Toen er op 22 mei nog wél gesport werd: Oranje maakt kennis met Maradona, het ’nieuwe wonder’ van Argentinië

Ruud Krol en de Argentijnse aanvoerder Daniel Passarella schudden elkaar de hand.
© Foto ANP

Het coronavirus heeft de sportwereld tot stilstand gebracht. In deze rubriek gaan we terug in de tijd. Dezelfde datum als vandaag, maar dan mét sport. Vandaag: 22 mei 1979, Nederland-Argentinië in Bern.

Het is dinsdag 22 mei 1979. Johan Cruijff is in Los Angeles om een contract bij de Aztecs te tekenen, het Nederlands elftal is in Bern om daar tegen Argentinië te spelen. De twee finalisten van WK van een jaar eerder moeten in Bern het 75-jarig bestaan van wereldvoetbalbond Fifa opluisteren.

Bij Oranje doen slechts vijf spelers mee die ook in de WK-finale meededen: Ruud Krol, Wim Jansen, John Rep, Jan Poortvliet en Johan Neeskens. Bondscoach Jan Zwartkruis moet bouwen aan een nieuw, toekomstbestendig Oranje, maar dat gaat moeizaam. In de maanden ervoor is ruim verloren van West-Duitsland, Italië en Polen.

Zwartkruis klaagt over de mentaliteit en de ’verwerpelijke instelling’ van de Nederlandse spelers in het algemeen op dat moment. „Het is zowel bij de clubs als bij Oranje op dit moment pijn lijden”, zegt hij. „In aanleg hebben we nog altijd de mogelijkheid op hoog niveau mee te draaien, maar de mentaliteit van de spelers laat veel te wensen over.”

Argentinië met negen WK-finalisten

Argentinië speelt wel met veel wereldkampioenen: negen spelers van de WK-finale staan ook nu in de basis. Alleen Galvan en Kempes zijn er niet. Een van de vervangers is Diego Maradona, het grote talent van Argentinos Juniors. Achttien jaar pas. Bondscoach Cesar Luis Menotti: „Hij heeft alle mogelijkheden om de grote spelverdeler van het nieuwe Argentijnse elftal te worden.”

Op het WK in 1978 was Maradona er nog niet bij. Menotti vond hem nog niet klaar voor ’de spanningen, de agressie en de provocaties van een WK-toernooi’.

Aflevering van gisteren: ’Dit is mijn moment’, denkt Van der Sar voor de beslissende penalty

Nederland en Argentinië maken er een goede wedstrijd van. Bij Oranje valt debutant Simon Tahamata op met fris en frivool spel. Bij Argentinië toont de jonge Maradona zijn kwaliteiten, al is hij nog niet zo nadrukkelijk aanwezig als later in zijn loopbaan. „Hij heet het nieuwe wonder van Argentinië te zijn, al is het nog wat vroeg om daar nu al luidruchtig over te zijn. Hij is namelijk pas 18 jaar”, zegt commentator Theo Reitsma dan ook voorzichtig.

Het blijft die avond 0-0. Er moeten strafschoppen worden genomen om uit te maken wie de beker krijgt. Argentinië wint de strafschoppenserie.

Karakter

Zwartkruis is na de wedstrijd wel tevreden. „Dit Oranje was een elftal met karakter. Daar ben ik verschrikkelijk blij om.” Toch gaat het daarna niet goed met het Nederlands elftal. Op het EK van 1980 vliegt Oranje er in de eerste ronde roemloos uit. Daarna worden het WK van 1982, het EK van 1984 en het WK van 1986 gemist.

Maradona lost zijn belofte wel in. Op het WK van 1982 gaat het eerst nog mis (in de tweede groepsfase wordt Argentinië uitgeschakeld en krijgt Maradona rood tegen Brazilië) maar op het WK van 1986 is Maradona de allergrootste en leidt hij zijn land naar de wereldtitel.

Shirtje Maradona

De wedstrijd in Bern is de enige keer dat Maradona tegen Oranje speelde. Na afloop ruilt hij shirtjes met John Rep. „Ja, Maradona wilde met mij shirtje ruilen. Niet zo gek toch? Ik was beroemder dan hij, toen”, vertelt Rep later in tijdschrift Santos. Maar waar het shirtje van Maradona gebleven is? Geen idee. „Ik heb het niet meer. Ik heb niets meer. Ik gaf altijd alles weg en daar heb ik nu wel een beetje spijt van. Aan wie ik dat shirt van Maradona heb gegeven? Al sla je me dood, ik zou het niet weten.”

Meer nieuws uit Sport

Ombudsman

Ombudsmannen Durk Geertsma & Ed Brouwer springen in de bres voor de consument.