Het is aanmodderen met het mountainbikeparcours bij Leiden: ,,Het zou mooi zijn de route weer tot leven te wekken’’

Fietsen met schokkende hindernissen.
© Foto Taco van der Eb
De moeilijkheidsgraad van de route is de laatste jaren enigszins toegenomen.
© Foto Taco van der Eb
Moutainbikers worden nog altijd met borden verwelkomd, maar onderhouden wordt de route niet meer.
© Foto Taco van der Eb
Theo (links) en André van Leeuwen.
© Eigen foto
1/4
Zoeterwoude

Tien jaar geleden werd hij enthousiast ontvangen, maar van de toen geopende moutainbikeroute tussen Zoeterwoude, Leidschendam en Leiden is amper wat over. En wat er nog is, is nauwelijks begaanbaar en wordt door mountainbikers verguisd.

Op de website mtbroutes.nl is de in 2010 feestelijk geopende en 40 kilometer lange mountainbikeroute Land van Wijk en Wouden niet te vinden. Wel de route Cronesteyn, die voor een groot gedeelte van zijn 6,6 kilometer tussen de volkstuinvereniging en De Bult in Roomburg hetzelfde parcours volgt.

Wat de twee routes verder gemeen hebben, is dat ze amper gebruikt worden. En mountainbikers die het wel doen, doen dat daarna vermoedelijk nooit weer. De recensies van de route zijn vernietigend over het slecht onderhouden, slecht bewegwijzerde en deels dichtgegroeide parcours. Er ligt rotzooi, omgevallen bomen versperren de weg en om de route te kunnen volgen zouden moutainbikers op één plek zelfs over een met schrikdraad bespannen hek heen moeten klimmen.

Overleden

Klopt helemaal, verzucht André van Leeuwen, destijds samen met zijn broer Theo een van het in de Wielervrienden van Zoeterwoude verenigde groepje enthousiastelingen dat het nieuwe parcours van de grond wisten te krijgen. ,,De route is niet populair. Het is eigenlijk niks meer. Er staan hier en daar nog wel wat bordjes, maar het parcours bijna overleden. Heel jammer dat hij niet geslaagd is, want de potentie is er zeker.’’

Het is nog niet te laat, denkt hij, om er alsnog van te maken. Daarmee is in 2016 zelfs ook al een heel serieus begin gemaakt, weet hij. Toen kwamen vertegenwoordigers van allerlei gemeenten, Staatsbosbeheer, waterbedrijf Dunea en andere betrokkenen bijeen om recreatieve routes in de regio te bespreken. Ook oud-wereldkampioen mountainbiken en professioneel mtb-parcoursbouwer Patrick Jansen kwam zijn deskundigheid delen. ,,Ik heb de route met hem gereden en hij vond eigenlijk wel een mooie ronde’’, zegt Van Leeuwen. ,,Maar wel verkeerd aangelegd.’’

Ploeteren

Zo liep de route op enkele plekken langs de slootkant en waren er mede daardoor best een aantal modderplekken. ,,Mijn broer en ik fietsten er vooral in de winter. En als er dan wat veel bagger was en het zwaar werd, ach, dat vonden we niet zo erg. Maar de meeste moutainbikers haken af als je steeds door de bagger moet ploeteren. Een route moet wel begaanbaar zijn, natuurlijk.’’

Jansen gaf allerlei tips om de route te verbeteren. Daarna was het alleen nog zaak om sponsors voor te vinden die er geld in wilden steken om de route op te kalefateren. En daar liep het spaak. Daarom is er nooit een vervolg op gekomen. Het vergt veel tijd en energie. En mountainbikers zijn meestal eenlingen. De lobby van het paardrijden is bijvoorbeeld veel groter, want dat zijn vaak verenigingen. Dus voor paarden zijn wel allerlei routes aangelegd.’’

Veel van de betrokken gemeenten hielden zich bovendien helemaal niet aan afspraken, zegt Theo van Leeuwen. ,,Alleen Zoetermeer sprong er goed uit. Die heeft alles steeds goed onderhouden. En ik geef toe dat wij zelf ook onderschat hadden wat het betekende om zelf het onderhoud te moeten doen, maar we hebben het wel geprobeerd. Maar als dan op de rest van de route niemand wat doet, dan vergaat je de animo wel.’’

Bureaucratie

De Nederlandse bureaucratie speelde ook een frustrerende rol. ,,Dat een gemeente zegt dat mountainbikers niet over een bestaande fietsbrug mogen omdat dat niet samen zou gaan. En dat er dus een nieuwe brug moet komen voor 20.000 euro - ook niet nodig, want we vinden een plank over de sloot voldoende. Toen kwam de aanleg van de Rijnlandroute er ook nog eens bij waardoor de route bij Vlietland in problemen kwam. Daar viel in het geheel niet over te praten.’’

André van Leeuwen houdt hoop. ,,We zouden graag zou graag zien dat anderen het stokje overnemen. En als er een enthousiaste groep opstaat zijn we er zelf misschien ook wel weer bij. Het zou mooi zijn de route weer tot leven te wekken zodat je er ook zomers een mooi rondje kunt maken. Je komt langs de prachtigste plekjes.’’ ,,Maar de kar ga ik niet meer trekken’’, zegt broer Theo. ,, Persoonlijk ben ik er wel klaar mee. Wat bij zoiets komt kijken zijn voor vrijwilligers onneembare hobbels. Eeuwig zonde.’’

Meer nieuws uit Leiden

Ombudsman

Ombudsmannen Durk Geertsma & Ed Brouwer springen in de bres voor de consument.