Premium

Leiderdorper bouwt eigen vliegtuig in schuur: ’Straks vlieg ik naar Portugal’

Leiderdorper bouwt eigen vliegtuig in schuur: ’Straks vlieg ik naar Portugal’
Hans Labruyère bouwt een vliegtuig in zijn schuur.
© Hielco Kuipers
Leiderdorp

In de schuur van Leiderdorper Hans Labruyère staan geen fietsen, maar een zelfbouwvliegtuig. Alleen de vleugels moeten nog gemonteerd, daarna kan hij ermee de lucht in.

„Je begint gewoon bij de eerste stap en dan ga je door tot je bij de laatste bladzijde bent.” Labruyère wijst naar de tekeningen en uitleg van zijn tweede zelfbouwvliegtuig. Voor een leek lijkt het abracadabra, maar Labruyère beweert anders. „Deze handleiding is echt een stuk duidelijker dan bij mijn eerste vliegtuig. Daar stond soms alleen: monteer de motor.”

Nadat zijn eerste project, de Kitfox Classic IV, de schuur had verlaten voor een stallingsplek in Zeeland, kreeg Labruyère last van ’het lege nestsyndroom’. „Na een paar jaar bouw was het ineens klaar. Ik viel in een diep gat.” Hij nam van een andere bouwer de RV-12 van fabrikant Van’s over. Een duurder model dan de vorige en bijna helemaal van aluminium. „Deze is in vergelijking met de eerste een flinke Ford bij een lelijke eend.” Prachtig, vindt de bouwer het gepolijste aluminium, maar het vliegtuig had ook enkele minder mooie kunststofdelen. Die moesten wordt geverfd. „En ik houd van kleurvlakken.” Zo kreeg het vliegtuig een artistieke Mondriaanuitvoering, met de toepasselijke naam PH-Mon, waarbij de eerste twee letters het landelijke registratienummer is.

Mannetje

Met zo’n 250 kilometer per uur legt het Mondriaanvliegtuig straks 900 kilometer door de lucht af. Labruyère hoopt met het voertuig zijn zoon in Portugal op te zoeken. Maar tot het laatste onderdeel blijft het spannend of dat ook gaat lukken. Nederland is het liberaalste land ter wereld voor de zelfbouw, volgens Labruyère. „Er zijn hier geen verplichte tussencontroles.”

Pas als het vliegtuig af is, krijgt deze een keuring en groen licht voor een testvlucht. Bij zijn eerste vliegtuig was Labruyè, in bezit van een vliegbrevet, dan ook op van de spanning. Niet alleen vanwege de eerste vlucht. „Ik heb ook erge hoogtevrees. Ik heb een mannetje op mijn schouder die bij elke vlucht zegt: het hoeft niet, hoor.”

Datzelfde mannetje zorgt ook voor steun. „Ik ben normaal van hagel schieten, maar wel met grote stappen snel thuis. Dat ik daadwerkelijk een vliegtuig kon bouwen, heeft mijzelf en anderen flink verbaasd. Dat geeft ook meer zelfvertrouwen voor andere projecten.” Hij wil ook af van het vooroordeel dat zelf bouwen alleen voor rijke gepensioneerden is. „Iedereen kan het doen, het gaat om keuzes. Zo’n project maakt je een sterker mens.”

Voor zijn tweede vliegtuig voerde Labruyère vaste bouwtijden in, want een project aan huis heeft ook een valkuil. „Zat ik in de auto naar mijn werk dan dacht ik er weer aan hoe ik dat moertje kon monteren.” Bij thuiskomst kon de Leiderdorper het dan niet laten snel zijn schuur in te schieten. „De balans was kwijt. Dat vond mijn vrouw ook.” Hij werkt nu samen met een andere hobbyist. „Onze bouwtijd gaat altijd door. Alleen begrafenissen zijn een uitzondering.”

Waarschijnlijk wordt het volgende project van Labruyère iets heel anders: een tuktuk met een wijnbar. „Dat lijkt mij het toppunt van ultieme vrijheid. En dan op een evenement een paar dozen wijn verkopen.”

Meer nieuws uit Leiden

Ombudsman

Ombudsmannen Durk Geertsma & Ed Brouwer springen in de bres voor de consument.