Premium

Seizoen zonder arbeid: hoe vergaat het een reisleider, een kelner en een wereldfietser?

1/4
Amsterdam

Kelners, stewardessen, reisleiders. Ze hebben vanwege de ’intelligente lockdown’ even niks te doen. Sommigen kijken hoopvol naar de agrarische sector. Maar die hoeft ze voorlopig ook al niet.

Hoopvol melden vele nieuwe werklozen zich nu aan bij de uitzendbureaus die de bollensector, glastuinbouw, akkerbouw en de fruitteelt bedienen. Daar is toch altijd personeelstekort? Directeur John Schuyt van uitzendbureau Agri-Pool in Heerhugowaard tempert de verwachtingen. ,,Tomaten en komkommers lopen nog wel, die worden geleverd aan supermarkten. Maar in de bollensector zie ik bedrijven die hun producten moeten weggooien. Normaal moeten er nu bloemen worden gesneden en de bollen moeten in juli en augustus de grond uit om gepeld te worden. Maar veel bollenboeren breken zich er het hoofd over of dat nog wel moet gebeuren.”

Poolse uitzendkrachten zijn veelal naar hun moederland terug, reden te meer voor mensen met ’ongebruikelijke’ beroepen om zich nu te melden voor een klus op het land of in een kas. Schuyt voorziet toch dat ze nu weinig te doen krijgen. Daarbij geldt dat het werk moeilijker is dan menigeen denkt. ,,Iedereen kan plukken, maar je moet wel iets met de agrarische sector hebben om er aan de slag te kunnen gaan.”

Reisleider ’nooit zo lang thuis geweest’

Ralph Deckers (30), reisleider van beroep, stond half maart in de startblokken voor een prachtig seizoen.Voor drie verschillende reisbureaus zou hij Amerikaanse toeristen rondleiden langs alle cultuurhistorische schatten van Europa.

Maar nu zit hij bij zijn moeder thuis in Noordwijk, waar hij een deel van de zorg voor zijn gehandicapte broer van 24 op zich neemt. Die kan niet meer naar zijn dagbesteding. Een eigen huis heeft Ralph niet. Na elf seizoenen waarin hij nauwelijks thuis was, heeft hij de huur van zijn Amsterdamse woning opgezegd. En toen kwam de coronacrisis.

,,Op 18 maart zou mijn seizoen beginnen, dat normaal tot in oktober duurt. Maar op 16 maart werden de maatregelen afgekondigd. In twee weken tijd is mijn hele reisseizoen verdampt. Al mijn opdrachten zijn geannuleerd. Hoe het later in het jaar zal gaan, weet nog niemand.”

,,Alles is dus totaal stilgevallen en nu woon ik weer bij mijn moeder. Nadat ik de laatste speech van Rutte zag op televisie, dacht ik: dit seizoen wordt helemaal niks meer. Maar ik ben er de persoon niet naar om op mijn handen te gaan zitten.”

Hij meldde zich hoopvol aan op de website werkenindelandentuinbouw.nl. ,,Ik heb als tiener wel eens bollen gepeld, ik woon in Noordwijk natuurlijk midden in de bollenstreek. Dus ik weet er wel wat van, maar ik heb verder nul ervaring op agrarisch gebied. Ik ben wel hoog opgeleid en kan dingen snel oppikken. Als een boer mij wil hebben, moet die wel een hoop geduld met mij hebben om mij dingen aan te leren.”

De nood is best hoog voor Deckers, die vanwege het annuleren van zijn hele opdrachtenportefeuille geen inkomsten meer heeft. En het verplicht opgehokt zitten is niks voor hem. ,,Ik ben nog nooit zo lang thuis geweest. Ik wil graag in ieder geval graag wat doen.” Waarbij de fysiek zware werkdagen in de agrarische sector hem niet tegen de borst stuiten.

Of hij snel een klus krijgt, valt gezien de zware klappen in de bollensector te betwijfelen.

Kelner sterrenrestaurant wil oogsten

Mees Kremer, rechtenstudent en kelner in een Amsterdams sterrenrestaurant, is opgegroeid tussen de akkers in Zeeland. Maar verder gaat zijn agrarische affiniteit niet. Daar wil hij graag verandering in brengen, nu zijn nulurencontract bij het restaurant ook echt nul uren is.

,,Ik studeer voor de master rechten. Ik ben een beetje a-typisch, al mijn studievrienden hebben baantjes op advocatenkantoren of bij banken. Maar ik wilde juist hele andere baantjes oppakken, om daarvan te leren en omdat ik het leuk vind. En zo kwam ik in de horeca terecht.”

,,Nu worden al mijn vrienden doorbetaald, maar ik heb een nulurencontract. Daarom wil ik graag werken bij een boer. Dat lijkt me interessant en leuk en ik kan mijn energie erin kwijt”, vertelt Mees. Buiten zijn, lekker werken en toch nog wat geld verdienen. ,,Om de huur te betalen van het appartement in Amsterdam, dat ik met twee vrienden bewoon. Als ik niks verdien, lijd ik verlies.”

,,Ik heb vroeger bij mijn ouders in de tuin heel veel buiten gewerkt. Heggen snoeien, andere planten snoeien, elk weekend was ik buiten aan de slag.”

Natuurlijk is dat niet echt te vergelijken met de stress op het land, maar de kelner denkt hier wel tegen opgewassen te zijn. Als marathonloper heeft hij een uitstekende conditie en stevig doorpakken is echt wat voor hem. Waar hij aan de slag gaat, maakt hem niet uit. Asperges, paprika, mest uitrijden? Kom maar op. ,,Ik leer heel snel en ik heb een tractorrijbewijs. Tenminste, ik heb nog nooit op een tractor gezeten, maar mijn rijbewijs meldt wel dat ik erop mag rijden”, zegt hij.

Nu de meeste marathons waar hij dit jaar aan zou deelnemen ook al zijn geannuleerd, wil hij zijn energie graag nuttig aanwenden. Of dat ook lukt? ,,Ik ben tot nu toe niet benaderd”, zegt hij. ,,Het aanbod aan arbeidskrachten lijkt groter dan de vraag van agrarische bedrijven.”

Maar de grote pieken moeten er nog aan komen. Tot die tijd rent hij door heel Amsterdam, op rustige routes en in lege parken.

Wereldfietstocht halsoverkop gestaakt

Guus Wassenaar (62) was in zijn werkzame leven salarisadministrateur. Hij had gespaard om een paar jaar de hele wereld rond te fietsen. Zijn huis had hij verkocht en hij zat lekker te overwinteren in Spanje. Toen kwam de coronacrisis.

,,Ik ben fietser. Ik was eigenlijk permanent op reis en ik had daar genoeg centjes voor gespaard”, legt hij uit. Maar de coronabrand in Spanje kwam eraan. De slagbomen van zo’n beetje alle grenzen begonnen dich te vallen. ,,Net anderhalve week geleden ben ik met het allerlaatste lijnvliegtuig naar Nederland gevlucht. Het was heel hectisch. Ik zat in een hotel, maar alle hotels gingen dicht en ik had geen plek meer om te slapen. De eerste vlucht naar Nederland die ik boekte, werd geannuleerd. Op de allerlaatste dag dat het kon, heb ik nog net een nieuwe vlucht kunnen krijgen. Ik dank God op mijn blote knieën dat het is gelukt.”

Omdat hij in Nederland geen eigen huis meer heeft, zit hij nu noodgedwongen in een flatje van een vriend in Zandvoort. Het uitzicht over de zee is mooi, maar daarmee is alles wel gezegd. Guus is graag op pad en liefst actief bezig. Zijn reisplannen waren ambitieus, maar daar komt nu even niets van terecht.

,,Ik haat regen en kou. Daarom zat ik nu juist in Spanje, om daar te overwinteren. Ik was van plan om in mei en juni naar Scandinavie te gaan.”

Nu zit hij dus in Nederland. Opgehokt, net als bijna iedereen. Hij blijft er nuchter onder. ,,Ik heb het minder slecht dan veel andere mensen en ik klaag niet. Zodra de gelegenheid zich voordoet, kruip ik weer op mijn fiets en trek ik de wereld weer in.”

Wat moet hij doen nu de wereldreis voorlopig in de ijskast staat? De gedachte aan werken op het land rijpte bij hem.

,,Als tijdverdrijf is dat beter dan misschien wel vier maanden lang in een appartement zitten. En ik wil andere mensen graag helpen. Ik ben in de gelukkige omstandigheid dat ik kan doen wat ik wil en ik doe dit dan ook niet zozeer voor mijzelf, maar voor anderen.’’

Maar het avontuur lonkt. Zuchtend kijkt hij naar een foto, van hem gemaakt in Spanje. ,,Kijk toch! Het plezier spat er vanaf.”

Meer nieuws uit Metropool

Ombudsman

Ombudsmannen Durk Geertsma & Ed Brouwer springen in de bres voor de consument.