Premium

Column Langs de tweede lijn: Corona

Column Langs de tweede lijn: Corona
Maaike van der plas
© Taco van der Eb

Maaike van der Plas werkt als basisarts in het Leids Universitair Medisch Centrum, waar ze wordt opgeleid tot neuroloog. Ze schrijft om de week op deze plek over haar ervaringen en zielenroerselen.

Het begon heel geleidelijk. Een paar krantenartikelen, een item in het journaal. We werden wat grondiger in het gebruik van handenalcohol. Af en toe vroegen we voorzichtig aan een hoestende patiënt: „Enne, niet in Wuhan geweest, toch?” Er werden grappen gemaakt dat de physician assistant van de afdeling neurologie na haar vakantie in Noord-Italië in quarantaine zou moeten en iedereen was verbaasd toen dat daadwerkelijk het geval bleek te zijn. We maakten ziekenhuizen waarin je geen handen meer mocht schudden een beetje belachelijk en kregen een week later dezelfde proclamatie van de directie.

Toen begonnen we de eerste patiënten op de spoedeisende hulp te zien waar op het overzichtsscherm ’isolatie’ achter stond. Al snel gingen de geruchten dat ergens op de derde verdieping een besmette patiënt lag, die we toen collectief probeerden te mijden. Nog steeds lagen andere hoestende en niezende patiënten zonder koorts op zaal, wat bij de verpleging voor veel onrust begon te zorgen. Testen werd slechts bij hogere uitzondering gedaan, maar het werd wel mogelijk om bij de laboratoriumaanvragen in het elektronisch patiëntendossier ’Coronavirus SARS-CoV-2 (COVID-19)’ aan te vinken.

De omslag kwam vrij plotseling, na de persconferentie waarin de aangescherpte maatregelen werden aangekondigd. Ineens was mijn fietsvakantie in Spanje – na zeven maanden voorpret en vrije dagen sparen – van de baan. De coassistenten werden naar huis gestuurd, het onderwijs afgezegd en het bedrijfsrestaurant gesloten. De ochtend- en middagoverdracht mochten nog maar beperkt worden bijgewoond. Iedereen werd opgeroepen flexibel te zijn en af te zien van verlof. Het scherm van de Spoedeisende Hulp bevatte ineens vijf patiënten met de tekst ’isolatie’ achter hun naam.

Gevoelsmatig staan we op het moment van het schrijven van deze column aan de vooravond van het losbreken van de epidemie in mijn regio. Het gekke daarvan is dat het een soort stilte voor de storm brengt. Ik fiets over rustige wegen naar het station, heb al twee dagen een zitplaats in de trein. Ook mijden de meeste mensen met milde neurologische klachten nu uit angst het ziekenhuis. Op driekwart van een twaalfuursdienst heb ik welgeteld één patiënt op de eerste hulp gezien. Na het afmaken van dit stukje zet ik Netflix weer aan. Beetje uitrusten voor wat komen gaat. En hopen dat als ik morgen naar de supermarkt ga, jullie nog wat toiletpapier voor me hebben overgelaten.

Meer nieuws uit Opinie-Column

Ombudsman

Ombudsmannen Durk Geertsma & Ed Brouwer springen in de bres voor de consument.