Premium

Genieten in de haring-en-wittebroodrij

Genieten in de haring-en-wittebroodrij
Altijd in de rij; een familietraditie.
© Foto Hielco Kuipers
Leiden

Joost en Saar Beemer staan keurig in de rij voor haring, wittebrood en hutspot op 3 oktober. Joost (37) staat er al vanaf 15.30 uur. Het is een traditie.

,,Ik ben toevallig altijd op donderdag vrij dus, dat komt goed uit”, zegt Joost terwijl hij Saar op zijn schouders neemt. Zij vindt het ook allemaal machtig mooi. Ze laat trots het rode bandje van de 3 Octobervereniging zien dat om haar pols hangt.

Zolang als Joost weet, staat hij al in de rij. Vroeger was het met zijn moeder Marianne, nu is het met zijn eigen dochter. De sfeer is goed. De geuzen zijn net binnengekomen en de zon schijnt over de Rijn. Er klinkt muziek en de mensen in de rij zijn blij.

,,Dit is een beetje een familietraditie”, zegt Marianne Beemer. ,,Mijn kleinkinderen uit Haarlem zijn er ook bij. Ze waren al vrij. Kijk, dit is Pepijn. Hij heeft met zijn zusje een brief aan meester Ad geschreven of hij vrij mag op 2 en 3 oktober. Heeft meester Ad al geantwoord?”, wil oma graag weten. ,,Nee, nog niet”, zegt Pepijn. ,,Ze hebben geschreven dat het heel belangrijk is om bij haring en wittebrood te zijn”, legt oma uit.

,,Het kan geen winter worden als het geen 3 oktober is geweest”, vindt Marianne Beemer. ,,Wat ik ook zo mooi vindt is dat je de haring ook schoon kunt laten maken. Dat moest je vroeger altijd thuis doen.” Dat voor het tweede bord hutspot moet worden betaald, vindt ze niet erg. ,,Ze zullen het geld nodig hebben”, klinkt het.

Op een bankje even verderop zit Ton van Slingerland (69). Zijn echtgenoot staat in de rij maar hij heeft last van zijn knieën. Hij geniet van het feest. Het is altijd gemoedelijk en verbroederend, vindt hij. Nooit gedonder. Je komt met mensen aan de praat die je anders niet spreekt. ,,Ik hoop altijd op een enorme Leidse glibber, iemand met een superleids accent. Mijn kennissen praten allemaal Algemeen Beschaafd Nederlands”, grapt hij.

De rij is op dat moment zeker vijfhonderd meter lang, maar het lijkt niemand te deren. Jan Meerpoel (78) is met zijn vrouw Toos als laatste aangeschoven. Hij heeft een blindegeleidestok en ziet al 22 jaar helemaal niets. ,,Vroeger toen ik in de Breestraat woonde, kwam de Optocht altijd voorbij. Bij Minerva kregen ze dan een borreltje. En dat was niet het eerste, haha.”

Meer nieuws uit Leiden

Ombudsman

Ombudsmannen Durk Geertsma & Ed Brouwer springen in de bres voor de consument.