Premium

Op zoek naar geluk: Soms word je gedwongen te schakelen

Op zoek naar geluk: Soms word je gedwongen te schakelen
Bart Drost.
© Foto Nel Kleverlaan
Broek op Langedijk

Waarom doen mensen wat ze doen? Wat maakt mensen gelukkig? En lukt dat ook? Het zijn die vragen die Nel Kleverlaan zich met enige regelmaat stelt. De Alkmaarse psychologe probeert aan de hand van een serie portretten - die om de week worden geplaatst - het antwoord te achterhalen. Deze week op zoek naar het geluk met Bart Drost.

,,Vrijwel niemand groeit op zonder schade, maar de manier waarop je daarmee omgaat bepaalt de impact. In mijn beleving zijn harmonie, liefde en autonomie, de belangrijkste factoren om je gelukkig te voelen.’’ Aan het woord is Bart Drost (65) uit Broek op Langedijk, liefhebbende echtgenoot, vader van zeven kinderen, botenliefhebber, bouwkundige en vioolbouwer. Hij serveert koffie met gebak, want je moet het leven vieren.

Drost senior zat in de metaalbewerking en had een neus voor de handel. Dat zijn zoon uiteindelijk voor bouwkunde koos, was een forse teleurstelling. De Langedijker is de zevende uit een gezin met dertien kinderen. Zijn achtergrond is sektarisch te noemen. Exact dezelfde achtergrond als Jan Siebelink beschrijft in het boek ’Knielen op een bed violen’. ,,Als klein jochie kon ik het niet verwoorden, maar ik wist dat ik dit niet wilde.’’

En dan: ,,Jarenlang heb ik geprobeerd mij aan te passen. Maar eruit stappen is makkelijker gezegd dan gedaan. Het is het geen jas die je even uitdoet, er werden zware claims gelegd.’’

Uiteindelijk neemt hij afstand van zijn geboortestreek en zijn jeugd. Er is te veel gebeurd. Later blijkt dat hij al op zijn 27e zijn eerste hartaandoening kreeg. Vijftien jaar later is het opnieuw raak. Hij is 42 als zijn cardioloog hem mededeelt dat hij er niet op moet rekenen dat hij ooit weer aan het werk zal komen.

,,Maar’’, zegt hij, ,,als iets je overkomt kun je twee kanten op. Of je duikt in een spiraal van zelfmedelijden of je doet er iets mee. Ik koos voor het laatste, want geluk ontstaat door alles los te laten wat geluk in de weg staat.’’ Hij zoekt hulp en ontdekt dat hij er alsnog doorheen moet. ,,Het was net een Parijs-Dakar rit.’’ Hij vertelt van die keer dat hij ’s nachts naar het strand ging, het hoogste duin opzocht en al zijn woede en verdriet eruit schreeuwde. ,,Het voelde als een enorme bevrijding. Ik was één met het universum.’’

Drie jaar na het gesprek met zijn cardioloog begint hij voor zichzelf. Het werken op zijn eenmansarchitectenbureau wisselt hij af met het restaureren van houten schepen. Als het werk hem teveel wordt, gaat hij even liggen op de bank die voor dit doel op zijn kantoor staat. Als hij stijf wordt van het kijken naar zijn scherm, werkt hij met zijn handen.

,,Als mijn lijf zegt ik doe het niet meer, dan moet ik pas op de plaats maken. Wat wil ik, wat kan ik en wat is verantwoord? Ook mijn partner en kinderen hebben recht op iemand die er voor hen is. Waar leg ik de lat en wanneer is het genoeg? Je bent pas ongelukkig als je niet met ongeluk kunt omgaan. Bovendien, wie zijn wij om te menen dat het leven maakbaar is? Wat we hier ook doen, het is niets meer dan een beetje gespartel. Regelmatig word je gedwongen te schakelen, gaat de deur vlak voor je neus dicht. Dat is pijnlijk, maar ik ontdekte dat er elders weer een deur openging waarvan ik het bestaan niet wist. Dat is hartstikke interessant.’’

Vijf jaar geleden moest hij door een ernstige schouderblessure opnieuw een keuze maken. Nooit meer zwaar werk doen. Hij wordt dan vioolbouwer en dat blijkt enorm te klikken. Eén dag in de week naar school in Makkum. Een jongensachtige lach. ,,Ooit kwam mijn vader met een Duitse kopie van een Stradivarius-viool thuis. Als klein jochie hield ik ’m vast en dat raakte mij diep. In de achterliggende jaren scharrelde ik bijna dertig violen bij elkaar, voor restauratie, wist ik. Nu restaureer ik en bouw ze ook nieuw. Ik voel mij een buitengewoon bevoorrecht mens.’’

Hij strijkt over een viool in wording en gaat aan de slag. Zijn werkplaats ruikt heerlijk naar hout en straalt rust en een vleugje Bach uit.

Meer nieuws uit Lifestyle

Ombudsman

Ombudsmannen Durk Geertsma & Ed Brouwer springen in de bres voor de consument.