Premium

Ons Cafeetje van ’rookactiviste’ Marina Bosman keert terug op Morsweg in Leiden

Ons Cafeetje van ’rookactiviste’ Marina Bosman keert terug op Morsweg in Leiden
Marina Bosman: ,,Mensen zeggen dat ik een te grote bek had, maar het was een principekwestie.’’
© Foto Hielco Kuipers
Leiden

Marina Bosman is terug en haar ’Ons Cafeetje’ ook. Niet meer op de Jan van Houtkade, maar op de Morsweg, waar tot een jaar of drie geleden ’t Glibbertje zat. Over een maand gaan de deuren open. ,,In november word ik 55. Op die leeftijd ga je toch geen kroeg meer beginnen? Ik lijk wel gek’’, zegt Bosman.

Ze had het niet meer voor mogelijk gehouden, maar in maart tijdens een reünie - nota bene in Oegstgeest - ging het weer kriebelen.

,,Ik had gedacht dat er een mannetje of vijftig, zestig zou komen. Het werden iets van honderddertig. Onvoorstelbaar toch na zes jaar? Leidse Leen kwam nog een paar nummertjes zingen. Het was helemaal gezellig. Meteen kreeg ik vragen. ’Wanneer ga je weer beginnen? We kunnen nergens meer terecht in Leiden’. Da’s niet helemaal waar natuurlijk, maar elke tent heeft z’n eigen publiek. Ik dus ook. Ik heb er zin in al ben ik intussen heel wat jaartjes verder en mijn klanten ook. Ik ben al twee keer oma.’’

Sluiting

Dik zes jaar geleden moest ze noodgedwongen haar deuren sluiten. Een huurachterstand bij Heineken kostte Bosman de kop. Het was een schuld die ze nooit had gehad als ze nier zo’n grote tegenstander van het rookverbod was geweest.

Bosman werd landelijk bekend als voorvechter van de kleine ondernemers in de horeca, die de dupe dreigden te worden van het rookverbod. Waar de grote horecagelegenheden plek zat hadden voor een aparte rookruimte, gold dat niet voor de kleinere. Bosman streed de strijd met open vizier, maar dolf het onderspit.

,,Mensen zeggen dat ik een te grote bek heb gehad, maar ik ben blij dat ik het gedaan heb en op een eerlijke manier. Dom of niet, het was een principekwestie.’’

Boetes

,,Boetes van 300, 600, 1200, 2400 en 4500 heb ik gekregen. Op een gegeven moment moest ik kiezen: of de boete of de huur. Bij Heineken zeiden ze dat ik de boete maar moest betalen en dat het met de huur wel goed zou komen. Niet dus. Ineens had ik een kort geding aan mijn broek. Ik ben iemand van ’een man een man, een woord een woord’. Ik hou niet van dingen zwart op wit zetten, maar in de toekomst moet ik er beter voor zorgen dat mensen hun afspraken nakomen.’’

De sluiting van Ons Cafeetje heeft pijn gedaan. Het was haar levenswerk. Maar terug kijken heeft geen zin.

De toekomst glinstert, net als haar ogen als ze midden in de verbouwing van haar zaak op de Morsweg haar plannen ontvouwt. Ons Cafeetje moet dezelfde uitstraling krijgen als vroeger, met rookruimte. ,,Er zullen altijd rokers blijven en die kan ik in de winter toch niet buiten laten staan bij tien graden onder nul?’’

Openingstijden

Net als op de oude locatie staat ze met haar goede vriendin Sandra achter de bar. En net als toen is Ons Cafeetje niet dagelijks open.

,,Ik denk zelfs dat we om de week op vrijdag, zaterdag en zondag open zijn. In de andere weekenden kunnen mensen dan de zaak afhuren en besloten feesten geven. Dat is ook hartstikke leuk. En als er dan een keer niets geboekt is, kan ik ook een weekendje weg. Maar ik weet het nog niet. Misschien ga ik wel leuke dingen verzinnen voor de bejaarden hier in de buurt. Met muziek van Willy Alberti; enig toch? Ik weet alleen zeker dat ik om twee uur ’s nachts dicht ga. Dan is het mooi geweest. Ligt iedereen een beetje op tijd in zijn bed. En ik ook. Het is zwaar genoeg en ik moet een beetje aan mezelf denken.’’

En aan haar klanten met de kleine beurs. ,,Mensen mogen niet meer opschrijven - ik heb nog wat bonnetjes van Ons Cafeetje liggen - maar het worden normale prijzen. Dat je een superleuke avond hebt gehad, maar de volgende dag geen kater in je portemonnee.’’

Meer nieuws uit Leiden

Ombudsman

Ombudsmannen Durk Geertsma & Ed Brouwer springen in de bres voor de consument.