Premium

Dagboek van een El Cid-student: patat, shoarma en veel bier

Dagboek van een El Cid-student: patat, shoarma en veel bier
Deelnemers aan de El Cid-week, niet de William uit dit artikel, gaan vrijdag nog één keer los tijdens het afsluitende Eerstejaars Festival in Park Landskroon.
© Foto Taco van der Eb

Mens sana in corpore sana. Voor de meeste aankomend studenten is dat een bekend Latijns citaat. Een gezonde geest in een gezond lichaam. Maar de traditionele aanloop naar een studie aan de Leidse universiteit of de Hogeschool Leiden staat niet echt in het teken van het gezonde lichaam. William* nam afgelopen week deel aan de El Cid-week en hield zo’n beetje bij wat hij in vijf dagen tijd at en dronk.

Maandag

De rondleiding bij Minerva kan me niet bekoren. Halverwege de wandeling door het immense pand, haak ik af. Gelukkig is het al twee uur geweest en is de bar open. Het eerste biertje van de El Cid komt van het corps. En het is lauw. Da’s wel jammer.

Bij het Lipsiusgebouw moeten we een half uur wachten op ons deelnemersbandje dat aangeeft of je deze week wel of geen alcohol mag nuttigen. Dat duurt wat lang. Gelukkig zit Barrera om de hoek en is het bier hier wel goed gekoeld.

De informatiemarkt aan de Nieuwe Rijn is heel druk, waardoor ik al snel mijn groepje kwijt ben. Maar op het terras van Vooraf en Toe blijkt een vriend te zitten. Even aanschuiven dan maar.

Als ik weer bij mijn groepje ben, gaan we naar de Hogeschool voor ons avondeten. Het blijkt een smakeloze vegetarische pasta te zijn met een calorievrij smaakwatertje. Vast heel gezond, maar na drie happen heb ik genoeg gehad. Dat wordt vanavond maar even een tussenstop bij de shoarmatent.

Na het eten belanden we met zijn allen in een studentenhuis om wat te drinken. Daarna weer de stad in. Opnieuw ben ik binnen de kortste keren mijn groepje kwijt. Bij Quintus staat een te lange rij voor de deur, dus dan maar naar de Next. Groot voordeel: de club doet niet mee aan de El Cid, waardoor we niet al om één uur op straat staan. Rond half drie vormt een bak patat de afsluiting van een uiterst leerzame eerste dag.

Dinsdag

Het gezonde ontbijt op de verenigingen schiet er helaas bij in. Iets te vroeg. De dag begint met een ontbijt annex lunch bij de Keyzer. Met een paar biertjes erbij is dat een prima begin van de dag.

Na mijn lunch sluit ik aan bij mijn groepje dat de watersportmarkt bezoekt. Veel aankomend studenten hebben blijkbaar zin om te gaan roeien. Maar ook bij de kraam waar je munten kan kopen om bier te halen en het T-shirt kan kopen voor de kroegentocht, is het druk. Zo druk, dat we de rij maar even links laten liggen om op het terras van Barrera een biertje te drinken.

De rondleiding bij Augustinus is een gelikt verkooppraatje. Maar na afloop krijgen de 18-jarigen een gratis biertje. Dat maakt een hoop goed. De rondleiding bij Quintus wordt gegeven door een enorm ongemotiveerde studente die er waarschijnlijk alleen maar loopt voor de gratis drank. Het biertje dat we na deze rondleiding krijgen aangeboden is dan ook meer dan verdiend.

Snel naar Catena, want daar mochten we tussen vijf en zes avondeten, dachten we. Maar niemand wist dat er in die tijd een driegangenmenu werd geserveerd, dus we kwamen allemaal te laat voor het voorgerecht. Het vegetarische hoofdgerecht en het toetje zijn niet echt om over naar huis te schrijven. Ben ik dus snel mee klaar.

Daarna terug naar Quintus waar we eerst volgegooid werden met bier wat we kregen van een aankomend bestuurslid die in een goede bui was. Van een andere dronken Quint krijg ik nog een pizza, die goed van pas komt.

Toen geprobeerd om aan de biercantus van Quintus mee te doen. Maar daar konden we niet meer bij. Het zingen van de verenigingsliederen onder het genot van een drankje blijkt razend populair. Waarschijnlijk doordat het gerucht ging dat het gratis was met onbeperkt bier.

Dus toen maar naar Minerva gegaan om daar te borrelen en de mensen uit te lachen die al ruim acht uur in een gangetje stonden te wachten tot ze aan de beurt waren om zich in te schrijven.

Via de Pelibar en wat kroegjes eindigen we weer bij Quintus voor een drukbezocht optreden van rapper Donny.

Woensdag

De kater adviseert om het ochtendprogramma deze keer maar te laten schieten. Een twee uur durende rondleiding en een praatje over het universitair sportcentrum met als doel je een abonnement aan te smeren, is toch niks voor mij.

Na een goede nachtrust begint dag drie met het halen van het kroegentocht T-shirt. Op de terugweg vanaf de Hogeschool even naar Einstein gegaan om met een paar vriendinnen een paar biertjes te drinken en een bak warme nachos te eten als verlaat ontbijt.

Ook het middagprogramma schiet erbij in. Ik voel me toch niet zo lekker. Aan het eind van de middag krijgt mijn groepje een rondleiding bij SSR. Als ik er aankom, is mijn groepje nog niet gearriveerd. Dus drink ik op de stoep van de studentenvereniging nog even een paar biertjes met wat SSR-leden. Dat is zo gezellig, dat mijn groepje al een heel eind op weg is met de rondleiding wanneer ik eindelijk naar binnen ga.

Het eten bij de vereniging slaan we vanavond maar over. We halen wat, en eten het op in het studentenhuis van één van onze mentoren. Mijn andere mentor en ik gaan even naar de supermarkt voor een drankje bij de maaltijd. We slaan iets te enthousiast in.

Daarna de befaamde kroegentocht. We beginnen bij de Keyzer, maar het is overal zo vreselijk druk dat we na een biertje doorgegaan naar een kroeg die niet mee doet aan de El Cid. Roebels is ook te druk, dus belanden we in Odessa. Daar lopen iets te veel bekenden rond. Op het moment dat mijn groepje na het ene biertje vertrekt, sta ik nog met drie biertjes in mijn handen. Uiteindelijk beland ik met wat vrienden bij een van de vele El Cid-feestjes. Volgens mij ben ik daar de rest van de avond gebleven. Het fietsen wilde aan het eind van de avond niet zo lukken. Morgen maar eens zoeken waar die precies is gebleven.

Donderdag

De champagnebrunch die geen champagnebrunch meer mag heten, laat ik schieten. Iets te vroeg, en bovendien krijg je tegenwoordig nog maar één glas. Onderaan de burcht kom ik weer wat mensen van mijn groepje tegen. Ik beland met mijn mentor even verderop op het terras. Ik probeer een biertje, maar dat is nog niet zo’n goed idee. Ik laat de helft staan. Bij mijn mentor valt zelfs de cola verkeerd. Hij trekt een spurt naar de wc.

Mijn fiets vind ik terug in een zijstraat van de Breestraat. De officiële El Cid-barbecue laat ik schieten voor een wat kleiner barbecue-feestje. Daarna lukt het me niet meer om mensen van mijn groepje te vinden. Via wat kroegjes beland ik met wat vrienden in de Odessa. Daar blijkt om twee uur mijn El Cid-bandje een grote handicap. Terwijl mijn vrienden gewoon kunnen blijven, word ik zonder pardon door El Cid-vrijwilligers op straat gezet. Opnieuw is mijn fiets nergens te vinden. Achterop bij een vriendin beland ik bij een snackbar waar op dat moment net de lachgasverkoper zijn ballonnetjes staat uit te venten. Vier euro armer voel ik me een halve minuut licht in mijn hoofd. Nog even een laatste biertje in een studentenhuis, en kijk nou: daar kom ik mijn fiets weer tegen. Hoef ik toch niet naar huis te lopen.

Vrijdag

Uitslapen. Heel lang uitslapen. Zo’n introductieweek gaat je niet in de kouwe kleren zitten. En je wilt natuurlijk fris aan de start komen bij het Leids Eerstejaars Festival in Park Landskroon.

Barry Badpak is leuk, zo in het park aan de overkant van de A44. Zeker met een biertje erbij. Maar als de buienradar aangeeft dat er een flinke bak regen onderweg is, gaan we toch maar weer de stad in. Naar Catena, naar de Keyzer, naar SSR.

De nacht is nog jong, de laatste avond van de El Cid gaat door tot vier uur in de ochtend. We zien wel waar we vannacht nog terecht komen. Het wordt vast gezellig. We nemen er nog eentje. Proost!

* William is niet zijn echte naam. ,,Maar ik wil niet meteen met iedereen ruzie krijgen.’’

Meer nieuws uit Leiden

Ombudsman

Ombudsmannen Durk Geertsma & Ed Brouwer springen in de bres voor de consument.