Verscheidenheid troef bij huiskamerfestival Gluren bij de Buren in Leiden

Verscheidenheid troef bij huiskamerfestival Gluren bij de Buren in Leiden
FabTwo treedt op tijdens het huiskamerfestival Gluren bij de Buren in Leiden.
© Foto Hielco Kuipers
Leiden

Het aanbod is rijk. Maar liefst 54 optredens zijn er op zondag tussen twaalf en vijf uur overal in Leiden te zien. Gewoon bij mensen thuis. Dus heel laagdrempelig, meestal in huiselijk sfeer. Onder het motto: Gluren bij de Buren.

Soms bijna letterlijk: zit je bij wildvreemde mensen onwillekeurig naar de kast met boeken en foto’s van volstrekt onbekende familieleden te gluren. Het vergt overigens serieuze planning vooraf om het nodige te kunnen zien. Je hebt namelijk maar een kwartiertje om je van locatie te verplaatsen. Maximaal zeven optredens blijken haalbaar. Gezien het totale aanbod van 54 niet eens een representatieve impressie.

The Voice

Het begint relaxed om twaalf uur met luisterliedjes door het duo FabTwo, bestaande uit zangeres Sanne en gitariste Jessica. Het meertalige repertoire reikt van een Spaanstalig nummer via Engelstalig repertoire (’Lost’ van Anouk) tot ’Mag ik dan bij jou?’ van Claudia de Breij. Het optreden vaart wel bij de intieme, laagdrempelige ambiance. Met een gemiddelde van 10 à 15 bezoekers is kleinschaligheid een kenmerkend aspect. De benaderbaarheid van de optredenden is daardoor groot, in dit geval zelfs zo groot dat het publiek van FabTwo zich tot aspirant-juryleden opwerpt en de zangeres adviseert om mee te gaan doen aan ’The Voice of Holland’.

De Nachtegaallaan en de Vinkenstraat bevinden zich op loopafstand van elkaar. Op de tweede locatie staan drie dames en twee heren, onder de naam Balds & Blondes, klaar om overbekende nummers van rond 1960 ten gehore te brengen. Het zijn oud-collega’s van het ROC Leiden, wier stemmen op aangename wijze perfect bij elkaar passen. Ze zijn niet meer piepjong, zodat hun voorliefde voor de muziek van Paul Anka (’Diana’) of van The Everly Brothers duidelijk zal zijn. Zelfs een nummer van Freddy Quinn (’Heimweh’) hoort daarbij: waar kun je dat vandaag de dag nog in een live-uitvoering horen?

Maatschappijkritisch

Slechts één Duits zinnetje bij Maarten Witkam: das muss ein Stück von Himmel sein. En dat is dan ironisch bedoeld als afkeurende verwijzing naar een operetteliedtekst. De tekst is afkomstig uit het maatschappijkritische oeuvre van Willem van Iependaal. Voor dat soort repertoire ben je bij een sociaal bewogen mens als Maarten Witkam aan het juiste adres. Hij brengt – in een bij uitstek ongedwongen setting – werk van ofwel eigen hand (tekst en/of muziek) ofwel deels van derden.

Van muziek naar cabaret: dus snel van Zuidwest naar de Evertsenstraat. Dat lukt helaas niet op tijd. Het optreden van Ronald Oudman wordt getypeerd als een mengsel van cabaret en verwarring. Dat laatste overheerst – op basis van het laatste deel. ’Late Experience’ staat in de Burggravenlaan met songs van de jaren ’80 tot nu. Covers (’All I Wanna Do’ van Sheryl Crow, ’Heroes’ van David Bowie) en eigen materiaal. Met een subtiel afgestelde geluidsinstallatie en een lichteffectje op het plafond lijkt de huiskamer werkelijk een beetje omgetoverd tot poppodium.

Dat de verscheidenheid van Gluren bij de Buren groot is en zich niet tot huiskamers beperkt, blijkt uit de optredens aan het einde van de middag: authentieke klezmermuziek bij de Ankerplaats in De Kooi en Italiaanse liederen door Piet Maas in de Cultuurzaal van Sijthoff aan de Doezastraat.

Meer nieuws uit Leiden