Premium

Op zoek naar geluk: Hier kan ik doen en laten wat ik wil

Op zoek naar geluk: Hier kan ik doen en laten wat ik wil
Jan Blok.
© Foto Nel Kleverlaan
Alkmaar

Waarom doen mensen wat ze doen? Waar halen ze plezier uit? Het zijn van die vragen die Nel Kleverlaan zichzelf met enige regelmaat stelt. Wat maakt mensen gelukkig? De Alkmaarse psychologe probeert aan de hand van een serie portretten - die om de week worden geplaatst - het antwoord te achterhalen. Deze week op zoek naar het geluk met Jan Blok.

„Bel even als je er bent, dan kom ik je met de roeiboot ophalen.” Jan Blok (62) woont op Faljeril, een vier hectaren groot eiland in de Kagerplassen. Hij is de enige vaste bewoner. De andere bewoners, voornamelijk Blokken, zijn er alleen in de weekenden of vakanties.

Hij woont al bijna zijn hele leven op dit eiland, dat in 1936 door zijn grootvader werd aangekocht. „Opa was zenuwarts in Den Haag en een wat aparte man. Hij ging de deur uit voor een pakje sigaretten en kwam terug met een zeilboot. Faljeril was toen nog een rietpol die drie keer per jaar onder water stond. Mijn opa liet de oevers ophogen, zorgde voor de waterafvoer en liet een kleine watermolen bouwen.” In 1962 betrokken de ouders van Jan het eiland.

Zijn vader was boomkweker en dat is goed te zien, want er duiken op het eiland fraaie exotische exemplaren op. „Vroeger was het hier alleen maar gras en brandnetels”, zegt de grijs besnorde eilandbewoner terwijl we door een wirwar van bomen en aangelegde stukken natuur onze weg zoeken. Via een grote schuur, die hij net als alle andere dingen op het eiland eigenhandig heeft gebouwd, lopen we naar de gerestaureerde Faljerilmolen. Af en toe laat hij hem draaien. Noodzakelijk is het niet, want sinds het eiland is aangesloten op het net wordt er elektrisch gepompt.

Terug bij de woonark trakteert hij op stroopwafels. „Op deze plek ben ik altijd gelukkig geweest”, vertelt hij. „We namen altijd vriendjes mee, hadden geen tv en waren altijd buiten. Fikkie stoken, appels plukken, met een zeilbootje varen, klieren en smerig worden. Aan het eind van de dag gingen mijn broer en ik de teil in en daarna meteen in pyjama, want anders slopen we weer naar buiten en begon de pret opnieuw.’’

Op zeventienjarige leeftijd gaat hij naar de zeevaartschool. Drie jaar later monstert hij aan op een zeesleper en vaart de wereld rond. Na de zeesleper volgt een bergingsbedrijf en na twaalf jaar varen kiest hij ervoor om dokmeester te worden. Sinds die tijd woont hij weer op Faljeril. „Mijn moeder was het zat en wilde naar de wal. Daarna werd het eiland alleen nog gebruikt voor feestjes. Ik heb de oude woonark van mijn vader overgenomen, een groter casco laten komen en daarop een nieuwe ark gebouwd. Het was heerlijk om te doen.” Jan is gescheiden en heeft twee volwassen dochters die op het eiland opgroeiden en allang zijn uitgevlogen. „In de liefde ben ik niet zo gelukkig”, zegt hij nuchter. „Maar eerlijk gezegd heb ik er ook mijn best niet voor gedaan. Ik vermaak mij wel.”

Het eiland is een klein paradijs. „Mijn geluk is dit hier.” Hij maakt een weids gebaar. „Als je dit hebt hoeft je geen postzegels te verzamelen. Hier kan ik doen en laten wat ik wil, zonder anderen tot last te zijn.”

Bomen omhakken, beschoeiingen repareren, huizen in elkaar zetten, pontons bouwen, hij kan het allemaal. Want het hebben van twee rechter handen is hier noodzaak. In zijn schuur ligt een ijszeiler uit begin 1900, het ding heeft nog op de Hudson gezeild. Daarnaast is hij gek op oude motorfietsen en antieke scheepsmotoren, als het maar groot en oud is. Hij is net met pensioen en verveelt zich geen minuut. „Het scheelt dat ik met weinig toe kan, om gelukkig te zijn heb ik geen dure auto nodig. Onlangs heb ik twee vrienden begraven en ook mijn vader is jong gestorven. Het kan zomaar over zijn, maar ik hoop hier nog lang rond te kunnen baggeren.’’

En de toekomst? „Geen idee. Als ik niet meer vooruit kan houdt het op. En als niemand het dan kan of wil overnemen, zet ik gewoon een bord in de tuin. Je moet ook realistisch zijn.”

Meer nieuws uit Lifestyle

Ombudsman

Ombudsmannen Durk Geertsma & Ed Brouwer springen in de bres voor de consument.