Zelf oogsten bij Mariska Verhulst in Zoeterwoude: ’Daar word je blij van’

Zelf oogsten bij Mariska Verhulst in Zoeterwoude: ’Daar word je blij van’
Mariska Verhulst, met hond Doris op het land van Bij Mei: ,,Ik wil de mensen het gevoel geven dat ze medeverantwoordelijk zijn, een klein beetje eigenaar van de plek.’’
© Foto Taco van der Eb
Zoeterwoude

Of het echt een roeping is, moet blijken, maar op voorhand wordt ze er heel blij van. Met haar zelfoogsttuin Bij Mei aan de Ommedijkseweg in Zoeterwoude-Dorp gaat Mariska Verhulst de nabije omgeving van groente en bloemen voorzien. Volledig biologisch uiteraard. ,,Ik wil bewustzijn creëren over ons consumptiepatroon, zonder met het vingertje te wijzen’’, zegt Verhulst.

Na 18 jaar in de culturele sector evenementen te hebben georganiseerd, gooide Verhulst (43) het roer om. Weg van de computer en de telefoon, het land op. Haar relatie met een melkveehouder was ten einde, maar terug in de stad bleef het buitenleven trekken. En daarbij de interesse in een andere manier van voedsel produceren. ,,Ik wist er niet veel van. Ook ik ben opgegroeid in een gezin dat wekelijks naar de supermarkt ging en waar altijd eten was. Pas later ging ik vragen stellen bij alle keurmerken en labeltjes en de kiloknallers. Hoe is het mogelijk dat je zo goedkoop kunt produceren? Wij zijn opgegroeid in een systeem, de boeren zijn opgegroeid in een systeem. Ik zet me daar niet per se tegen af, maar de consument heeft de regie in handen. Wij kunnen keuzes maken in de supermarkt en als we kiezen voor iets anders, wordt er anders geproduceerd.’’

Met de natuur mee boeren

Verhulst volgde de biologisch-dynamische landbouwopleiding Warmonderhof, gericht op ’met de natuur mee’ boeren en het vergroten van de biodiversiteit. ,,Tegelijkertijd leerde ik mijn huidige vriend kennen. Zijn ouders teelden vroeger bloemen en met dat stuk grond werd niks meer gedaan. Het had twintig jaar braak gelegen. Zelfs de resten van de bestrijdingsmiddelen die ze destijds gebruikten voor de bloemenkwekerij, waren niet meer terug te vinden. Mijn schoonvader zei: ’Voel je vrij om er een plan voor te ontwikkelen’.’’

Dat de grond geschikt was, zag ze al aan de moestuin. ,,Daar haalde hij hele grote bieten uit.’’ Daarbij ligt Bij Mei op een gedroomde plek. ,,Tussen Leiden en Zoetermeer in. Ideaal om de stadsbewoners uit hun huizen te trekken’. Ik heb twee jaar lang geteeld en uitgeprobeerd en nu ga ik beginnen.’’

Zoete Land

De insteek is hetzelfde als bij Het Zoete Land in de Leidse Professorenwijk, waar 125 huishoudens van de oogst kunnen eten. Verhulst begint met veertig ’leden’, die jaarlijks driehonderd euro inleggen en van mei tot december wekelijks mogen komen oogsten. ,,Met de grond van mijn schoonouders heb ik natuurlijk mazzel, maar ik moet wel zaden, goeie compost, materialen en dergelijke aanschaffen. Ik wil de mensen het gevoel geven dat ze medeverantwoordelijk zijn, een klein beetje eigenaar van de plek. Mensen moeten ook zelf komen oogsten.’’

Veertig deelnemers lijkt weinig, maar ze begint bewust klein. ,,Ik wil in het begin veel contact hebben met de mensen. Daarnaast moet ik maar zien of ik vrijwilligers kan trekken. Dat moeten er aanvankelijk ook niet al te veel zijn, want het moet allemaal wel te managen zijn. Maar we hebben ruimte zat. Ik heb stage gelopen in Vogelenzang waar ze op een hectare 280 deelnemers hadden en ik heb twee hectare tot mijn beschikking. Afhankelijk van het succes ga ik het aantal jaarlijks met veertig ophogen.’’

Rammenas

Verhulst gaat zo divers mogelijk zaaien; bekende maar ook vergeten soorten. ,,De gangbare seizoensgroenten, maar ook raapstelen en rammenas. Het is de bedoeling dat iedereen vijf verschillende soorten per week kan oogsten, waarbij echt wel iets fout kan gaan. Het blijft biologisch. Dus als er rupsen tussen de bloemkool zitten, krijg je wat anders. Maar kromme wortels gooien we niet weg. In de supermarkt worden die niet verkocht, maar die zijn ook gewoon lekker. En je krijgt straks heerlijke aardbeien. Honderd keer lekkerder dan die van de supermarkt.’’

Voor de broodnodige bestuiving staan er al bijenkasten op het land, waar de bloemenpracht van weleer zal terugkeren. Verhulst: ,,Bloemen zijn voeding voor de ziel en ik ga er heel veel van telen. Daar word je toch blij van? Mensen kunnen komen plukken en wat er over is, gaat naar een stalletje aan de weg, waar langsfietsende mensen terecht kunnen.’’

De eerste vrijwilliger heeft zich al aangemeld, de eerste stagiaire is al begonnen. Verhulst: ,,Die liep op de eerste dag al huppelend rond. Ik beleef er ook alleen maar plezier aan dat ik met mijn laarzen in de modder sta. En ik denk de deelnemers straks ook. Je eigen wortel uit de grond trekken of boontje van de plant halen, is toch het allerleukst?’’

Meer nieuws uit Leiden

Ombudsman

Ombudsmannen Durk Geertsma & Ed Brouwer springen in de bres voor de consument.