Groeten uit de Slaaghwijk: Een wijk als een wasmand die nooit leeg raakt

Groeten uit de Slaaghwijk: Een wijk als een wasmand die nooit leeg raakt
De journalist (uiterst rechts) met B en W op bezoek in de Slaaghwijk.
© Foto Hielco Kuipers
Leiden

Wat is er de afgelopen vijftig jaar allemaal ondernomen om het leven in de Leidse Slaaghwijk enigszins te veraangenamen? Hebben al die inspanningen iets opgeleverd, en zo ja: waarom gaat er dan ongeveer iedere drie jaar een nieuw project van start?

Leidsch Dagblad-journalist Aad Rietveld liep al heel lang met het plan rond om eens serieus aan de slag te gaan met de bekendste probleemwijk van de stad. Dat gaat terug toen 2006 toen een net door de gemeente aangestelde ’sociaal en stedelijk regisseur’ hem niet wilde vertellen wat hij nou precies ging doen. ,,Toen ben ik zelf maar de wijk in gegaan’’, vertelt Rietveld. ,,En toen kreeg ik van alle kanten te horen: Oh, ze gaan weer wat doen. Hou maar op, het helpt toch niet.’’

Dat de verslaggever zich de drie laatste maanden van 2019 volledig op de wijk kon storten, was te danken aan een subsidie van het Mediafonds. ,,Dat was leuk en misschien ook wel leerzaam. Meestal tenminste. Een maand lang in de archieven begrotingen van de gemeente doorspitten is niet mijn hobby en zal het ook nooit worden.’’

De projecten die Rietveld uit de archieven opdiept, volgen een vast stramien. ,,Het idee is dat ze met een boel geld de problemen met onder andere hangjongeren, vervuiling en onaangepast gedrag gaan oplossen. Dan hoor je vervolgens een paar jaar niks, en drie jaar later wordt het volgende plan gepresenteerd.’’

Het moge duidelijk zijn dat het ondanks alle inspanningen niet lukt om het lek boven te krijgen. Maar dat wil niet zeggen dat het allemaal weggegooid geld is. ,,Tussen ’89 en ’93 is de wijk voor 60 miljoen gulden heel erg opgeknapt. Toen het klaar was, zei wethouder Tjeerd van Rij: ’U woont nu als vorsten in de Horsten’. Architect Fons Verheijen die de wijk onderhanden nam, is wat realistischer. Hij legt uit dat je wel een flat kan opknappen, maar dat je daarmee niet de sociale problemen oplost.’’

,,Het is wel intrigerend om te zien dat iedereen die in de loop der jaren met die wijk bezig is geweest, nu beseft dat het altijd een aandachtswijk zal blijven. Gerda van den Berg, voormalig wethouder en tegenwoordig directeur van woningbouwvereniging De Sleutels, zegt het heel mooi: Het is net een wasmand. Als je denkt dat je klaar bent, kun je weer opnieuw beginnen.’’

Voor Leidse begrippen mag de Slaaghwijk dan een serieuze probleembuurt zijn, landelijk gezien valt het allemaal wel mee. Niet voor niets kwam de wijk indertijd niet voor op de lijst van ’krachtwijken’ van oud-minister Ella Vogelaar. Rietveld kwam in de drie maanden dat hij dagelijks met de wijk bezig was ook geen zaken tegen waar hij van schrok. ,,De wijkagent vertelde dat het wel een probleem is dat jongetjes van vijftien jaar gerecruteerd worden als drugsrunner. Toen dacht ik: ach, dat valt nog wel mee. Vijftien jaar. Dat is in ieder geval een stuk beter dan twaalf jaar.’’

Vandaag begint in de krant een serie artikelen onder de titel ’Groeten uit de Slaaghwijk’. Daarnaast publiceren we op een later tijdstip op de website een serie interviews over de wijk.

Hier verzamelen we de komende tijd alle artikelen die in deze serie verschijnen.

Meer nieuws uit Leiden

Ombudsman

Ombudsmannen Durk Geertsma & Ed Brouwer springen in de bres voor de consument.