Premium

Moeder (47) is al bijna twee weken ziek door coronavirus: ’Dit is veel erger dan een griep. Ik was zo verschrikkelijk ziek dat ik me kan voorstellen dat oudere mensen hieraan overlijden’

Moeder (47) is al bijna twee weken ziek door coronavirus: ’Dit is veel erger dan een griep. Ik was zo verschrikkelijk ziek dat ik me kan voorstellen dat oudere mensen hieraan overlijden’
Illustratie: Peter van den Elshout / Mediahuis
© Illustratie: Peter van den Elshout / Mediahuis
Wijk aan Zee

Ze wil vooral waarschuwen. „Onderschat het coronavirus niet. Het is veel erger dan een griep. Ik was zo verschrikkelijk ziek dat ik me kan voorstellen dat oudere mensen hieraan overlijden.”

De 47-jarige Wijk aan Zeese die thuis is, doet haar verhaal in anonimiteit. Al weet haar omgeving natuurlijk wel wie zij is. En Wijk aan Zee is maar een klein dorp. Ze heeft kinderen, een man en er zijn werkgevers. Ze wil dat zij er niet mee belast worden. Maar na lang twijfelen wil ze wel haar verhaal doen. Om mensen te waarschuwen.

Ze keerde op donderdag 5 maart, nu bijna twee weken geleden, terug van een wintersportvakantie met vriendinnen in Oostenrijk. „’s Avonds werd ik niet lekker, ik begon te hoesten en had koorts. Ik zei tegen mijn kinderen dat ze bij me uit de buurt moesten blijven. Voor mijn man was dat natuurlijk wat moeilijker. Nee, ik dacht niet meteen aan het coronavirus. Ik was niet in een risicogebied geweest. Ik had ook niet het idee dat het dat zou kunnen zijn. Er heerste ook griep. Ik ben vroeg naar bed gegaan, met een paracetamol.”

Zieker

Ze werd ’s nachts steeds zieker en belde de volgende dag haar huisarts. Die nam contact op met de GGD, maar die wilde niet op het coronavirus testen, omdat ze niet in een risicogebied was geweest. In het weekeinde werd ze pas echt ziek. „Dat was geen normaal griepje, ik dacht aan een longontsteking. Ik had hoge koorts. Het leek wel of mijn longen in de fik stonden en ik moest enorm hoesten. Door al dat hoesten kreeg ik pijn tussen mijn schouderbladen en ik had overal spierpijn.”

Omdat ze dacht aan een longontsteking, belde ze maandag opnieuw de huisarts. Ook nu werd er contact opgenomen met de GGD die nu wel kwam testen. „Ze doen dat echt heel goed. Ze vertellen welke maatregelen je vooraf moet nemen en ze zijn zelf helemaal beschermd. Die test is wel heel naar. Ze stoppen een staafje helemaal in je neus en achterin je keel. Ik moest er vreselijk van hoesten.”

Schok

Een dag later kwam de uitslag, als een donderslag bij heldere hemel. „Ik was er echt van overtuigd dat het een longontsteking was. Omdat ik niet in een risicogebied was geweest, kwam het als een schok. Dat kon toch niet? Maar diezelfde week bleek toch wel dat er veel meer positieve gevallen waren uit het skigebied.”

De alarmbellen gingen af. „De kinderen werden meteen van school gehaald, mijn man van zijn werk. Zij moesten ook in quarantaine. Er werden aparte kamers ingericht. Ik moet vanaf dat moment twee meter afstand houden van mijn gezin en dan ook handschoenen aan en een masker op. De trein ging als een malle rijden. De eerste appjes kwamen al binnen. Dat snap ik wel, maar ik vond het ook erg. Want ik had het graag zelf willen laten weten. Mijn kinderen zijn dat weekeinde ervoor wezen sporten. Omdat ze geen symptomen hadden, waren ze toen niet besmettelijk. Maar een ander verhaal is zo geboren.”

Het is nu bijna twee weken later. Haar man en kinderen hebben nog steeds geen symptomen, maar ze zitten nog wel in quarantaine. Ze komen hun dagen door met huiswerk maken, gamen en af en toe even buiten tennissen. „Nu de scholen dicht zijn, is dat wel wat makkelijker.” Maar leuk is het niet. Zo was haar oudste vorige week jarig, het geplande verjaardagsfeestje kon niet doorgaan. De jongste was deze week jarig. Zelf is ze nog steeds ziek en mag ze niet bij ze in de buurt komen. „Ik voel me nog zo belabberd dat ik geen behoefte heb om een boek te lezen of te Netflixen. Ik krijg wel ontzettend veel appjes, dat is heel lief. We worden ook aan alle kanten geholpen. Er worden boodschappen gedaan of een pan lasagne voor de deur gezet. Zo ontzettend fijn.”

In quarantaine leven is niet makkelijk. „Het toilet in de badkamer is van mij, zij gaan beneden. Als ik in de badkamer geweest ben, mogen ze een half uur niet komen, maar daar moeten ze ook douchen en hun tandenpoetsen. Ik maak de badkamer helemaal schoon met dettol doekjes en ben daarna gevloerd. Mijn man doet alles, dat is best pittig. Hij zet ’s avonds een bordje eten voor de deur en haalt later het lege bord weer weg. ’’

Knuffel

Dat ze haar kinderen op hun verjaardagen geen knuffel kon geven, dat doet pijn. Maar het kan niet anders. „Dit coronalijntje moet hier stoppen. Dit is geen griepje van twee weken. Ik ben er voorlopig nog niet klaar mee. Ik mag pas weer naar buiten als ik 24 uur klachtenvrij ben. Als ik dan denk hoe ziek ik was en aan die risicogroepen, dan snap ik best dat die hieraan dood kunnen gaan. Daarom zeg ik ook: Ga niet naar een verjaardagsfeestje, lap de regels niet aan je laars. Ik hoor dat er zelfs coronafeestjes worden gegeven, dat geloof je toch niet? Neem van mij aan: Dit wil je gewoon niet krijgen, neem je verantwoordelijkheid. En als je het niet voor jezelf doet, doe het dan tenminste voor een ander.”

Meer nieuws uit Regio

Ombudsman

Ombudsmannen Durk Geertsma & Ed Brouwer springen in de bres voor de consument.