Premium

Weekend in Haarlem: Maarten Meijer en zijn moeder gaan naar de kerk

Weekend in Haarlem: Maarten Meijer en zijn moeder gaan naar de kerk
Maarten Meijer en zijn moeder Mechtild.
© Foto United Photos/Toussaint Kluiters
Haarlem

Het is lekker weekend! Tijd voor jezelf, tijd voor familie en vrienden. Hoe breng jij je weekend door? Die vraag legt de krant voor aan Maarten Meijer uit Haarlem en zijn moeder Mechtild.

Maarten Meijer noemt zichzelf weekendmantelzorger van zijn moeder. „Dan ben ik de klos, dat laatste tussen zeer grote aanhalingstekens. Ik doe het met liefde, hoor.”

„Mijn jongere broer doet haar financiën en gaat twee keer in de week langs. Op zaterdagmorgen ga ik naar haar toe. Voor een praatje, een klusje in haar woning, een ommetje in de omgeving met mijn moeder in de rolstoel of een ritje in mijn open autootje. Dan rijden we bij mooi weer een rondje om de Ringvaart in Haarlemmermeer of gaan naar IJmuiden om een harinkje te happen. Dat geeft me voldoening, al heeft ze soms ook een mindere dag. Dan kom ik met een sik thuis.

„En op zondag ga ik met haar naar de kerk. Dat doe ik niet alleen voor haar, het ligt mij ook. Het gaat om een bepaalde manier van interpreteren van verhalen en de visie daarop van de dominee.”

Zijn moeder: „Ik sta dan om half tien beneden klaar. Na de kerkdienst moet ik snel naar huis voor de gezamenlijke maaltijd met de andere bewoners.”

Voor de goede orde: de achternaam van de oudste zoon schrijf je vreemd genoeg met een ij, die van zijn moeder en broer met een y. Maarten Meijer: „Dat is gekomen doordat de burgerlijke stand in sommige gemeenten vroeger geen y kenden. Toen mijn vader me na mijn geboorte aangaf in Haarlem, gebruikten ze op het gemeentehuis de y niet. Dus werd het Meijer. Maar mijn twee jaar jongere broer heeft zoals het eigenlijk hoort de achternaam Meyer. Hij is aangegeven in Bloemendaal, daar kenden ze bij die gemeente toen wel de y.”

Maarten Meijer probeert zijn moeder waar mogelijk elke weekend een paar plezierige uurtjes te bezorgen. Maar steeds vaker gaat het over de grauwe dagen in haar jeugd. Meijer: „Mijn moeder is in 1926 in het Duitse Münster geboren. Zij heeft de oorlog dus als tiener van de andere kant meegemaakt. Zij zag als meisje de bommen naar beneden komen en veel ellende om haar heen. De oudere generatie praatte daar vroeger nooit over. Mijn moeder doet dat nu wel.”

Zijn moeder: „De herinneringen komen nu versterkt naar boven. Ik zie de beelden nog voor me van de Engelse bommenwerpers, die op iedereen schoten die zich bewoog. Ik heb twee meisjes vlak bij me gedood zien worden door de bommen. Ik heb kennelijk een beschermengel gehad. Mijn vader was een hoge officier in het Duitse leger. Hij is opgepakt door de geallieerden na de vreselijke Slag om Monte Cassino bij Rome. Mijn vader is in 1946 uit een kamp gekomen, waar ze hebben geprobeerd hem te verhongeren.”

Na de oorlog leerde ze haar Nederlandse man kennen en kwam ze te wonen in Aerdenhout, waar ook hun twee zoons opgroeiden. Vijf jaar geleden overleed haar echtgenoot. Nu probeert ze met hulp van haar kinderen en de zorg in Bodaan wat van haar oude dag te maken. Haar oudste zoon: „Dat gaat met ups en downs. Maar Ik ben blij dat ik mijn moeder nog heb en dat ik iets voor haar kan betekenen in de weekenden.”

Meer nieuws uit Lifestyle

Ombudsman

Ombudsmannen Durk Geertsma & Ed Brouwer springen in de bres voor de consument.