Middenin het Prinses Irenebos staat een Franse uiensoepboom | column

Bomen planten in Voedselbos bij Streekbos

Bomen planten in Voedselbos bij Streekbos© Marcel Rob

Erna Straatsma

Prinses Irene is nog niet langs geweest. Jammer, want het naar haar vernoemde bos in Alphen aan den Rijn is een aanwinst.

Corona gooide het afgelopen anderhalf jaar meerdere keren roet in het eten. De Nationale Boomfeestdag ging twee keer niet door. Prinses Irene kreeg het bos als een verjaardagscadeau voor haar tachtigste, maar op 5 augustus van dit jaar werd ze 82. Ze is er nog steeds niet geweest.

Zelf had ik er ook nog geen kijkje genomen, maar de eerste editie van de Proeftuin On Tour bood het afgelopen weekeinde een uitgelezen kans. Ik kreeg in het bos in Park Zegersloot bijscholing in bijenhulp, veganistische eettips en les over eetbare planten.

Eetbare planten zijn er volop in het prinsesbos, zo leerde ik van de Leidse bioloog Joost Mentink, die een rondleiding gaf. We maakten een wandeling langs tientallen struiken en bomen. Overal plukten we bessen, blaadjes en zaden.

Denk maar niet dat de aanplanters zich hebben beperkt tot gangbare soorten als de framboos en de aalbes. Nee, er stond ook een paw paw (’alleen de naam is al leuk), een Aziatische zandpeer (’de smaak zit tussen appel en peer in, met tonen van meloen’) en een Chinese Szechuan pepper-tree (’beetje kauwen op zo’n blaadje en je voelt dat je tong verdoofd raakt’).

Middenin het Prinses Irenebos stond een wel heel bijzondere boom. ,,Proef maar eens’’, zei de bioloog en deelde een tak met blaadjes rond. Beetje bouillon, zeiden we. Beetje zout. ,,De Franse uiensoepboom’’, zei Mentink. Gewoon wat takjes laten sudderen.

Bij de appelbesstruiken stelde een vrouw een vraag. ,,Zeg, hier lopen toch ook honden rond? Plassen die niet tegen die struiken aan?’’ Ik had net een handje bessen in mijn mond gestopt.

Meer nieuws uit Alphen

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.