Een klapzoen van Lenie

Lenie van der Laan maakt klapzoenen van keramiek.
© Foto Marcel Rob

Het is weekend! Hoewel…misschien lijken nu alle dagen wel op elkaar. Hoe breng jij je tijd door? Die vraag legt Vrij Weekendmagazine vandaag voor aan keramiste Lenie van der Laan uit Zwaag. „Opgelucht dat we weer mogen beginnen.”

Door de intelligente lockdown in verband met het coronavirus werd haar keramiekatelier voor cursussen en workshops gesloten. Het wekelijkse werk als ZZP’er op de dagbesteding bij zorgboerderij ’Het Keetje’ in Lutjebroek kwam ook stil te liggen.

Lenie vond het erg moeilijk om een manier te vinden om door te gaan. „Er waren opeens zoveel onzekerheden.” Toch vond ze een positieve manier om deze rare periode door te komen. „Ik merkte dat ik erg onrustig was. Dan is het moeilijk om tot creatieve creaties te komen. Ik maakte al enige tijd klaprozen van keramiek. Het is voor mij een vertrouwde handeling. Mijn dochter moedigde me aan om hier juist nu mee door te gaan. Het is een herhalingsoefening. Met het zonnetje in mijn atelier en een muziekje aan kwam ik daardoor weer tot rust.”

„Ik merkte dat door de sluiting van de scholen kinderen het lastig vonden om een Moederdagcadeautje te bedenken. Gewoonlijk worden ze daar op school wel mee geholpen. Bij Moederdag hoort een lieve knuffel en een dikke zoen. Ik doopte mijn klaproos om in een klapzoen en bedacht daar een leuke verpakking bij. De bestellingen bleven maar binnen komen. Het groeide me bijna boven mijn hoofd, het hele gezin werd ingeschakeld om te helpen. Hoe moet dat nu na Moederdag, vroeg ik me een beetje bezorgd af. Maar het is grappig gelopen: na die dag kwamen moeders om een klapzoen te kopen voor andere gelegenheden. En het gaat nog steeds gewoon door. Dit is zo goed geweest voor me. Ik werd er blij van dat ik andere mensen op deze manier blij kon maken. Zo zie je maar. Brengt deze vreemde tijd toch nog iets moois!”

Ondanks de tegenslag van de sluiting van het atelier, waar Lenie cursussen en workshops keramiek geeft, heeft ze nog geen dag spijt van de grote beslissing die zij dertien jaar geleden nam. „Ik heb jarenlang als manager bij de thuiszorg gewerkt. Keramieken was mijn hobby. In het begin van de jaren 80 heb ik een cursus gevolgd bij een buurthuis. Sindsdien heeft de klei me nooit meer losgelaten. Ik ben toen naast mijn werk zelf cursussen gaan geven. Mijn werk trok me steeds minder. De maatschappij verandert, maar de ’nieuwe’ visies binnen de thuiszorg voelden als een set van herhalingen. Centralisatie, decentralisatie en weer andersom. Mijn werk is nooit saai geweest, maar dit trok aan me. Dan dacht ik: daar gaan we weer. Zo deden we het vroeger ook al. Ik was gewoon niet echt blij meer in mijn werk. Op een dag zag ik een reclameleus van een uitzendbureau: ’zoek de baan die bij je past en je hoeft nooit meer te werken’ en wist: nu moet ik het doen ook. En ik ging ervoor!”

„We woonden in een huis waarin we mijn atelier vorm hadden gegeven. Ik dacht dat ik alleen zou gaan werken, maar kwam er al snel achter dat ik mensen om me heen miste. Ik hou van mensen, en was gewend om samen te werken. Om die reden ben ik vanaf 1996 cursussen gaan geven. Na de cursus of workshop gaan mensen met een mooie schat onder de arm weer naar huis. Er wordt tijdens de cursus hard gewerkt, maar ook veel gelachen en gedeeld. Lief en leed, er wordt van alles verteld. Door al die mooie mensen in mijn atelier heb ik zo’n mooi leven gekregen. Ik ben ook echt opgelucht dat we weer mogen beginnen. Al is het maar om het seizoen voor de cursisten mooi af te sluiten. Vanwege de anderhalvemetermaatregel heb ik de groepen in tweeën moeten splitsen. In plaats van parttime werk ik nu even fulltime. De dagbesteding van Het Keetje is ook voorzichtig opgestart. Ik hoop dat in september, bij de start van het nieuwe seizoen, alles weer een beetje normaal zal zijn.”

www.lenievanderlaan.nl

Wat doe jij in deze coronatijd? Mail het naar vrij@mediahuis.nl

Meer nieuws uit Lifestyle

Ombudsman

Ombudsmannen Durk Geertsma & Ed Brouwer springen in de bres voor de consument.