Premium

Achter de schermen van het Bloemencorso Bollenstreek

Achter de schermen van het Bloemencorso Bollenstreek
In Sassenheim wordt hard gewerkt aan de opbouw van de praalwagens.
© Foto Taco van der Eb
Sassenheim

Ze staan op allerlei plekken rond de Klinkenberghallen. Grote gele borden wijzen de weg naar de Sassenheimse bollenschuur waar het Bloemencorso van de Bollenstreek wordt opgestoken. Maar wie zijn neus volgt, komt ook in de hallen terecht. Zodra je de ingang nadert, word je verwelkomd door de geur van hyacinten en het geluid van honderden vrijwilligers die aan de corsowagens werken.

Het lijkt een onoverzichtelijke chaos, maar wie beter rondkijkt in de hallen ziet dat alles gestroomlijnd verloopt. Rond elke praalwagen is een team stekers bezig die allemaal een eigen taak hebben. Sommige stekers werken op steigers terwijl anderen in de onmogelijkste posities bloem voor bloem met naalden in het purschuim steken. Er is koffie en er zijn broodjes want aan het corso werken, moet ook gezellig zijn.

Bezoekers die de praalwagens in aanbouw komen bekijken, krijgen uitleg over de bloemen en het bouwen van de praalwagen. Dat er ongeveer 2,5 ton staal nodig is voor een enkele corsowagen, hoe dat stalen karkas vervolgens met de hand is omwikkeld met karton en folie waarna er een flinke laag purschuim op is aangebracht. Dat is de laag waar de stekers nu een voor een hun bloemen in aanbrengen en vastzetten met bijna twee miljoen naalden. Het zijn deze ijzeren pinnen die zorgen voor pijnlijke duimen en dus beschermt een enkeling zijn duim met een pleister, soms met een stuiver erin verpakt.

Een ander verrast de toeristen met een bloemetje dat ze trots meenemen als een kostbaar souvenir. Dat er in totaal zeker zesduizend kratten bloemen worden verwerkt en een enkel bloemetje dus echt niet wordt gemist, hoeven ze niet te weten.

Lees ook: Opbouw van corso is ’pure magie’

Naast de stekers zijn er veel andere vrijwilligers aan het werk. Er wordt afval opgehaald, er wordt geveegd, er wordt overlegd, koffie gezet, bloembollen maar ook tulpen en narcissen worden door groepjes vrijwilligers alvast voorzien van een naald zodat de stekers sneller kunnen werken. Elders in de hal wordt gewerkt aan de luxewagens die worden voorzien van vernuftige constructies om de enorme bloemstukken op de auto vast te maken.

Maar hoe snel de deadline ook nadert, iedereen heeft tijd voor een praatje, om even te vertellen wat hun taak is tijdens deze opbouwdagen. Desnoods wordt er tot diep in de nacht doorgewerkt, want een ding is zeker: vrijdagavond rijdt het corso door Noordwijkerhout en zaterdag van Noordwijk naar Haarlem.

Lees ook: Zesduizend kratten voor het corso

Vrijwilligers

Achter de schermen van het Bloemencorso Bollenstreek
Gerrit Rutgrink

Gerrit Rutgrink (57) uit Lisse:

„Ik ben de coördinator van de stekersverenigingen. Als voor een praalwagen een bepaalde kleur bloemen nodig is, zorg ik daarvoor. Stel dat een wagen meer van een bepaalde roze hyacint nodig heeft, dan ga ik kijken of andere praalwagens die kleur over hebben. Vroeger liep ik de hele tijd door de hal maar nu doen we dat via Whatsapp. Dus als je mij op mijn telefoon ziet, ben ik gewoon aan het werk. Als dat niets oplevert, zoek ik een andere oplossing zoals het vlak iets verkleinen. Dat komt trouwens weinig voor.

Stekersverenigingen weten dat ze voor 10 vierkante meter van één kleur zo’n twintig kratten nodig hebben. Dit jaar steekt een nieuwe groep de schooiwagen. Die rijdt deze keer voorop en moet het paradepaardje worden. Die moet ik wat extra aandacht geven. Waarom ik hier vrije dagen voor opneem? Ik ben bolleninkoper en dit is promotie voor de branche. Daarnaast fiets ik zaterdag het hele parkoers mee. Al die mensen langs de kant, daar doen we het voor.”

Achter de schermen van het Bloemencorso Bollenstreek
Lenie van der Slot (l) en Nel Vreeburg (r)

Lenie van der Slot (67) uit Voorhout en Nel Vreeburg (71) uit Hillegom:

„Wij zijn bezig om bloembollen te voorzien van een naald zodat ze straks gemakkelijk aan die boom van de praalwagen Natuurlijk Thuis kunnen worden vastgemaakt. We hebben wel even met de techniek geworsteld. Eerst prikten we de naald terwijl we de bol in de hand hielden. Kijk, dat heeft het nodige bloed gekost. We hadden pleisters meegenomen van huis maar gelukkig heeft de EHBO extra exemplaren. Daarna prikten we de naald omhoog, maar nu gaat het goed. De naald gaat door de bol naar beneden en we trekken de bol gewoon omhoog.’’

,,Dit is niet het meeste populaire klusje, maar ons maakt het niets uit. Dit voorwerk moet ook gedaan worden en we zitten er rustig bij. Het is alleen wat koud. Voordeel is dat we niet in rare posities bloemen hoeven te steken. Maar als het nodig is, doen we dat ook hoor. Wij vinden het gezellig werk en het hoort echt bij de streek. Als het corso straks voorbijrijdt, zie je waar je het voor doet.”

Achter de schermen van het Bloemencorso Bollenstreek
Marleen de Winter

Marleen de Winter (19) uit Leiden:

„Ik studeer biomedische wetenschappen in Leiden en moet bijna elke dag op de universiteit zijn. Maar nu kwam het precies goed uit waardoor ik tijd had om mee te helpen bij de opbouwdagen. Ik kom hier namelijk al mijn hele leven, want ik heb veel familie in Noordwijkerhout.

Op mijn zevende begon ik met het rijgen van hyacintenkelkjes en later ook naalden door narcissen en tulpen te steken. Nu ben ik bezig met het steken van hyacinten, samen met mijn moeder Angenita van der Poel. Het is gezellig en ik hou wel van een beetje fröbelen. Waar ik op let? Dat de bloemen goed vastzitten en je geen groen meer ziet. Ze mogen niet slap gaan hangen. Ik bescherm mijn handen niet tegen het steken van naalden. Aan het einde van dag heb ik blauwe en een beetje pijnlijke handen maar dat overleef ik wel. Als ik straks op televisie deze wagen zie rijden, is het leuk om te zien welk stukje steekwerk ik heb gedaan.”

Achter de schermen van het Bloemencorso Bollenstreek
Willy Pardijs

Willy Pardijs (59) uit Wichmond:

„Ik ben arrangeur en werk nu aan het bloemschikwerk op twee luxewagens. Voor elke auto heb je minstens een dag nodig en dan reken ik het uitdenken van het ontwerp en het bestellen van de bloemen niet mee. Je moet als arrangeur zelf een bloemenlijst opstellen. Daar heb je een bepaald budget voor waarmee je rekening moet houden. Ik heb alle gevraagde bloemen gekregen dus ik had de prijs goed ingeschat. Vervolgens moet je zorgen dat de blokken oase op de auto komen zonder de lak te beschadigen. Alles moet vervolgens worden verstopt onder bloemen.

We moeten als arrangeurs voor 70 procent bolbloemen gebruiken dus werk ik met keizerskronen, ranonkels en zwarte tulpen. Waar ik op let? Dat ik de bloemen diep steek, want ze moeten goed vastzitten. Zwaar werk? Ja hoor, vooral als je met de oase bezig bent. Dan heb ik de sportschool niet nodig. Maar als het straks klaar is, is het wel kicken.”

Achter de schermen van het Bloemencorso Bollenstreek
Werner Reeuwijk

Werner Reeuwijk (50) uit Hoofddorp:

„Ik houd mij bezig met de techniek. Niet alleen tijdens de opbouwdagen maar ook de periode ervoor. Als de tekeningen en ontwerpen gereed zijn, begeleid ik de constructeurs van het stalen karkas en zorg ervoor dat daarna de kitter aan het werk kan. Tijdens de opbouwdagen verleen ik overal hand- en spandiensten. Ik zorg dat er voldoende naalden beschikbaar zijn, bijvoorbeeld. Gisteren hebben we de kassa aangesloten, gezorgd voor internet en bordjes bij het toilet. Gisteravond zijn we begonnen met de verlichting op de wagen. Een spin in het web? Zo kun je het noemen maar ik doe niets met bollen en bloemen. Daar heb ik geen verstand van. Ik neem voor het bloemencorso een paar dagen vrij van mijn werk in de telecomsector. Hier heb ik het ook druk, maar het is vooral gezellig. Je kunt hier nog improviseren om een probleem op te lossen. Uiteindelijk zet je dan wel wat neer met elkaar.”

Meer nieuws uit Duin- en Bollenstreek

Ombudsman

Ombudsmannen Durk Geertsma & Ed Brouwer springen in de bres voor de consument.