Een blik, een gevoel en toen een zoen. Binnen no time was Jaëla verschrikkelijk verliefd

© Foto 123RF

Zomer en liefde lijken bij elkaar te horen. Bijna iedereen heeft wel een vakantieliefde gekend. Bij de een bleef het misschien bij een flirt en bij de ander was het een korte, intense en hevige relatie. Of de vakantieliefde groeide uit tot een ware liefde die nog altijd voortduurt. Yanaika Zomer duikt voor Zomertijd in de zomerliefdes. Jaëla kan niet wachten tot ze eindelijk weer samen kan zijn met Monty.

Jaëla wilde na haar eindexamen graag een jaar op reis. Eerst iets van de wereld zien en dan naar de grote stad om te studeren. In een klein mijnwerkersdorpje in Australië ontmoette ze Monty.

„Waar ik precies naartoe wilde, wist ik nog niet. Het leek me leuk iets met kinderen te doen en het liefst in een Engelstalig land. Via een bureau voor au pairs, kwam ik terecht bij een familie in Australië. Ze woonden in een heel klein dorpje in de Outback. Dat was wel een cultuurshock. Echt zo’n woestijndorp, waar bijna niks gebeurt. Er was dan ook maar één plek waar je uit kon gaan. Het groepje au pairs waar ik bevriend mee raakte kwam er elk weekend.

The Buffs Club sloot haar deuren om half 1. Als je binnen was mocht je langer blijven, maar als je eenmaal buiten stond kwam je er niet meer in. De uitsmijter was onverbiddelijk. Toen we op een avond om één over half één aankwamen, mochten we niet naar binnen. Op dat moment kwam er een groepje jongens naar buiten. Eén van hen kende één van de au pairs. Met de nacht nog vóór ons en geen andere plek om naartoe te gaan, eindigden we met zijn allen bij die jongen thuis.

Ik had Monty die avond wel gezien natuurlijk, zijn uitstraling trok me, maar het was gewoon gezellig. Daarna spraken we elkaar wel eens met uitgaan, meer niet. Bovendien had ik de indruk dat hij een ander meisje leuk vond. Toen hij een tijdje op reis was, dacht ik niet eens meer aan hem. Tot hij terugkwam.

Het ging eigenlijk heel snel allemaal. Ik kwam hem tegen in The Buffs Club. We hebben gedanst en plotseling was er een blik, een gevoel en toen een zoen. Pas na die avond hebben we elkaar echt leren kennen. En binnen no time was ik verschrikkelijk verliefd.

Ik voel me niet zo snel volledig vertrouwd met iemand, laat staan dat ik er hoteldebotel van ben. Dit gevoel was nieuw voor, maar het was fijn. Ik voelde me veilig bij hem. In een dorp waar verder niks te doen is, draait alles om goed gezelschap, dus we waren zo veel mogelijk samen. Hij werkte in de mijn en haalde me elke dag na het werk op om naar zijn huis te gaan.

Over de toekomst dacht ik niet meteen na, maar ergens in maart werd het toch wel tijd om wat dingen uit te spreken. Het voelde als iets echts, iets met bestaansrecht, maar of hij er ook zo over dacht? Zijn antwoord was helder. ’Zolang je nog hier bent zijn we een koppel, maar een lange afstandsrelatie zie ik niet zitten.’ Het brak mijn hart, maar ik herpakte me. ’Nee joh, tuurlijk. Ik ook niet’, zei ik. Daarna probeerde ik mezelf te overtuigen dat hij gelijk had. We moesten gewoon genieten van de tijd die we nog hadden.

Mijn laatste maand in Australië zou ik reizend doorbrengen met een vriendin. Echt heel lullig, ze heeft dagen naast een huilende Jaëla gezeten. Maar het was zo pijnlijk. Ik zou hem nooit meer zien!

We waren een week onderweg toen hij belde. ’Ik mis je.’ En hij vroeg me of ik na mijn rondreis terug wilde komen. Op mijn visum kon ik nog één maand blijven. Ik heb mijn vlucht omgeboekt en we hebben de meest fantastische weken gehad tot ik écht naar huis moest. En het voelde goed. We besloten het te proberen.

De afgelopen twee jaar zagen we elkaar om de vier tot zes maanden. We reisden heen en weer. Sinds de corona-uitbraak hebben we geen idee wanneer we elkaar weer zullen zien. We Facetimen wel veel. Het tijdsverschil maakt het lastig, je beweegt langs elkaar heen, maar we sturen elkaar voor het slapengaan spraakberichten over onze dag. Zo blijven we zoveel mogelijk betrokken bij elkaars leven.

In een relatie als dit kun je niet afwachten waar het schip strandt. Dat is niet vol te houden. Je moet zorgen voor licht aan het einde van de tunnel, iets om naar uit te kijken. Het plan is om mijn master in Australië te halen, een baan als psycholoog te vinden en eindelijk, eindelijk samen te zijn. Als ik over twee jaar mijn bachelor heb, vertrek ik.”

Lees hier meer verhalen Over Liefde.

Meer nieuws uit Lifestyle

Ombudsman

Ombudsmannen Durk Geertsma & Ed Brouwer springen in de bres voor de consument.