Grisja had thuis verkering, maar gezegd dat hij geen beloftes kon doen. En toen was daar Jorryt

Zomer en liefde lijken bij elkaar te horen. Bijna iedereen heeft wel een vakantieliefde gekend. Bij de een bleef het misschien bij een flirt en bij de ander was het een korte, intense en hevige relatie. Of de vakantieliefde groeide uit tot een ware liefde die nog altijd voortduurt. Yanaika Zomer duikt voor Zomertijd in de zomerliefdes. Van Grisja mag

Jorryt absoluut weten dat ze een mooie herinnering voor hem is.

Grisja was 17 jaar en vastbesloten twee weken lang alleen maar te genieten. Met drie vrienden liet hij het thuisfront ver achter zich en toog op de brommer naar Renesse. Daar ontmoette hij zijn droommeisje.

„We zaten nog op de middelbare school en hadden allemaal een Puch. Je weet wel, met zo’n spiegeltje. Op de veel te zware bungalowtent na, pakten we onze spullen met planken, tape en kabels achterop, om twee dagen lang, met zo’n 40 kilometer per uur, naar Zeeland te rijden. Mijn ouders waren zo goed de tent met de auto te brengen. Navigatie hadden we niet. De kaart leidde ons regelmatig over wegen waar je met je brommer helemaal niet mocht rijden, maar we kwamen veilig aan. Nou ja, met pijn in onze konten en volledig verzuurde spieren.

Mijn ouders snel weggestuurd en de tent opgezet, zaten we twee uur later al met pils, een bak friet en de gettoblaster te genieten van onze vrijheid. Sigaretten, snackbarvoer en bier zouden de rest van de vakantie een belangrijk deel van ons dieet bepalen. En zoals dat gaat op zo’n camping stapelden de kratten zich bij elke tent op als bewijs van de drinkvaardigheid. De tien biertjes die ik op een dag weg kreeg waren niet eens genoeg om sommige andere campinggasten bij te houden. We deden niks anders dan uitgaan, muziek luisteren en drankspelletjes spelen. Het leven was goed.

Vier jongens van 17, 18 jaar op een jongerencamping. Dat zijn heel veel hormonen bij elkaar. Blijkbaar had ik al bedacht waar het allemaal toe kon leiden. Ik had thuis verkering en zei tegen mijn vriendinnetje dat ik geen beloftes kon doen. Heel erg eigenlijk, zo’n ingebouwde slag om de arm. Maar toch, toen er drie meisjes op de camping verschenen, waarvan één heel leuke, probeerde ik me toch zeker een paar dagen netjes te gedragen.

Jorryt was klein en had blonde krullen. De meeste mensen hebben wel een droomman of droomvrouw. Zo’n type waar je echt meteen voor zou vallen. Dat was Jorryt voor mij. Ze was zo leuk en zo mooi. Een van mijn vrienden waarschuwde me nog: ’Dit kun je niet maken, Grisja’, maar puberhormonen kruipen precies waar ze niet kunnen gaan.

Jorryt en ik probeerden elkaar zo veel mogelijk te zien zonder dat de anderen het zouden merken. Als we met z’n allen bij elkaar zaten, keken we elkaar stiekem aan en we bedachten smoesjes om elkaar te ontmoeten. ’Even naar de winkel...’ Het was ontzettend spannend, zowel door de enorme aantrekkingskracht als door het stiekeme. Ik herinner me een keertje nachtelijk douchen met z’n tweeën en wat onhandig gefrummel in haar tent. Eén keer hoorden we haar vriendin aankomen. Ik deed gauw mijn ogen dicht en hoorde hoe Jorryt haar toefluisterde dat we gewoon lagen te kletsen. ’Hij is in slaap gevallen’, lachte ze verontschuldigend. De vriendin vertrok weer.

Uiteindelijk ging het natuurlijk opvallen. Ik weet nog dat de vriend die me gewaarschuwd had echt een beetje boos was. Vanuit een telefooncel heb ik toen mijn vriendinnetje gebeld om alles op te biechten. Ze maakte het niet uit, maar dat betekende gek genoeg ook niet dat ik stopte met Jorryt. Sterker nog, het zou tot ver na de vakantie duren voordat ik echt een knoop doorhakte.

Kort voordat wij naar huis gingen, werden Jorryt en haar vriendinnen opgehaald. Ze woonde in Overijssel. Uren met de trein bij mij vandaan. Toen ze wegreden kon ik mijn tranen amper inhouden. Ik was echt stapel op haar en als ik de liefdesbrieven van de tijd erna teruglees, was zij dat ook op mij. Pas na een paar weken durfde ik mijn vriendinnetje te vertellen dat ik nog altijd contact met haar had. Het was echt niet netjes. Ik heb mijn vriendin verdriet gedaan en daar veel spijt van gehad.

Met Jorryt hield het een paar maanden stand. We schreven en zochten elkaar op. Maar uiteindelijk was het gewoon te ver weg. Heel jammer. We zagen elkaar te weinig om het goed te houden.

Google vertelde me dat Jorryt in Zweden woont en twee kinderen heeft. Ik weet niet of ze dit ooit leest, misschien via familie in Nederland.

Dat is oké. Ze mag absoluut weten dat ze een mooie herinnering voor me is.

Lees hier meer verhalen Over Liefde.

Meer nieuws uit Lifestyle

Ombudsman

Ombudsmannen Durk Geertsma & Ed Brouwer springen in de bres voor de consument.