Premium

Column Rob van Vuure: Marianne? Fiona!

Column Rob van Vuure: Marianne? Fiona!

Het was druk bij de dierenarts; de duiven moesten worden ingeënt. Maar gelukkig was Namen Nanne er ook, ook met duiven. Hij zat ruim en maakte rechts naast hem een stoel voor mij vrij. Namen Nanne, de eigenaar van de Rico (Verhoeven).

Het is onder duivenhouders een goede gewoonte om speciale duiven een speciale naam te geven. Eindigt het ringnummer op 007, dan heet je al gauw James Bond. Veel topduiven in Nederland heten Sven, ook Tom Dumoulin vliegt overal rond.

Oudere duivenmelkers kunnen zwijmelend vertellen over hun Ard. De Anton (Geesink) van de gebroeders Tienhoven won vroeger de ene landelijke zware wedstrijd na de andere. Je kunt je duif vernoemen naar een topsporter, je kunt ook een lid van het gezin eren. Ik vroeg aan de eigenaar van de Zwarte Lea: ’Waarom Zwarte Lea? Hij: ’Mooie duivin. Lang geleden vernoemd naar mijn vrouw’. De nu volledig grijze Lea knikte trots.

Namen Nanne vernoemde al zijn duiven en ja, dan krijg je zelf ook een bijnaam.

Dit overdacht ik allemaal in de wachtkamer, terwijl Nanne met zijn linkerbuurvrouw intensief in gesprek was. Met Fiona, zoals later bleek. Ik begreep: ook Fiona was hier met duiven. Ze sprankelde, ze was al wat op leeftijd, maar laten we zeggen: vijftig is het nieuwe dertig, zeker in de zomer.

Fiona: ’Ik wilde doorgaan, het was zijn lust en zijn leven. Het is voor mij een manier om toch bij Govert te zijn. In het hok praat ik zelfs zoals hij’. Fiona’s Govert was een half jaar geleden overleden. Nanne vroeg honderduit en gaf allerlei tips, ook als ze niets vroeg, het ging richting getortel.

Op een bepaald moment dacht Nanne: dat is waar ook, aan de andere kant zit nog iemand, fatsoenshalve even uit mijn bubbel. Ik vroeg aan Nanne: ’Zeg, heb je de Marianne nog, die topduif?’ Zijn gezicht betrok. Afgemeten: ’De Marianne, die heet al een tijd de Judith’. ’De Marianne was naar mijn vrouw genoemd, maar daar ben ik van af. Eindelijk. Wat een hap zuurkool was dat eigenlijk’.

Nanne kreeg het woord ’Marianne’ niet meer over zijn lippen dus raakte zijn kampioensduif naamloos. Maar niet voor lang. Na een half jaar kwam ene Judith in zijn leven, én in zijn duivenhok. Superduif Marianne heette opeens Judith. Naamgeving als liefdesverklaring. Fiona vanaf links: ’Wat leuk dat je haar naar je nieuwe vriendin hebt genoemd’. Uit de reactie van Nanne begreep ik dat ook Judith niet voor eeuwig kon bijtekenen. Nanne schoof mij weer terzijde en dook weer in zijn gesprek met buurvrouw Fiona. Ik hoorde ’ik zal eens naar je duivenhok komen kijken’.

Precies wat ik aan zag komen. Ik hoorde ’ik heb ergens nog een boek liggen over duivenziektes, kom ik brengen’. Precies wat ik aan zag komen. De dierenarts riep Fiona. Behulpzame Nanne bracht haar zware manden naar de spreekkamer. Precies wat ik aan zag komen. Toen hij terugkwam zei Nanne tegen mij: ’Ik ga haar helpen, ze is het waard’.

Dus wat ik ook precies zie aankomen: die topduif van Namen Nanne heette jarenlang de Marianne. Daarna was het opeens de Judith. En als we hier over een half jaartje weer zitten, is de Judith omgedoopt in de Fiona.

Meer nieuws uit Opinie-Column

Ombudsman

Ombudsmannen Durk Geertsma & Ed Brouwer springen in de bres voor de consument.