Premium

Column: Levensverwachtingen onder de loep op een reünie

Column: Levensverwachtingen onder de loep op een reünie

Er zijn erbij die ik 40 jaar niet gezien heb. Waarom? Onder andere omdat ik nooit enige moeite heb gedaan om ze wel te zien. Maar binnenkort gaat dat veranderen. Dan is er een reünie van mijn lagere-schoolklas.

Wat zeg je tegen mensen die je 40 jaar niet heb gezien? Een beetje oppervlakkige gesprekjes, dacht ik zo. Kinderen de deur uit? Ja, dat krijg je op onze leeftijd. Gescheiden? Ach, wat jammer nou.

Maar nee dus. In de aanloop naar de reünie hebben alle klasgenoten een lijst met vragen gekregen. Het lijkt een regelrechte aanval op de oppervlakkigheid. We moeten met de billen bloot. Shit, heb ik weer.

Wat wilde je vroeger worden en zijn je levensverwachtingen tot nu uitgekomen? Zo luidt de ergste vraag op het lijstje. Of je jezelf even langs de meetlat wil leggen: vind je jezelf geslaagd of is het allemaal niet geworden wat je ervan hebt gehoopt?

Nou, vooruit dan maar. Wat wilde ik worden? Ik weet dat ik in mijn lagere-schooltijd op die vraag een keer heb ingevuld dat ik bij de PTT wilde werken. Dat idee kwam voort uit mijn postzegelverzameling. Later had ik wel het idee dat ik iets met schrijven wilde gaan doen. Maar begin jaren negentig, na mijn studie, was ik daar niet echt mee bezig. Ik wilde de wijde wereld intrekken. Door de Sahara naar Timboektoe, dat soort dingen. Maar ja, ik rolde in een vaste baan en een vaste relatie. Dan moet je afscheid nemen van dat soort dromen.

Ik denk dat ik het daar maar op houd. Het is allemaal niet geworden wat ik ervan hoopte. Da’s een veilig verhaal.

En mocht er daarna nog iemand geïnteresseerd zijn in de lange versie, dan valt het uiteindelijk toch nog mee met de ellende.

Meer nieuws uit Leiden

Ombudsman

Ombudsmannen Durk Geertsma & Ed Brouwer springen in de bres voor de consument.