn pupillen, beducht voor elke misstap. Ai, daar heb je het al. De jongen die een fractie te laat indraait is de pineut. Die verdwijnt voor een publiek lesje in de armen van de meester. Hup, daar zwiert het duo - de ene helft onverbiddelijk, de andere ongemakkelijk - over de vloer.

Hoofs is dit Wiener Ball, de debutanten buigen naar elkaar, zakken door een knie, de handkus blijft in het luchtledige zweven. Leonora en Jan grinniken.

Debutantenbal in Noordwijk beleeft zijn 51e editie: ’Niet die hand daar!’
De debutanten buigen naar elkaar, zakken door een knie.
© Foto Serge Ligtenberg

Jan: „Alles gaat volgens de regels. Ik moest haar officieel vragen, met een bloem. Dat was wel een tikje ouderwets.” De twee hadden elkaar al snel gevonden. „We kunnen enorm met elkaar lachen, maar we zijn geen stel, hoor.” Een huwelijksmarkt is het debutantenbal al eeuwen niet meer.

Opvoeding

„Dansen is goed voor de opvoeding”, vindt Jan. „Al word ik duizelig van de wals.” Leonora doet mee omdat haar zus ook meedoet. „En vanwege de tiara en de handschoenen tot over de ellebogen. Prinses voor een dag, wie wil dat nou niet zijn?”

Op de naamkaartjes staan wel behoorlijk wat dubbele namen, maar het Wiener Ball is niet meer een exclusieve feestje van de adel. En jonkvrouw of niet, het is zenuwen, nu de avond aller avonden nadert. „Ik zit al om negen uur in de krul”, zegt een meisje tegen haar buurvrouw. Voor slordige pieken houdt Huis ter Duin een EHBO-kapper paraat.

Marine-vrouw Birgit ziet erg op tegen de witte Sissi-jurk. „Ik ga liever in uniform, dan zie je er allemaal hetzelfde uit en ben je allemaal gelijk.” Een luchtmacht-kadet schatert het uit: „Als je allemaal in een witte jurk bent, ben je toch ook hetzelfde?” Birgit denkt na. „Ja, maar ik vind het toch meer iets voor trouwen.”

Marcheren

Een adelborst signaleert een militaire voorsprong op de burger-debutanten. „Marcheren en in de pas lopen is onze tweede natuur. Wij stellen ons automatisch op in één lijn op én we zijn gewend op commando’s te reageren.”

Dat komt goed uit, want de pauze is om. Uit de microfoon zingt het onverbiddelijke: „Padadááá, padada...” Zolen slepen over het linoleum. Heidenreichs stem hapert in het hoogste register, maar walsen zullen ze, walsen of hun leven ervan afhangt. „Rechtsom, rechtsom.”

Meer nieuws uit Duin- en Bollenstreek

Ombudsman

Ombudsmannen Durk Geertsma & Ed Brouwer springen in de bres voor de consument.