Dit zijn de mooiste kerstdorpen in de Leidse regio: ’Een deel van mijn trouwgeld zit in de huisjes’ [video]

Leiden

Banken en meubels opzij, de poes veilig onder de tafel en de sok met geld op zijn kop. Wie de kerst écht in huis wil halen, moet er wat voor over hebben. Alleen een boom is voor sommigen dan echt niet genoeg. Deze decemberfanaten raken elk jaar weer verslingerd aan hun kerstdorp.

Rob Leemans en Herman van Engelen: ’Wij hebben last van de kerstgekte’

Wie de Leiderdorpse voortuin van Rob Leemans (63) en Herman van Engelen (53) inloopt, waant zich al meteen in kerstsferen. De versieringen buiten zijn niets vergeleken met de aankleding binnen. In het huis is vooraan nog nét een klein stukje zichtbaar van vloerkleed.

Elk jaar denken ze dat ze de limiet hebben bereikt, maar dan kan het tóch nog een beetje groter. „De grens is dat de woning leefbaar blijft”, zegt Leemans. „We moeten nog wel onze voeten kunnen strekken als we in de woonkamer zitten. En visite moet ook nog langs kunnen komen.”

Het opzetten koste hen twee dagen van tien uur ’s ochtends tot negen uur ’s avonds, plus een hele avond. Van Engelen: „Ja, ik zat echt op de turbostand.”

Herman van Engelen (rechts) en Rob Leemans in hun woonkamer. „Ik zat dit jaar in de turbostand.”
© Taco van der Eb

Het kerstdorp op het vloerkleed is ingedeeld in drie delen. Er is een dorp met huisjes en treinen, een kermis met attracties en een plattelandgedeelte met een melkfabriek en een waterval.

Leemans: „Daar ben ik ooit in gevallen.”

Van Engelen: „Nou, zet dat maar niet in de krant.”

De ’kerstgekte’ begon 26 jaar geleden met een eerste huisje. Van Engelen: „Een jaar nadat we elkaar ontmoetten hadden we ons eerste kerstdorp. Samen hebben we echt last van de kerstgekte. We begonnen met huisjes om onze boom heen. Met het wit in de boom lijkt het dan alsof het sneeuwt op het dorp.”

Een dag na de verjaardag van Van Engelen, is het startsein voor de opbouw. „Het is veel kniewerk. Eerst alles uit de opslag halen, neerzetten, goed inschatten wat je waar gaat plaatsen. Ik ben kok dus dan ben je bezig met hoe en wat er op het bord gaat. Dat creatieve stop ik elk jaar ook weer in het kerstdorp.”

Al ver voor de feestdagen struinen de mannen internet af voor ’leukste spulletjes’. Leemans: „Dat begint met Youtube-kanalen. We kijken wat het nieuwe assortiment wordt. En daar zitten dan zulke leuke dingen tussen die je niet kunt laten liggen.”

Dan is het vervolgens een kwestie van de juiste kerstmarkt. „In Denekamp vlakbij de Duitse grens is bijvoorbeeld een prachtig tuincentrum, daar heb je echt alles met kerst. Als we daar rondlopen worden we hebberig.”

Inmiddels hebben de mannen flink wat ervaring opgedaan. Van Engelen: „Soms zie ik dat huisjes bij tuincentra het niet meer doen, dan denk ik aai, waarschijnlijk zit er iets van het bodemmateriaal tussen. Je moet zo voorzichtig werken.”

De flikkerende woonkamer gaat soms even ’uit’. Leemans: „Als de televisie aangaat dan zetten we meestal alles uit, want anders wordt het te hysterisch.”

Coby Heemskerk: ’Een deel van mijn trouwgeld zit in de huisjes’

Met hun trouwgeld wisten Coby Heemskerk (72) en haar man wel raad. De duiten gaven ze uit aan kersthuisjes en versieringen voor hun dorp. Dit jaar kreeg het verjaardagsgeld van de Leidse eenzelfde bestemming.

“Elk jaar vraag ik aan mijn schoonzoon: wanneer komt ‘ie dan? Hij zet dat dorp al jaren voor mij op. Als bedankje mag hij steeds wat uitzoeken voor zijn eigen dorp”, zegt de 72-jarige mevrouw Heemskerk„Ik vind het zo lief dat hij dat voor mij doet.”

De ras Leidse hoopt dat haar schoonzoon er volgend jaar nog een schepje bovenop doet. “Dan wil ik de behangtafel naar beneden halen. Als het goed is past het net en kan ik uitbreiden.”

Af en toe blijft ze even voor haar dorp staan. „Al die lichtjes, dat het allemaal beweegt, het is echt prachtig. Het geeft zoveel sfeer in huis. Ik kijk soms even naar binnen in die huisjes wat er te beleven valt.”

Cobie Heemskerk.
© Taco van der Eb

Haar kleinkinderen komen ook graag voor het dorp van hun oma. „Als zij er laatst wel één over een van mijn poppetjes: ‘Oma, ze zitten te kussen, gadver.’ Nou ik zei, dat hoort er gewoon bij!”

In de woonkamer heeft mevrouw Heemskerk ook nog een kerstboom met glitter ijsberen. Haar dochter heeft de boom opgetuigd. In de familie hebben ze er ’allemaal wel wat mee’.

Alleen van de zus van Heemskerk, Ria, die ook in de woonkamer zit, hoeft het niet allemaal zo overdadig. „Leuk om naar te kijken, maar echt niet in mijn woonkamer. Ik hoop dat die herrie straks weer uitgaat.” Ze doelt op de geluiden die uit sommige huisjes klinken.

Het glazen huis met de dansende koppels.

Om haar nek draagt mevrouw Heemskerk een grote naamketting met ’Sjaak’ en ’Coby’. “Mijn man Sjaak is overleden maar die hield nog meer van het dorp dan ik. Het liefst liet hij dat ding het hele jaar staan. In het weekend gaat het echt weg hoor, riep ik dan. En dan hij: nou nog een week. En dan bleef het weer langer staan.”

Met hun trouwgeld konden ze hun dorp uitbreiden. „Als hij had gezien hoe het er nu bijstaat, dan had hij dat fantastisch gevonden.”

Meestal probeert mevrouw Heemskerk na tweede kerstdag spullen in de uitverkoop te halen. „Dat scheelt hoor! Maar ik zag dit jaar zo’n mooi glazen huis, met dansende koppels en ik kon het echt niet laten.” Heemskerk bukt voorover. „Dat huis was 120 euro, maar ik dacht ik heb nog mijn verjaardagsgeld en ik doe het gewoon.”

Jolanda Devilee: „Soms sluipt er een poema door het dorp heen”

Het kerstdorp van Jolanda Devilee (50) heeft wel een heel bijzondere bezoeker. Haar poes Bubbels, roepnaam Bubby, is ook erg van de lichtjes gecharmeerd.

„Soms gaat er echt een poema door het kerstdorp heen, dat is dan Bubbels. Laatst zat hij achter bij de bedrading, ik zag alleen nog zijn staart. Die weet dan dondersgoed dat meneer fout bezig is.”

De fotograaf van het Leidsch Dagblad heeft na die woorden wel een leuk idee. Of Devilee niet even met Bubbels op de foto wil. „Dat wordt nog een opgave,” zegt de katteneigenaar lachend.

Ze wil een poging wagen en vist Bubbels onder de tafel vandaan. Maar de kat ziet dat niet zitten. Hij maait om zich heen en komt op het kerstdorp te terecht. De schade: een kapotte lantaarnpaal.

Devilee mocht eigenlijk van zichzelf niets kopen. „Het past gewoon niet meer.”

Toch kon ze het niet laten. „Een paar mensen zaten vorig jaar van die boze gezichtjes te plaatsen op mijn bericht met mijn kerstdorp, omdat ik zo vroeg was. Nog voor de Sinterklaas, daar kunnen sommigen niet tegen. Dus ik heb een Sinterklaas gekocht en een paar Zwarte Pieten voor in het dorp. Iedereen weer blij.”

Nog in de ’guldentijd’ kocht Devilee haar eerste huisje. „Die was vijf gulden en de lampjes doen het nog steeds.” Het dorp is een beetje een ’familieding’.

„Mijn neef was er eerst mee, daarna mijn moeder, toen ik. Elk jaar komen er weer spullen bij. Ik heb een deel van het kerstdorp van mijn moeder gekregen en nog wat overgenomen van een vriendin van een collega. Inmiddels staat er wel voor een kapitaal in de woonkamer.”

Sinterklaas is ook van de partij.

Devilee heeft alle merken door elkaar: spullen van Blokker, Intratuin, de duurdere kersthuizen van het bekende kerstmerk Lemax. „Maar het maakt niet uit hoor, ook de goedkopere spullen doen het prima. Je moet mij gewoon niet in de Intratuin zetten, want dan kan ik me niet inhouden.”

Voor volgend jaar staat er toch alweer een aankoop op de planning. „Ik wil nog heel graag de Magerebrug uit Amsterdam. Dat past mooi bij de grachtenhuisjes die ik al heb. Ik ben dol op grachten, en ga ook wel eens een dagje naar de hoofdstad.

Ze heeft alle ruimtebeperking die het dorp met zich meebrengt er voor over. “Als ik aan tafel zit te eten en dan kijk naar mijn kerstdorp dan zit ik echt helemaal te genieten.”

Bubbels verstopt zich graag in de kerstversiering.

Ook eigenaar van een bijzonder kerstdorp? Stuur je foto naar: redactie@leidschdagblad.nl

Meer nieuws uit Leiden

Ombudsman

Ombudsmannen Durk Geertsma & Ed Brouwer springen in de bres voor de consument.