Premium

Loeren bij de boeren: vooruitkijken in tijden van corona

Loeren bij de boeren: vooruitkijken in tijden van corona
Aad van Ruiten meet, gadegeslagen door loonwerker Arthur, de diepte van de grond.
© Foto Taco van der Eb

Het Leidsch Dagblad volgt een jaar lang vijf boeren uit de regio. De agrariërs vertellen over hun werk, hun passie, hun problemen en hun oplossingen. Elke week is er een verslag vanaf een van de agrarische terreinen. Vandaag voor de zesde keer op bezoek bij Flowerboost waar de coronacrisis toeslaat maar tegelijkertijd wordt gewerkt aan de toekomst.

Er was gehoopt op een mooie eindspurt. De bollen op pot van Flowerboost worden tot en met Pasen verkocht en daarna is het seizoen afgelopen. Alleen dit jaar was van de gehoopte eindsprint geen sprake.

Een flink deel van de bollen op pot, waar een jaar werk in zit, belandt niet bij de consument op de vensterbank maar bij het Noordwijkerhoutse bedrijf van Joost en Brigitte van Ruiten in de kuubkist. Onverkoopbaar want de afzet is door de coronacrisis in elkaar gestort.

„Dat is heel zuur”, zegt Brigitte van Ruiten terwijl haar man Joost het kantoor binnenkomt waar zij zit te puzzelen om voor het bedrijf en het personeel de beste oplossing te zoeken. „Maar als dit half december was gebeurd, was het dramatisch geweest. Nu hebben we in november, december en januari nog geplust, februari was niet goed en maart is dramatisch. Het gaat er nu om kosten te besparen en niet te investeren. Een nieuwe trekker kopen zit er even niet in maar we denken dit wel te kunnen overleven als bedrijf”, aldus Joost.

Gladiolen

Toch investeert Flowerboost wel degelijk in de toekomst. Terwijl in de schuur de potjes met bollen worden weggedaan, worden buiten op het land de gladiolenbollen geplant. Flowerboost heeft een eigen assortiment van zogeheten Midi-Olá, een zelfbedachte naam voor een gladiool met een gemiddelde lengte, maar wel veel bloemen.

Om deze zomer bloemen te kunnen snijden en verkopen, moeten de bollen deze weken de grond in. En dat is het klusje van de 77-jarige vader van Joost, Aad van Ruiten. Voorop de plantmachine van de ingehuurde loonwerker Arthur houdt hij precies in de gaten of de gladiolenbollen op de juiste diepte en met de juiste afstand tot elkaar in de grond terechtkomen. Met twee knopjes bedient hij de klep die bepaalt hoe snel de gladiolenbollen uit de kuubkist, via de bandpijp, in de grond terecht komen.

„Ik doe dat op het zicht”, verklaart hij. „Ik doe deze klus al zo lang dus dat gaat prima. Ik vind het ook leuk om te doen.” Voor de plantmachine gaat rijden, stelt hij eerst de diepte van de veur in waarin de bollen terecht komen. „Grotere bollen moeten wat dieper in de grond komen. Anders waaien de gladiolen straks om als de wind opsteekt in de zomer. Kleinere bollen mogen minder diep want anders komen ze te laat op.”

Vinger

Om zeker te weten dat het goed gaat, laat hij de plantmachine na een paar meter stoppen. Geroutineerd loopt hij naar het eerste rijtje met geplante bollen en steekt zijn vinger in de grond. „Precies goed, kijk maar anderhalve vinger diep”, constateert hij goedkeurend. En dan kan hij weer door met de plantmachine waarmee hij in een dag een hectare bollen plant.

De eerste hectare zit al in de grond en is afgedekt met plastic. Van de resterende hectares gaat aansluitend een deel de grond in. „Het planten is de ziel van het vak. Dat kun je maar een keer doen”, zegt hij nog even terwijl hij op de machine stapt.

Zijn zoon Joost knikt. „Hoe het deze zomer met de gladiolen gaat, kunnen wij nu niet overzien. Het is een gok maar als je niet plant dan heb je sowieso niets. En gelukkig kunnen wij nog door. Er zijn veel bedrijven die het veel slechter hebben dan wij.”

Meer nieuws uit Duin- en Bollenstreek

Ombudsman

Ombudsmannen Durk Geertsma & Ed Brouwer springen in de bres voor de consument.