Kortebaan Stompwijk blijft immens populair

Kortebaan Stompwijk blijft immens populair
Prachtig weer in Stompwijk bij de kortebaandraverij. Goed voor de bar- en totalisatoromzet.
© Foto Taco van der Eb
Stompwijk

De vlaggen wapperen fier, de kermis draait, mensen met tuinstoelen bewegen zich richting het feestterrein en de tap draait overuren. De kortebaandraverij, op maandag traditioneel sluitstuk van de Stompwijkse Paardendagen, is nog immer populair.

Terwijl de pikeurs hun paarden warmrijden, staat het rijendik bij de totalisator. Kortebaandraverijen gaan net zo goed samen met gokken als een vleespakket bij de bingo. Het met de hand een formuliertje invullen hoort erbij, ook al is het met de huidige technieken mogelijk om de smartphone te gebruiken en alles online te doen. Oude mannen met petten staan gebroederlijk naast jongedames in zomerjurkjes en hippe zonnebrillen op hun beurt te wachten.

Het grasveld langs de baan is terrein van vriendengroepen en gezinnen. Mannen met ontblote bierbuiken hebben hun plekje gevonden tussen de kinderwagens, want de ’kortebaan’ wordt je in Stompwijk met de paplepel ingegoten. ,,Ook ik lag als baby in de kinderwagen, terwijl mijn ouders naar de wedstrijden keken’’, zegt de met cowboyhoed getooide Rob.

,,Op een gegeven moment zit het in je bloed’’, meent Saskia, die lekker met haar vriendinnen in het gras ligt.

Brede lach

In de VIP-tent lacht Theo van den Bosch zijn breedste lach als hij om zich heen kijkt en naar de zon wijst. ,,Met zulk weer kan het niet mislukken’’, zegt de voorzitter van Nooit Gedacht, de harddraverijvereniging die al 110 jaar de Paardendagen organiseert. ,,Met regen loop je de kans dat het afgelast wordt, maar scheelt het vooral toeschouwers.’’

En omzet natuurlijk, want de Stompwijker houdt van een biertje.

Als de paarden van start gaan op de 300-meterbaan, wordt al snel duidelijk dat de grasbaan - de enige in Nederland - wennen is voor de edele viervoeters. De pikeurs willen heel graag meedoen - maar liefst elf combinaties zijn uitgeloot - maar het ene na het andere paard gaat in galop en dat betekent dat de een-tegen-een-race meteen verloren gaat. ,,Het is een draverij mensen’’, zegt de speaker ironisch. Omdat twee races gewonnen moeten worden om door te gaan, volgt er altijd een herkansing, maar opvallend vaak blijft het fout gaan.

Daarmee valt de spanning vooral in de eerste omloop wat weg, maar het publiek stoort zich er niet aan. Direct na de twaalfde en laatste rit stroomt de houten tribune leeg op weg naar de totalisator om nieuwe gokjes te wagen.

Meer nieuws uit Leiden