Premium

Een ochtendje aardappels inpakken op de Voedselbank in Leiden

1/4
Leiden

Door de coronacrisis is de Voedselbank van Leiden en omstreken terug bij af. Het ’supermarktconcept’ is losgelaten om direct contact met de cliënten te vermijden. Er worden weer ouderwets voedselpakketten samengesteld voor behoeftigen, zo’n vierhonderd gezinnen. Een ochtendje meehelpen in het depot op industrieterrein De Waard.

In de aanloop naar Pasen wil de Voedselbank zijn cliënten – naast de reguliere boodschappen - boter, kaas en eieren voorschotelen. Daar is geld en goedgeefsheid voor nodig. Dat valt niet mee voor een stichting met een beperkt budget, die deels afhankelijk is van de voedseloverschotten bij supermarkten. Is de coronacrisis al niet lastig genoeg, de hamsterwoede van de goed bedeelde Nederlander aan het begin ervan, treft de Voedselbank hard. „Reden de chauffeurs tot voor kort vier keer per week langs de supermarkten, nu is dat nog maar één keer”, vertelt Hugo Brouwer. Hij is niet alleen ’chef inkoop’ van de Voedselbank, maar ook mijn buurman. Vorige week charterde hij al een andere buurvrouw om te helpen, maar nu zij deze maandagochtend thuis moet blijven vanwege een mogelijk met corona besmette dochter, is het mijn beurt om bij te springen.

Afstudeerscriptie

Ina, gepensioneerd en tevens op vrijwilligersbasis koster in de Hooglandse kerk, heeft de leiding over de zeskoppige groep. Eigenlijk zijn er meer handjes nodig, maar vanwege de verplichte afstand die we moeten bewaren, is zes vrijwilligers het maximum. Mij wordt samen met Annemieke, een studente taalwetenschappen die bezig is met haar afstudeerscriptie, gevraagd om aardappels te verpakken in zakjes van ongeveer twee kilo. Rolcontainers gevuld met klapkratten aardappels staan klaar, naast netten van een kilo of 25 schatten we.

Het overgrote deel komt bij Jan van Rijn uit Woubrugge vandaan. „Voor een dubbeltje per kilo, net als de uien”, zegt Brouwer, die de hele ochtend aan het bellen is met leveranciers en flink moet onderhandelen over de prijs. „ Als ik dat in een supermarkt moet kopen ben ik het vijftienvoudige kwijt.”

Gelukkig is er de steun van particulieren, die geld en goederen inzamelen. En van kerken, moskeeën en andere liefdadigheidsinstellingen. De Scheppingskerk in Leiderdorp heeft kaas gedoneerd. „Schreeuwend duur anders”, oordeelt Brouwer, die gedurende de ochtend ook nog eens 3800 eieren – onontbeerlijk voor Pasen – in ontvangst mag nemen. Gratis. Dat scheelt weer. „Eitjes kosten zo dertien cent per stuk, dus reken maar uit. Dit is zo maar een gift van rond de 450 euro.”

Standbeeld

Nog een meevaller? Een Amsterdams bedrijf in biologisch fruit, dat normaal gesproken aan kantoren levert, kan zijn waar niet meer kwijt nu iedereen thuis werkt. Voedselbank Leiden profiteert ervan, een van de lichtpuntjes van de crisis. Brouwer hoopt op meer. „Want zoals het er nu naar uit ziet, kunnen we nog maar een week of acht voort.”

Zijn hart gaat regelmatig open van de initiatieven en de belangeloosheid waarmee geschonken wordt. AGF Siere bv op de Rooseveltstraat is een vast inkoopadres, die hem regelmatig verrast. „Als ik daar kom om twee rolcontainers met groente en fruit in te kopen, ga ik altijd met zes containers weg. Dat zijn spullen die hij over heeft. Die man verdient een standbeeld.”

Om van de Voedselbank gebruik te mogen maken, moet voldoen worden aan bepaalde eisen. Die worden in deze tijd losgelaten. Er is geen tijd om kritisch te beoordelen, want alle handjes zijn elders nodig. Normaal gesproken kan er gewinkeld worden. Er is een vrieskist en een koelvitrine, maar daarvan zijn de stekkers tijdelijk uit het stopcontact getrokken. Alle zuivel en groenten staat in een grote koelcel te wachten om gesorteerd te worden. Nu de pakketten moeten worden samengesteld (en daardoor een tekort aan plastic zakken dreigt) is er ook geen mogelijkheid om diepgevroren vlees aan te bieden. Het zou ontdooid zijn op het moment van ophalen, waarbij lijfelijk contact weer zorgvuldig gemeden moet worden. Brouwer heeft er een oplossing voor, maar wel weer eentje die geld kost: „Mabroek op de Beestenmarkt kan het geseald aanleveren. Dat maakt het langer houdbaar.”

Intussen hebben Annemieke en ik een kleine 2500 kilo aan aardappels weggewerkt. De pakketten kunnen verder worden ingepakt. Op naar een vrolijk Pasen, ook voor de huishoudens die onder het minimum leven.

Meer nieuws uit Leiden

Ombudsman

Ombudsmannen Durk Geertsma & Ed Brouwer springen in de bres voor de consument.