In Memoriam Wim Hoppezak (82): De man met de krulsnor en de grootste verkleedkist van Nederland

In Memoriam Wim Hoppezak (82): De man met de krulsnor en de grootste verkleedkist van Nederland
Wim Hoppezak
© Foto Hielco kUIPERS
Leiden

Op 82-jarige leeftijd is zaterdagavond jongstleden Wim Hoppezak overleden. Hij was al geruime tijd ziek.

Hoppezak genoot grote bekendheid in Leiden vanwege zijn kledingverhuurbedrijf aan de Pieterskerkgracht in Leiden, ook wel ’de grootste verkleedkist van Nederland’ genoemd. Jaarlijks wordt door de firma de drie-oktoberoptocht aangekleed.

Hoppezak begon op zijn 24ste voor zichzelf als kledingverhuurder en grimeur. Hij werkte 25 jaar voor de televisie en kreeg zo minister-presidenten Den Uyl, Van Agt en Lubbers in zijn stoel. Tot op hoge leeftijd verleende hij nog assistentie in de zaak die tegenwoordig door zoon André en schoondochter Adrienne gerund wordt.

Hij breidde het bedrijf dat zijn vader ooit begon uit tot een vrijwel volstrekt unieke onderneming, waar niet alleen Leidenaars maar mensen uit de verre omstreken naar toekwamen om zich te laten transformeren. Wim Hoppezak drukte met zijn kledingverhuurbedrijf op de Pieterskerkgracht en als grimeur zijn stempel stevig op de stad. Hij overleed zaterdag jongstleden, een kleine week voor zijn 83ste verjaardag, aan de gevolgen van kanker.

De man met de karakteristieke krulsnor was meer dan een bekende Leidenaar. Geliefd ook. ’Ik hoef geen honderd meter te lopen en dan heb ik al drie keer een dikke kus te pakken en tientallen mensen de hand geschud’, liet hij zich ontvallen in het Leidsch Dagblad.

Niet vreemd natuurlijk. Wie hem kende, was bij hem in de zaak geweest en dat was in 99 procent van de gevallen voor een feestje.

Zijn vader Gerard was toneelkapper en had sinds 1917 een kostuumzaak aan de Nieuwe Rijn. Wim leerde van hem het vak. Na de lagere school waar hij twee keer bleef zitten, hield hij het leren voor gezien. ’Ik begon meteen met werken en was daardoor vroeg volwassen. Dat was jammer’, vertrouwde hij de krant toe.

Wim dacht de handel van zijn vader over te nemen, maar tot zijn grote verdriet verkocht die de zaak aan een ander toen hij 19 was. ’Misschien vertrouwde hij mij op die leeftijd de verantwoordelijkheid niet toe’. Een paar jaar later begon Wim voor zichzelf met twaalf Sinterklaaspakken en een handjevol schminkklanten. Nog altijd vinden jaarlijks tientallen sinterklazen en honderden pieten hun weg naar Hoppezak, waar zoon André en schoondochter Adrienne inmiddels de scepter zwaaien.

Schminken was zijn grote liefde. ’Eigenlijk ben ik grimeur, maar dan wel een van de beste van Nederland. Zo ben ik ook de televisiewereld ingerold’, vertelde hij op zijn 73ste aan de krant.

Hij werkte 25 jaar voor allerlei tv-programma’s als het songfestival, het schlagerfestival, alle Toppop-uitzendingen en politieke programma’s. Drie minister-presidenten - Joop den Uyl, Dries van Agt en Ruud Lubbers, had hij wekelijks in zijn stoel zitten. Hoppezak in het LD: ’Ik heb me wezenloos geschminkt in Hilversum’. Rijk werd hij er niet van. ’Anno 1975 kreeg ik 90 gulden voor een opdracht en dat was dan op basis van tien uur werk. Maar kicken was het natuurlijk wel, om zo midden tussen de artiesten te staan’.

Intussen bouwde hij aan zijn verkleedimperium. Kwam in zijn begintijd als tv-producent Joop van den Ende bij hem kostuums huren, later kocht Hoppezak partijen van Van den Ende-musicals op. Het leidde tot een verzameling van inmiddels meer dan 60.000 stuks. Met bijbehorende accessoires gaat het arsenaal naar de honderdduizend. ’We kunnen al jaren zonder problemen de hele 3 oktoberoptocht aankleden. We grijpen nooit mis’, zei hij in 2010.

Wim Hoppezak werd in 2014 Lid in de Orde van Oranje Nassau en Hoppezak Kledingsverhuur kreeg bij het eeuwfeest in 2017 de erepenning van de stad Leiden.

De laatste twintig jaar sleet hij met zijn vrouw in Rijnsburg en Voorschoten, maar Leiden verliet nooit het hart van de man die ’tevreden’ was. Uit het LD van 15 mei 2010: ’Ik vind elke dag weer heerlijk om mee te maken. Ik zwerf overal rond, vermaak me altijd. Ik zeur nooit, waarom zou ik? Ik ben optimistisch’.

Gelegenheid tot afscheid nemen van Wim Hoppezak kan op vrijdag 17 mei van 19.00 - 21.00 uur in de Marekerk op de Lange Mare in Leiden. Hij wordt in besloten kring begraven.

Meer nieuws uit Leiden

Keuze van de redactie