Premium

Niets is decadenter dan een tussenjaar | Column 60 seconden

Niets is decadenter dan een tussenjaar | Column 60 seconden

Niets is decadenter dan een ’tussenjaar’. Zo’n jaar waarin tieners zich voornemen om neokoloniaal vrijwilligerswerk is Oost-Afrika te gaan doen, of te gaan backpacken in Laos. Geld zat, tijd zat en ’later’ kan dat kennelijk niet meer.

Er zijn ook scholieren die na de diploma-uitreiking maandenlang op de bank liggen. Te wachten op sint-juttemis. Wie weet daalt er vanuit de hemel een of ander inzicht op hen neer, over hoe het verder moet met hun leven.

Ik heb mijn zoon op het hart gedrukt dat in ons huis geen plaats is voor een tussenjaar. Studeren of werken, dat zijn de keuzes, anders niet. Maar door de coronacrisis zit hij nu noodgedwongen in een ’tussenhalfjaar’. Zes maanden lang verplicht niets doen.

De school was ineens afgelopen, ergens eind april. Het centraal examen verviel, de schoolexamens waren afgerond. Einde schooljaar, einde middelbare school, einde vwo. A sudden death. Geen afscheid, geen feesten, geen barbecue met de muziekklas. ,,Ik denk dat dit het was, dat ik niemand meer zie.’’

De app-groepen van school zijn stil geworden, of er een diploma-uitreiking komt, is onzeker. Ook het traditionele ’verlossende’ telefoontje blijft mogelijk uit. En als het komt, weten de leerlingen allang of ze het wel of niet gehaald hebben.

Begin april stond in een nieuwsbrief dat geslaagden op 30 juni ’s avonds op school worden verwacht. Voor een feestelijke samenkomst. ’Te zijner tijd volgen nadere mededelingen’. We wachten er nog op.

De Leidse universiteit begint pas in september, een bijbaan in de horeca ligt al maanden stil.

Gefeliciteerd, iedereen die geslaagd is. En sterkte met dat niets doen de komende zomer (ook voor alle ouders van deze geslaagden).

Meer nieuws uit Leiden

Ombudsman

Ombudsmannen Durk Geertsma & Ed Brouwer springen in de bres voor de consument.