Premium

Column Alex Pastoor: ’Het bedanken van het publiek is een regelrechte belediging geworden’

Column Alex Pastoor: ’Het bedanken van het publiek is een regelrechte belediging geworden’

Wekelijks schrijft voetbaltrainer en liefhebber Alex Pastoor over de dingen die hem opvallen binnen en buiten de lijnen.

Mensen met een liefde voor voetbal en gezegend met een woordenschat van slechts vijftig hebben ’obligaat’ zelfs in hun repertoire. Obligaat is onvermijdelijk maar volkomen onterecht gelinkt aan breedtepasses en Jan Peters, één van de vormgevers van AZ’67 in het kampioensjaar 1980-1981.

Jan Peters was technisch fijnbesnaard, had snelle ogen en kon zowel scoren als laten scoren. Niets was obligaat aan hem. Wat wel obligaat was, waren de mensen die elkaar napraatten door Peters er steeds maar weer van te betichten.

In het dikste woordenboek van ons land staat obligaat synoniem voor verplicht of plichtmatig. Bij Wikipedia vond ik verplicht maar zonder veel oprecht gevoel. Dit komt dicht in de buurt van clichés en het intrappen van open deuren. Ik denk dat de voetbalwereld af en toe een opfrismoment kan gebruiken.

Neem Jurgen Ekkelenkamp van Ajax. Na de flair waarmee deze youngster zijn debuut maakte in de Champions League tegen Juventus en zaterdag tegen Excelsior, zette hij alle televisiekijkers bij zijn interviews na afloop op het verkeerde been. De eenvoud kwam overeen met zijn efficiënte spel; zijn presentatie was een stadium verder dan ontwapenend. Zoiets staat pal tegenover uitspraken als ’die late tegengoal was nogal zuur’. Ik kan het niet meer aanhoren.

Het bedanken van het publiek na een thuiswedstrijd is inmiddels een regelrechte belediging geworden. Het inderdaad plichtmatig klappen tijdens dat slappe rondje uitwandelen tart elke verbinding tussen sporter en fan. Een voorstel mijnerzijds: alle spelers in de middencirkel en dan stevig klappen met de handen boven het hoofd, naar alle vier de tribunes.

Al dan niet met een gebalde vuist toe. Dat hele lichte contact tussen beide handpalmen, ter hoogte van de navel, terwijl je met medespeler nog wat momenten van de wedstrijd doorneemt... Brrrr.

Nou weet je als speler of trainer ook wel dat jouw publiek wel eens nét even te lang wacht met het ondersteunen van je ploeg. Dat er eerst 2-0 of 3-0 op het bord moet staan terwijl de blessuretijd in aantocht is. Helemaal waar. Je moet de steun echter ook wel een beetje verdienen. Elk publiek wil wat anders zien en vooral dát moet je ze geven. Daarvoor komen ze naar het stadion.

Wat dat betreft gaan de Bredase fans in Nederland alle gebaande paden uit de weg. Wie de wedstrijd vrijdag op tv zag, heeft toch echt een paar keer op het scherm getikt. Het spel van NAC ontbeerde vrijwel alles wat succes in de hand kon werken. De orkaan van de Rat Verleghers zorgde toch nog voor een punt. Daar was niets obligaats aan.

Meer nieuws uit Sport

Ombudsman

Ombudsmannen Durk Geertsma & Ed Brouwer springen in de bres voor de consument.