60 seconden: Hoezo kan ik geen wasmachine tillen?

60 seconden: Hoezo kan ik geen wasmachine tillen?
„Neu”, zei hij met een zuurmondje.
© Foto ANP

Als het om de gelijkheid tussen mannen en vrouwen gaat, lopen sommigen nog in de middeleeuwen. De vriend van een vriendin is nog zo’n slecht gedateerde ’edelman’.

Afgelopen zaterdag hielp ik mijn vriendin met verhuizen. Na alle dozen bleef de wasmachine over. De vriend van mijn vriendin had zijn pink gebroken, dus kon het apparaat niet tillen. Verder waren er nog zijn vader, een vriend Bob (type lang en slungelig) en een hand vol vriendinnen.

„Ik help wel met de wasmachine”, zei ik tegen tegen de vriend met de gebroken pink „Neu” antwoordde hij en dan zo’n zuur mondje. „Dat doen mijn vader en Bob.” Hij keek me niet aan en ging door met het ontkoppelen van de wasmachineslang.

Ik keek naar Bob die wat verloren in de woonkamer stond. Die jongen waait bij de eerste windvlaag nog omver, brieste ik vanbinnen. „Ik sport veel, ik kan dat prima”, hoorde ik mezelf zeggen, alsof ik me bij de ’gebroken pink’ moest verantwoorden. Hij deed alsof hij me niet meer hoorde.

Wacht. Wat? Alleen maar omdat ik een vrouw ben, zou ik niet kunnen helpen een wasmachine uit huis te tillen? We leven in 2019. Wat een onzin. Doe even normaal. Ik was woedend.

De mannen liet ik met ’hun’ wasmachine achter. Op de hoek van de straat belde ik mijn vriend om stoom af te blazen. Aan de andere kant van de lijn klonk gegrinnik om mijn geraas. „Zit je nou te lachen?”, merkte ik verontwaardigd op. Mijn vriend: „Maar heb je dan gewoon gezegd dat ’ie met zijn achterhaalde blik normaal moest doen?”

Nee, dat had ik niet. En ja, hij had gelijk. Zo verandert er natuurlijk niets.

Meer nieuws uit Leiden