Hoeveel zorgpremie heb je over om je moeder een jaar langer te laten leven? | Commentaar

© Foto ANP

Ies van Rij i.van.rij@mediahuis.nl

Hoeveel zorgpremie wil je extra gaan betalen om je chronisch zieke zoon een prettiger leven te bezorgen? Of je dementerende moeder een jaar langer te laten leven? Het zijn lastige vragen waar we sneller dan we willen over na moeten gaan denken. Dat blijkt uit het rapport ’Kiezen voor houdbare zorg’, van de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid (WRR).

Beleidsambtenaren, en ook veel politici, gebruiken in deze discussie graag het woord ’prioritering’. Wat staat voor: wie of wat geef je voorrang. Kan je als het om gezondheid gaat, die van jezelf of van anderen, daar een nuchtere en zakelijke redenering op los laten? Puur op basis van kille rekentabellen antwoord geven op de vraag ’Wat mag een extra levensjaar kosten?’ Als het aan de WRR ligt, moet de samenleving - wij dus - daar hard over na gaan denken, maar is het uiteindelijk aan de politiek om knopen te hakken.

In Den Haag moeten de criteria worden vastgelegd. Steken we overheidsgeld in kwaliteit van leven voor een zwaar ziek persoon of in gezondheidswinst door meer en betere preventie.

Dat zijn drastische keuzes, maar ze moeten worden gemaakt om te voorkomen dat onze zorgkosten de komende decennia drie keer hoger worden dan ze nu zijn. De jaarlijks stijgende zorgpremie legt nu al voor veel mensen een enorme claim op hun besteedbaar inkomen, laat staan als die honderden euro’s per jaar duurder wordt.

Nog los van andere bedreigingen zoals een structureel tekort aan zorgpersoneel en het uitgeput raken van mogelijkheden om nog efficiënter te gaan werken, stijgt uit het rapport een doemscenario op waar een kerngezond mens nog hartkloppingen van zou krijgen. Om die hartslag wat naar beneden te krijgen, moeten we ook zelf aan de bak door gezonder te gaan leven. Desnoods onder dwang.

In het rapport ’Kiezen voor houdbare zorg’ wordt op dat punt een taboe doorbroken. De overheid mag verplichtende maatregelen niet meer uit de weg gaan. Suikertaks, of fabrikanten verbieden te veel zout in hun producten te stoppen. Is dat nodig? In feite weten we het zelf maar al te goed. Minder vet eten, minder zout en suiker, meer bewegen en liever stoppen met alcohol en roken. Morgen mee beginnen en niet wachten tot nieuwjaarsdag.

Meer nieuws uit Opinie-Column

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.