Premium

Marcus Azzini komt met ’God is een moeder’ voor de tweede keer uit de kast

Marcus Azzini komt met ’God is een moeder’ voor de tweede keer uit de kast
Marcus Azzini in ’God is een moeder’.
© Foto Sanne Peper

’Wanneer weegt de liefde voor God zwaarder dan de liefde voor je eigen kind? Dat vroeg Oostpool-regisseur Marcus Azzini zich op een gegeven moment af. En die vraag resulteerde in de voorstelling God is een moeder.

Theatermaker Marcus Azzini werd vooral getriggerd door de laatste grote vluchtelingenstroom een paar jaar terug. „Dan hoor je al die gruwelijke verhalen van mensen die vanwege hun geaardheid of hun religie op de vlucht zijn geslagen en hier zwaar getraumatiseerd in een asielzoekerscentrum terecht komen, waar zij dan opnieuw worden geterroriseerd vanwege diezelfde geaardheid of religie. Dat raakte me en ik ben daar toen over in gesprek gegaan met Zina van Adelheid Roosen, omdat ik weet dat zij veel ervaring hebben met theater maken op basis van research en levensverhalen.”

Marcus Azzini komt met ’God is een moeder’ voor de tweede keer uit de kast
Marcus Azzini:„Ik geloof in het geloof, maar niet in die copy-paste boeken.”
© Foto Bas de Brouwer

’God is een moeder’ is een persoonlijke, maar zeker ook universele zoektocht geworden naar de complexe verhouding tussen moeders, hun kinderen en religie van Marcus Azzini, Nazmiye Oral en Sidar Toksöz. „Maar de ervaringen van deze katholieke Braziliaan, een afvallige moslima en een niet-gelovige Koerd waren niet genoeg”, vertelt Azzini. „We hadden ook de verhalen van anderen nodig. Er blijken zo ongelooflijk veel mensen met allerlei vormen van uitsluiting te kampen. Mensen richten echt enorme schade bij elkaar aan die littekens voor het leven oplevert.”

Uitgesloten

De homoseksuele Azzini kampte zelf niet zozeer met problemen met zijn moeder, als wel met de katholieke, conservatieve omgeving waarin hij opgroeide in Brazilië. „Ik had het gevoel dat ik daar niet het leven kon leiden dat ik wilde en dus heb ik mezelf een zelfverkozen ballingschap opgelegd door naar Europa te vertrekken. In 1991 kwam ik in Nederland terecht en ik heb er vanaf het begin alles aan gedaan om erbij te horen. Maar pas sinds een paar jaar heb ik het gevoel dat mijn integratie hier voltooid is. Ik ben als het ware voor de tweede keer uit de kast gekomen. De eerste keer als homoseksueel, maar nu ook als gelovige. Eerder durfde ik hier nooit zo openlijk over die gelovige kant van mezelf te praten, omdat men dat dom of naïef vond. Ik heb daardoor vooral mezelf heel lang uitgesloten.”

Toenadering

De theatermaker maakt echter wel een duidelijk onderscheid tussen geloof en religie. „Ik geloof in het geloof, maar niet in die copy-paste boeken. Als je daarin duikt dan verbaas je je over de gelijkenissen tussen de toran, de koran, de thora en de bijbel. Je voelt daarin vooral de controle en de macht van de schrijvers.”

Acteur Rick Paul van Mulligen noemde Azzini eerder een knuffelactivist. Daar kan hij zich wel in vinden. „Toenadering is voor mij heel belangrijk om de ander te bereiken. Ik heb daarin als maker inmiddels ook echt mijn stem gevonden. Ik stel de vraag: ’hoe nu mens te zijn?’ en op zoek naar mogelijke antwoorden hebben we elkaar hard nodig. Je kunt dat niet alleen. We moeten met elkaar in gesprek blijven, empathisch zijn, niet meteen een mening of oordeel klaar hebben, maar gewoon eens luisteren naar de ander.”

Marcus Azzini komt met ’God is een moeder’ voor de tweede keer uit de kast
(vlnr) Azzini, Nazmiye Oral en Sidar Toksöz tijdens een repetitie.
© Foto Bas de Brouwer

Voorstelling

Oostpool speelt ’God is een moeder’ in o.m.: Frascati, Amsterdam (14 t/m 25/1); De Vest, Alkmaar (28/1); Ins Blau, Leiden (19/2); Toneelschuur, Haarlem (6 en 7/3). www.oostpool.nl

Meer nieuws uit Cultuur

Ombudsman

Ombudsmannen Durk Geertsma & Ed Brouwer springen in de bres voor de consument.