Leidse Queer pride march: actievoeren voor erkenning. ’We laten zien dat we er zijn’

Liefde bij de molen.

Liefde bij de molen.© Foto Rob van Dullemen

Martijn de Meulder
Leiden

Dat de emancipatie van gender- en seksuele diversiteit nog wel een zetje kan gebruiken in Nederland werd zaterdag duidelijk bij de Queer pride march dwars door Leiden. „We laten zien dat we er zijn, dat is nog altijd hard nodig.”

Reilly houdt haar megafoon met een ’Zwarte piet is racisme’- sticker stevig omhoog. Ze heeft er lol in en stuitert tussen de deelnemers van de demonstratie door. Af en toe schreeuwt ze de Haarlemmerstraat in ’What do we want?’, de menigte om haar heen antwoordt uit vele kelen ’Queer revolution!’

Bonte stoet

(Tekst gaat door onder de foto)

Pride in Leiden.

Pride in Leiden.© Foto Rob van Dullemen

Wie zaterdagmiddag door de Leidse winkelstraat wandelt, komt er een enkele honderden meters lange bonte stoet tegen. Het verbaasde winkelpubliek ziet de deelnemers met regenboogvlaggen, vrolijke make-up en talloze protestborden voorbij komen met teksten als ’We are here, Leiden is queer’, ’Fuck the Cis-tem’, ’Queer liberation, not rainbow capitalism’ en het wat meer cryptische ’404: safety not found’.

Parapluterm

Vandaag is de dag van Queer pride march in Leiden. Een protest van een bonte verzameling actiegroepen als Doorbraak, groepering Leiden Pride en politieke partij BIJ1. Want het is hoog tijd om de emancipatie van queers weer een flinke zet te geven, meent de organisatie. En queer, voor de duidelijkheid, is een verzamelterm voor homo’s, transgender personen, mensen die zich niet bij een gendergroep scharen en al wie zich onder deze parapluterm thuis voelt.

(Tekst gaat door onder de foto)

Protest met een lach.

Protest met een lach.© Foto Rob van Dullemen

Een uur eerder vertelt Reilly in de microfoon van het gelegenheidspodium op de Lammermarkt waarom de clubs dit protest organiseren. „Het is nu bijna veertig jaar na de landelijke betoging in Leiden”, waarmee ze doelt op de landelijke protestdemonstratie in 1983 in Leiden om aandacht te vragen voor seksuele- en genderdiversiteit. „Maar het is er niet veel beter op geworden. We worden oppervlakkig geaccepteerd maar in de onderstroom van de samenleving vaak niet. Dit is een protest en we zullen blijven protesteren tot we weer veilig over straat kunnen, dat we niet bang zijn om onze baan te verliezen en op zijn minst elkaar kunnen ondersteunen.”

Moeilijk

Want queer zijn is voor veel mensen nog altijd moeilijk, vertelt even later spreker Mila - gehandicapt, transgender en lesbisch- uit eigen ervaring. Spreker David - uit Indonesië en homo - vertelt hoe hij zelfs vanuit de homogemeenschap op de universiteit weerstand ondervindt omdat hij niet wit is. „De gay community is giftig omdat deze masculien is, gericht op uiterlijk en racistisch. Daarom moeten we blijven vechten.” Hij krijgt groot applaus. En Marty leest een ’door de queer community opgesteld manifest’ voor waarin die stelt dat de overheid en de universiteit conservatief zijn. „We zijn nog lang niet bevrijd, er is gay commodification gaande. Maar er is geen echte acceptatie.”

(Tekst gaat door onder de foto)

Slogans genoeg.

Slogans genoeg.© Foto Rob van Dullemen

Met commodification doelt die onder meer op het genderneutrale toilet op de universiteit: „Dat is er ééntje, weggestopt in de kelder. Daar moeten we dan blijkbaar genoeg mee nemen terwijl conservatieve hoogleraren zich uitgebreid kunnen uiten tegen de queer-gemeenschap.” De strijd is nog lang, wil die maar zeggen. „Het is onze plicht om te vechten voor onze bevrijding en het is onze plicht om te winnen.”

Geconfronteerd

Iets verderop op het plein zit Raisa met de Progress flag om haar schouders. Dat is een regenboogvlag met extra kleuren om ook gekleurde mensen en transgenders een plaats te geven. „Ik denk dat het heel goed is dat de protestbeweging weer wordt gestart”, vertelt de student sociale wetenschappen. „Veel Nederlanders denken dat als ze het okay vinden als iemand homo is, ze genoeg genoeg doen. En ik snap best dat het moeilijk is om te begrijpen waar wij mee geconfronteerd worden. Maar die houding houdt queer acceptatie aan de oppervlakte. Er valt ook nog veel te bereiken voor transgenders en mensen van kleur. Dat zie je aan het voorbeeld van de transgender toiletten. Maar ook aan het regenboogzebrapad in Leiden dat werd vernield door studenten. Daarom loop ik vandaag mee met de protestmars.”

Buitenwereld

(Tekst gaat door onder de foto)

Individueel protest op de Lammermarkt.

Individueel protest op de Lammermarkt.© Foto Rob van Dullemen

Die mars, met ongeveer 250 deelnemers, slingert zich een route over de Langegracht en Oude Singel, langs het COC en de Roze Beurs, via de Haarlemmerstraat weer terug naar de Lammermarkt. Na afloop kijken Reilly en mede-organisator Sven tevreden terug op de incidentloze ronde. „We laten zien dat we er nog zijn”, zegt Sven. „Dat is een boodschap die we aan de buitenwereld hebben. Houd rekening met ons, we zijn er nog lang niet als samenleving. Maar met deze bijeenkomst proberen we ook de community weer te kickstarten. Om te laten zien dat je niet alleen bent als je queer bent. Maar ook om tot meer activisme te komen. Je gaat nog veel meer van ons horen.”

Er staan alleen voornamen in dit bericht omdat veel deelnemers bang zijn voor hun veiligheid. Reilly vertelt daarbij dat ze niet echt Reilly heet.

Meer nieuws uit Leiden

Net Binnen

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.