Premium

Lisa Ostermann neemt geëmotioneerd álle prijzen van het Leids Cabaret Festival in ontvangst: ’Het was een lange zoektocht met hindernissen’

Lisa Ostermann neemt geëmotioneerd álle prijzen van het Leids Cabaret Festival in ontvangst: ’Het was een lange zoektocht met hindernissen’
Lisa Ostermann ging op het Leids Cabaret Festival met alle prijzen naar huis.
© Foto Taco van der Eb
Leiden

De jury van het Leids Cabaret Festival had wat te kiezen. Kalmte en aandacht, energieke rusteloosheid of veelzijdig talent, wat zou het worden? Uiteindelijk ging één deelnemer met alle prijzen naar huis – van jury, publiek en studenten. Lisa Ostermann stak met kop en schouders boven de rest uit.

Thjum Arts (Nijmegen, 1993) mocht beginnen. In Stilte zoekt luisteraar nam hij de tijd om aandacht te vragen voor aandacht. Daarom is hij sociaal werk gaan studeren in plaats van politicologie. Bij een rijles kreeg hij de auto voor een groen stoplicht niet op gang, met als gevolg dat hij links en rechts voorbij werd gereden.

,,Er is geen betere illustratie van mijn leven’’, zei Arts, die onverstoorbaar bleef naast een rijleraar in paniek. Wees jezelf is zijn credo, maar in zijn geval komt dat door een gebrek aan aansluiting met de rest van de mensheid. Sympathiek droogkomisch cabaret, naar het einde toe te lang gerekt.

Stoornissen

De Vriendendienst bracht het tegenovergestelde. Bij de gierende gitaar en de prima begeleiding van Peer Thielen gaf Yuri Disseldorp (1990) een kijkje in het bestaan van iemand met ADHD en nog zeven andere stoornissen. Zijn overmaat aan energie dreef hem het theater in.

Die is aanstekelijk, maar hij heeft de ideale vorm nog niet gevonden. Zijn liedjes bijvoorbeeld lijden aan rijmdwang, stoplappen en slordige redeneringen. De festivaljury (drie theaterprogrammeurs en een recensent) leek alles geweldig te vinden. Hun kritiekloosheid contrasteerde nogal met de rapporten voor de afvallers eerder in het festival.

Lisa Ostermann (1991) beheerst de kanten van het vak al verrassend goed; ze heeft niet stilgezeten op het conservatorium (zang, richting muziektheater) en de kleinkunstacademie (met een klasgenoot maakte ze al liedjes en sketches voor ’Het Klokhuis’). Ze speelt piano en zingt goed, schrijft sterke teksten (over hoe een kind de eerste dag van de scheiding van haar ouders beleeft, en een mooi liefdesliedje op het einde), haar timing is uitstekend, ze melkt geen applaus, zet haar enthousiaste publiek graag op het verkeerde been en komt innemend, spontaan en onbevangen over. Technische problemen tijdens haar optreden ving ze soepel op.

Alle prijzen waren voor haar. Ze nam ze aangedaan in ontvangst. Waar kwamen die emoties vandaan?

Hindernissen

,,Ik heb een lange zoektocht gehad, met hindernissen’’, zegt ze de volgende dag. ,,Wat zocht ik in het theater? Ik begon op mijn zeventiende in een musicalklas – logisch, ik wilde zingen en dansen – maar ik kwam erachter dat ik theater alleen leuk vond als ik het zelf kon bedenken. Ik heb als stagiaire bij Thomas de stoomlocomotief honderd voorstellingen gespeeld in de grote zalen, maar dacht al snel: als dit mijn leven wordt, spring ik voor Thomas. Ik heb te lang geluisterd naar wat anderen vonden dat ik moest doen.’’ Haar voorstelling heet niet voor niets Wat anderen willen horen.

Daarom ging ze naar de kleinkunstacademie. ,,Daar heb ik veel geleerd, vooral over teksten schrijven en spelen. Ik heb hard gewerkt aan een programma dat dicht bij mezelf lag. Wat ik speelde, is in werkelijkheid ook zo. Ik heb echt in een wasbeerpak opgetreden in Ponypark Slagharen. Alleen met mijn familie kan ik een stuk beter overweg dan in de voorstelling.’’ Lisa Ostermann is een naam voor de toekomst.

Leids Cabaret festival, finale. Met Thjum Arts, De Vriendendienst en Lisa Osterman. Presentatie: Thomas van Luyn. Gastoptreden Jeroen Leenders. Gezien: 15/2, Leidse Schouwburg, Leiden.

Meer nieuws uit Leiden

Ombudsman

Ombudsmannen Durk Geertsma & Ed Brouwer springen in de bres voor de consument.