Premium

Column Joyce van der Meijden: Wow

Alsof hij er nooit mee gestopt is, zo makkelijk glijdt zijn hand in de mijne. Om de vijf meter knijpt hij zachtjes. Dan spellen zijn lippen ’wow’ zonder geluid. Ik vind het hier ook wow maar ik voel me vooral extreem gelukkig door die hand, zijn vingers gekruld om die van mij.

Vier dagen lang is hij van mij en van mij alleen. Geen vrienden, geen voetbal, geen schaakwedstrijden, geen wifi en geen puberhumeur. Samen met mijn zoon doorkruis ik Rome. Rome, de eeuwige stad. Rome ...

VERDER LEZEN?

Altijd en overal toegang tot onze beste artikelen.

Meer nieuws uit Opinie-Column